Track & trace

In Groot-Brittannië heeft autobouwer Mercedes-Benz voor aanzienlijke opschudding gezorgd. De constructeur heeft immers moeten toegeven technologie te gebruiken om de bestuurders te bespioneren.

De Britse krant The Sun, die het nieuws bracht, stelt dat Mercedes in zijn auto’s heimelijk een apparaat installeert dat de exacte locatie van het voertuig verraadt. De constructeur zegt in een reactie de technologie alleen in extreme omstandigheden te activeren. Pas wanneer bestuurders in gebreke blijven met afbetalingen zou de locatie van het voertuig voor een mogelijke confiscatie worden opgespoord.

“Het bedrijf heeft wel moeten toegeven de informatie te delen met externe verhuurservices en deurwaarders,” aldus The Sun. David Davis, voormalig Brits brexit-minister, heeft aan de regering gevraagd een onderzoek in te stellen.

“Dit is niet de eerste keer dat grote bedrijven zich als Big Brother gedragen,” benadrukt David Davis. “Mercedes gaat dit keer echter bijzonder ver met zijn heimelijke activiteit. Men moet zich afvragen of dit gedrag wel legaal is.” Ook de rechtenorganisatie Liberty zegt de acties van de constructeur verontrustend te noemen.

Alles bij de bron; Express


 

Ouders en verwanten van bewoners van een zorglocatie in Baarn maken zich zorgen over de privacy. Zonder overleg is de kleding van een onbekend aantal personen met een verstandelijke beperking uitgerust met een chip. Zorginstelling Amerpoort heeft de bezorgde ouders laten weten dat cliënten via de in de was-labels aangebrachte chip niet zijn te volgen.

‘De wasserij werkt met rfid-chips. We kunnen cliënten die de kleding dragen niet volgen, net als bij een gps-tracker. Track & trace is wel mogelijk, maar beperkt. Je kunt het vergelijken met een postpakketje. Die wordt een aantal keren gescand zodat je kunt zien of het product in een distributiecentrum of bijvoorbeeld in een postauto ligt.’

Amerpoort meldt dat de kledingchips een nummer bevatten en verder geen andere gegevens opslaan. ‘Je kunt het vergelijken met een barcode. Dit nummer is gekoppeld aan een database van de wasserij. De database bevat de volgende informatie per kledingstuk zoals: naam van de cliënt, woonhuis/-groep, artikel (bijvoorbeeld jas of broek), kleur, bijzondere kenmerken (stipjes, print), wasproces, kwaliteit van het artikel en het aantal wasbeurten. ‘De database is dus niet volledig anoniem. We hebben met de wasserij in het kader van de AVG een verwerkersovereenkomst afgesloten.’

Alles bij de bron; Computable


 

Tientallen Nederlandse gemeenten volgen bezoekers van drukke wijken en evenementen via hun telefoon. Via antennes detecteren ze wifi- en bluetooth-signalen die telefoons doorlopend uitzenden om te communiceren met andere apparatuur. Deze signalen bevatten ook unieke codes waarmee de telefoon, en mogelijk ook de eigenaar, geïdentificeerd kan worden.

Op de eigen website vertelt CityTraffic, een van de twee grote Nederlandse leveranciers, dat het ook kan vastleggen „hoeveel unieke bezoekers er in een winkelstraat zijn, hoe lang zij verblijven, hoe zij lopen en hoe vaak zij terugkomen.” 

Al in 2014 ontdekte techsite Tweakers dat Dixons, MyCom en iCentre het komen en gaan van winkelbezoekers in kaart brachten. Naast signalen van telefoons gebruikten zij ook camera’s om vragen te beantwoorden als: ‘Hoeveel klanten zijn er op verschillende uren van de dag in onze winkels? Hoe lopen ze door de winkel, en voor welke schappen blijven ze staan?’ De betrapte ketens bezwoeren dat er geen sprake van inbreuk op de privacy was, omdat de gegevens niet werden opgeslagen.

De technologie om de locatie van telefoons te volgen werd sindsdien veel geavanceerder en wordt op steeds meer openbare plekken geïnstalleerd. Net als bij veel ‘gratis’ wifi-verbindingen staat hiervoor een toestemmingsclausule in de gebruiksvoorwaarden. 

Onderzoekers van de universiteiten van Calgary, Madrid en Berkeley troffen onlangs ook duizend apps aan die zonder toestemming locatiedata vastleggen. De apps koppelen die informatie vaak aan de namen, demografische gegevens en zo mogelijk ook het Facebook-profiel van de gebruiker. Apps die gebruikers netjes vragen hun locatiedata te delen, verbinden daar vaak ‘exclusieve’ aanbiedingen of service aan.

Marketeers noemen dat ‘geo-targeted’ en ‘hyper-relevant’ adverteren. De kans dat consumenten op een commercieel aanbod reageren, groeit door het afstemmen op de locatie van de ontvanger al snel met honderden procenten. Volgens onderzoek door BIA Advisory Services spenderen marketeers dit jaar 26 miljard dollar aan reclamecampagnes, apps en andere marketinguitingen waarin rekening wordt gehouden met de locatie van de beoogde doelgroep.

Alles bij de bron; NRC


 

Zowel bedrijven als overheidsinstellingen volgen je lees- en klikgedrag in de e-mails die ze je sturen. Door een blinde vlek in de AVG-wetgeving kunnen zij gemakkelijk bijhouden of, waar en wanneer je hun e-mails opent en waar je op klikt. Hoe kun je je wapenen tegen hun volgdrang?

Om te beginnen is het goed te weten hoe trackingsoftware in e-mails werkt. In nieuwsbrieven verstopt de afzender, een kledingwinkel bijvoorbeeld, vaak een zogenoemde trackingpixel, een piepklein plaatje, niet met het blote oog te zien. Zodra je – nietsvermoedend – de e-mail over de start van de uitverkoop opent, wordt het plaatje gedownload van de internetserver van de afzender. Die server registreert het tijdstip en je IP-adres, het adres van je computer op het internet. Soms zorgt een stukje programmeercode er zelfs voor dat het minuscule plaatje wel gedownload, maar niet weergegeven wordt.

Dat alles gebeurt in een fractie van een seconde – als je leest hoeveel procent korting je krijgt, is het al te laat. Gelukkig kun je wel voorkomen dat je e-mailprogramma automatisch afbeeldingen downloadt. Zo wordt de trackingpixel niet meteen binnengehaald en belet je de server je gegevens te registreren.

...er zijn handige computerprogrammaatjes die het speurwerk voor je kunnen doen. Voor Gmail bijvoorbeeld, is er de gratis tool UglyMail

Alles bij de bron; Volkskrant


 

Arnhemmers moeten hun vuilnis in ondergrondse containers gooien. Die gaan sinds juli 2014 alleen open met een adresgebonden afvalpas. Dat was tegen het zere been van privacyactivist Michiel Jonker. Hij vond dat de gemeente te makkelijk persoonlijke gegevens van haar burgers opsloeg. Daarom stapte hij naar de rechter.

De rechter gaf hem toen gelijk; de gemeente moest stoppen met de onwettige verwerking van persoonsgegevens bij afvalsystemen. Iedereen kon daarna zonder pasje gebruik maken van de containers. 

Nu komt de gemeente met een nieuwe manier om afvalverwerking te regelen: mensen zouden anoniem toegang krijgen tot de containers. 'Nu registreren we geen stortgegevens', stelt Martine Baar, woordvoerster van de gemeente Arnhem. 'Het enige wat gebeurt is dat de container opengaat.' Wél geeft de gemeente aan dat elke pas een uniek serienummer heeft, verbonden aan een adres.

'En die adressen zijn herleidbaar tot personen', stelt Jonker. Volgens hem is er nu eigenlijk weer sprake van dezelfde situatie als ten tijde van de rechterlijke uitspraak in juli 2017. Daarom spant hij een nieuwe rechtszaak aan. 

Alles bij de bron; OmroepGelderland


 

Het systeem van rekeningrijden dat het kabinet alvast gaat voorbereiden kent tal van haken en ogen. Onderbelicht bleef tot nog toe de schending van de privacy van miljoenen automobilisten. Immers, bij twee opties die zullen worden uitgewerkt, gaat het om een heffing op basis van tijd en plaats. Het is de Staat die dan inzicht krijgt wie wanneer en waar is in Nederland. 

Het klimaatakkoord vermeldt hierover: „Privacy is nadrukkelijk een aandachtspunt dat zoveel mogelijk gewaarborgd blijft.” De vraag is echter hoe die belofte waargemaakt kan worden, maar een systeem van kilometerheffing gaat hoe dan ook gepaard met een controlerende techniek waarmee op ongekende schaal de persoonlijke levenssfeer van miljoenen burgers wordt aangetast.

Tien jaar geleden sneuvelde een eerder plan, mede vanwege zorgen over massale privacy-inbreuken. De Raad van State oordeelde destijds vernietigend over het toenmalige systeem, waarbij miljoenen auto’s zouden worden voorzien van een ’spionagekastje’. Er werd blindelings vertrouwd op een techniek die verre van onfeilbaar was. Manipulatie en fraude lagen op de loer. Persoonlijk rijgedrag zou opvraagbaar zijn voor politie, justitie en geheime diensten.

Die ervaringen zouden een wijze les moeten zijn. De komst van een dergelijk spionagesysteem is een ware nachtmerrie.

Bron; Telegraaf


De Volkskrant baseert dat op informatie van de twee grootste wifitrackingbedrijven van Nederland, CityTraffick en Locatus. CityTraffick zou "vijftig tot zestig" gemeenten in zijn klantenbestand hebben, Locatus een tiental. Wifitracking maakt het mogelijk om smartphones te volgen. De technologie wordt gebruikt om bezoekersstromen in kaart te brengen en zo drukke punten in de stad op te sporen.

Volgens de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) is wifitracking echter in strijd met de Europese privacywet, de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG). Daarom stopten verschillende bedrijven eind vorig jaar met het aanbieden van wifitracking in verschillende steden, waaronder Den Haag en Groningen.

Het is nog niet precies bekend hoeveel gemeenten er nog steeds gebruik van maken, maar het is in ieder geval bekend dat Amsterdam, Rotterdam, Hengelo, Leiden en Alkmaar wifitracking inzetten.

Alles bij de bron; NU


 

Een aantal populaire apps sturen persoonlijke informatie door naar derde partijen, zonder dat ze gebruikers daarover inlichten. Dat blijkt uit een test van The Washington Post. Op de onderzochte iPhone werden maar liefst 5.400 ‘trackers’ gevonden die stilzwijgend data verzamelen en doorsturen.

Zo’n trackers worden meestal in apps gebundeld. Het zijn kleine stukjes ingebouwde software die informatie vergaren, een beetje zoals cookies. Zo kunnen ze registreren wanneer je de app opendoet, waar je je op dat moment bevindt of welke telefoon je hebt. Ze hebben doorgaans ook toegang tot de informatie die je zelf deelt met de app, zoals je e-mailadres.

De trackers sturen verbazingwekkend veel van die informatie door naar derde partijen, in één nacht tijd stuurden de trackers op het toestel gevoelige informatie naar een dozijn bedrijven, gaande van marketingfirma’s tot onderzoeksbureaus. E-mailadres, telefoonnummer, smartphonemodel, IP-adres: alles werd doorgesluisd terwijl de gebruiker vredig lag te slapen. De trackers zaten verwerkt in populaire en doorgaans betrouwbare apps, zoals Microsoft OneDrive, Spotify, Nike en zelfs de app van The Washington Post zelf. 

Alles bij de bron; HLN


 

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha