"Stop iedereen in een DNA-databank", was de roep. De zeer gerespecteerde geneticus Jean-Jacques Cassiman zei dat hij principieel tegen was. Dat luchtte op. De discussie kwam op gang nadat, dertien jaar na dato, de verkrachter en moordenaar van tienermeisje Marianne Vaatstra door DNA gevonden werd.

Sindsdien barstte in Nederland het debat over DNA-onderzoek los. Iedereen in een DNA-databank: de minister van Justitie vond het een geruststellend idee, "want dan zouden meer misdaden worden opgelost". Zelf voel ik me niet geroepen enig wangslijm aan de overheid af te staan. Het vloekt met mijn gevoel voor privacy.

Privacy is in het maatschappelijke debat nog zelden een primaat. We zitten lamlendig opgesloten in een veiligheidsneurose die van overheidswege nagenoeg ongenuanceerd wordt gelegitimeerd. 

Alles bij de bron; demorgen

 


Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha