Body Scanners

Apple kondigde ook ResearchKit aan, een platform waarmee onderzoekers apps kunnen bouwen voor medisch onderozek. Gebruikers van iPhones kunnen via zo'n app hun medische data delen. De iPhone moet zo veranderen in een "diagnostisch apparaat" waardoor onderzoekers vaker en meer betrouwbare gegevens krijgen.

Zo komt er bijvoorbeeld een app voor de ziekte Parkinson. Met deze app is het mogelijk om een tiktest te doen. Ook laat de app de gebruiker 'Aaah' zeggen en aan de trillingen in de stem kan dan worden afgelezen in welke mate de persoon Parkinson heeft.

Apple hoopt met ResearchKit medisch onderzoek gemakkelijker te maken. Het bedrijf laat naar eigen zeggen mensen heel specifiek kiezen welke data wel en niet wordt gedeeld en Apple zelf zal de data nooit in kunnen zien. ResearchKit is open source en dus kan iedereen deelnemen aan het platform.

Alles bij de bron; NU

Met fitnessarmbanden en mobiele apps laten sommigen vrijwillig slaapgedrag, beweging, voeding en stress bijhouden. Bedrijven handelen in die data en dringen straks monitoring op, waarschuwen Rinie van Est en Linda Kool onderzoekers aan het Rathenau Instituut.

...Veel mensen vinden het interessant om biologische data van zichzelf te verzamelen. Verder experimenteren zorgverzekeraars, bijvoorbeeld Menzis, met wearables en gezondheidsapps: wie gezond leeft, kan punten verdienen om minder premie te betalen. Chipmaker ASML stimuleert zijn werknemers hun fysieke en mentale fitheid te monitoren, om de productiviteit te verhogen. Die zaken gebeuren nu nog op basis van vrijwilligheid. Maar het is zeker denkbaar dat er meer druk op werknemers en verzekerden komt om hun gezondheidsgegevens te gaan bijhouden...

Voor individuen is het ondoenlijk te overzien wat er met hun data gebeurt en wat daarvan de consequenties zijn. Tel daarbij op de geavanceerde surveillancetechnieken van een complex netwerk van datahandelaren, trackingbedrijven en advertentienetwerken. Gegevens worden in miniseconden verhandeld via online veilingen en verrijkt tot gedetailleerde profielen. Die datahandel wordt achter de schermen beheerst door grote, vaak onbekende bedrijven, zoals Experian, Datalogix of Axciom.

Alles bij de bron; pdfNRC [pdf]

Anders dan een smartwatch of Google Glass zijn deze wearables rekbaar, buigbaar, en ongelooflijk dun. Ze lijken meer op een pleister of op een tatoeage. De voorstanders van plakcomputers zeggen dat ze goedkoper zijn om te maken, nauwkeuriger omdat sensoren dichter op het lichaam van de drager zitten, en makkelijker in het gebruik, omdat je ze niet kunt vergeten.

MC10, een Amerikaans bedrijf, test plakcomputers uit die de vorm hebben van een rechthoekige sticker en zo groot zijn als een plakje kauwgum. Met de plakcomputers van MC10 kun je allerlei biometrische gegevens over je lichaam verzamelen, vertelt directeur Scott Pomerantz. “Onze apparaten zijn onvergelijkbaar met de huidige wearables, die mensen een paar keer aanhebben en dan in een la gooien”, zegt Pomerantz. “Die van ons heb je altijd op je.”

Sensoren ter grote van een pleister kunnen gegevens over je lichaamsprestaties doorsturen naar je telefoon. Of ze kunnen je zweetproductie analyseren, en je adviseren welke deodorant je moet gebruiken. Een kleine sensor op de borst van een baby kan zijn ademhaling monitoren, en alarm slaan bij problemen. Onderzoekers in Tokyo werken zelfs al aan een e-skin, een elektronische huid voor op je normale huid. E-skin zou op den duur smartphones kunnen vervangen: stel je onderarm voor als een touchscreen. Maar dat kan, zoals altijd met toekomstmuziek, nog wel een tijdje duren.

Alles bij de bron; Z24

Privacyactivisten waarschuwen consumenten voor het groeiend aantal fitness trackers en bijbehorende apps die verschijnen en allerlei gevoelige gegevens verzamelen. Zo wijzigde onlangs nog fitness tracking-app Moves het privacybeleid nadat het door Facebook was overgenomen.

Aan de hand van verschillende algoritmen kan de app verschillende soorten oefeningen herkennen, zoals fietsen of hardlopen en de afgelegde afstand en het aantal verbrande calorieën berekenen.

Dataverzamelings- en advertentiebedrijven hebben al toegang tot veel gegevens van consumenten, maar fitness-apps hebben de potentie om meer directe en betrouwbare informatie te verstrekken en in groter detail. Iets wat volgens Chester vergaande gevolgen kan hebben als de informatie wordt verzilverd.

"Informatie over de meest intieme gezondheidstoestand van consumenten zal aan de hoogste bieder worden verkocht", vreest Chester. Het kan dan bijvoorbeeld gaan om werkgevers en hypotheekaanbieders, die de informatie vervolgens zullen gebruiken bij het beoordelen van mensen.

Alles bij de bron; Security

Je bent er misschien weleens doorheen geweest: de bodyscanners op Schiphol. Ook daar is het maar de vraag hoe goed ze werken. Zes vragen over de bodyscanner.

1. Staan er ook bodyscanners op Schiphol?

Al ver vóór de introductie van bodyscanners op Amerikaanse vliegvelden in 2010, nam luchthaven Schiphol in Amsterdam de apparaten in gebruik. Sinds 2006 loopt er bij vluchten binnen Europa een proef met vijftien ProVision-scanners. De taferelen zoals in het verhaal van Jason Edward Harrington beschreven, over veiligheidsbeambten die grappen maken over naakte lichamen, kunnen in theorie ook op Schiphol hebben plaatsgevonden. Pas na een mislukte aanslag door een Nigeriaan in 2010, op een vlucht tussen Amsterdam en Detroit, schafte Schiphol namelijk zestig nieuwe ProVision-scanners aan die de privacy van reizigers wél respecteren.

4. Wat zijn de ervaringen?

Met de scanners zegt Schiphol veel meer voorwerpen op de lichamen van passagiers te vinden dan voorheen. Maar de scanner gaat niet door het lichaam heen. Voorwerpen die zijn ingeslikt of ingebracht (in lichaamsholtes) detecteert de scanner niet. Mocht de scanner niet door bepaalde materialen op het lichaam heen kunnen dringen, dan gaat er een alarm af en volgt fouillering.

Schiphol beschikt ook over scanners die gebruikmaken van röntgenstraling. Die detecteren ook voorwerpen ín het lichaam. Deze scanners worden gebruikt om passagiers te controleren die ervan worden verdacht bolletjes met drugs te hebben ingeslikt. Schiphol houdt de mogelijkheid open ‘verdachte’ passagiers die wel door de bodyscanner zijn gekomen ook een röntgenscan te laten ondergaan. Röntgenstraling is aantoonbaar gevaarlijk.

6. Zijn passagiers verplicht de bodyscan te ondergaan?

Nee, ze kunnen weigeren. Schiphol biedt deze keuze echter niet aan: standaard zullen passagiers door het apparaat worden geleid. Wie dat niet wil, krijgt een 100-procentscontrole (fouillering).

Alles bij de bron; NRC

De bodyscanners op vliegvelden werken niet. Tenminste, niet als je terroristen wil tegenhouden. Wel om met collega’s te lachen om naakte passagiers. Voormalig TSA beveiligingsbeambte Jason Edward Harrington klapt uit de school. Hij onderhoudt verschillende blogs, waaronder ‘Taking Sense Away’, over zijn werk op het vliegveld O’Hare bij Chicago. Hij werkte er als beveiligingsbeambte van 2009 tot vorig jaar.

In dit artikel maakt hij de balans op van zijn ervaringen op O’Hare. Alles wat je vreesde blijkt te kloppen. Nee, de full-bodyscans hebben nauwelijks zin, een pistool smokkel je zo naar binnen. En ja, beambten kijken giebelend naar jouw naakte lichaam.

...De beeldanalyse vond plaats in de I.O.-kamer, voluit Image Operator, die van binnenuit op slot kon.

I.O.-dienst evolueerde al snel tot een soort pauze. Het was de enige plek op het hele vliegveld waar geen beveiligingscamera’s hingen – de TSA had het publiek verzekerd dat er geen naaktbeelden van passagiers zouden worden geregistreerd, camera’s met gesloten circuit inbegrepen.

De scans vormden groteske, spookachtige zwart-witbeelden op ons beeldscherm.

De meesten van mijn collega’s zagen de zwarte humor van de I.O.-kamer wel in. Precies zoals de getergde Amerikanen die bij de security stonden te wachten al dachten, maakten mijn TSA-collega’s aan de lopende band grappen over de passagiers: we vergaapten ons vooral aan mensen met overgewicht, van wie elke vetrol pijnlijk zichtbaar was. We zagen alle mogelijke soorten piercings. ... Vaak werden mensen verrast door de röntgenstralen en stonden ze er onhandig bij waardoor ze als bizarre, verwrongen verschijningen op het scherm verschenen – met hun mond open, à la Edward Munch. Soms werd een passagier als vrouw aangeduid en werd vanaf het checkpoint geantwoord dat het eigenlijk een man was. Alle vooroordelen over afkomst en genitaliën tierden welig op onze beveiligde radioverbinding. 

Er heerste meer wangedrag in de I.O.-kamer. Beambten die iets met elkaar hadden, zorgden vaak dat ze tegelijkertijd I.O.-dienst hadden, alwaar ze op zijn best één oog op de naakte beelden gericht hielden. Af en toe stak een passagier beide middelvingers op tijdens zijn of haar scan, alsof hij of zij aanvoelde wat zich zoal afspeelde in de I.O.-kamer.

Alles bij de bron; NRC paascadeau 2 gaat over de bodyscanners op Schiphol

Kinect, de bewegingsdetectie-uitbreiding voor de Xbox 360, bewaakt sinds augustus de gedemilitariseerde zone tussen Zuid- en aartsrivaal Noord-Korea. 

Volgens de Zuid-Koreaanse nieuwssite Hankooki kan het systeem het verschil detecteren tussen dieren en mensen. Wanneer een mens wordt gedetecteerd stuurt het deze informatie naar de dienstdoende grensbewaking door. De software van de Kinect is, voor deze op het eerste gehoor simpele functie, aangepast door de Zuid-Koreaanse Microsoft-programmeur.

Hij hoopt met zijn hack in de toekomst ook de hartslag en lichaamstemperatuur van de indringers te kunnen meten. Ondanks dat de Kinect al sinds augustus door de Zuid-Koreanen wordt gebruikt, is dit pas recentelijk in de openbaarheid gekomen.

Alles bij de bron; WebWereld

De federale overheid maakt vorderingen bij het ontwikkelen van een cameratoezicht systeem dat computers zou koppelen met videocamera's om menigten te scannen en automatisch mensen op hun gezichten te identificeren, volgens recent bekendgemaakte documenten en interviews met onderzoekers aan het project.

Het Department of Homeland Security testte met een menigte-scan project genaamd het biometrische Optical Surveillance System - of BOSS - vorige herfst na twee jaar van de overheid gefinancierde ontwikkeling.

Hoewel het systeem niet gereed is voor gebruik, zeggen de onderzoekers ze maken aanzienlijke vooruitgang. Dat alarmeert privacy voorstanders, die zeggen dat nu de tijd is voor de overheid om toezicht op de regels en beperkingen van hoe het ooit zal worden gebruikt vast.

Alles bij de bron; NYT

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha