Afluisteren

Op 3 februari legde minister Ollongren in het NRC uit waarom D66 van een vurig tegenstander is bekeerd tot een voorstander van de wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten.

Groot pijnpunt voor de tegenstanders van de wet is de sleepnetbevoegdheid. De diensten mogen voortaan enorm veel gegevens verzamelen over grote groepen mensen, en pas daarna selecteren op bruikbaarheid. Met wie mensen bellen, appen, welke sites ze bezoeken, hoe gezond ze zijn, op wie ze vallen of wat hun bedrijfsstrategie is: met de nieuwe wet kan het allemaal als bijvangst bij de diensten terechtkomen.

Volgens Ollongren zal deze wettelijke mogelijkheid geen werkelijkheid worden. Want in het regeerakkoord zijn “waarborgen opgenomen ..." Voor de zekerheid zal het kabinet na twee jaar evalueren of de diensten inderdaad hebben nagelaten hun nieuwe bevoegdheid te gebruiken. De vorige minister Plasterk volgde dezelfde lijn. 

Maar als het niet de bedoeling is om stelselmatig en op grote schaal gegevens over Nederlanders te verzamelen, waarom maakt de nieuwe wet dit dan wel mogelijk? En als dit kabinet via het regeerakkoord een slot op de bevoegdheid kan zetten, dan kan een volgend kabinet de sleepnetbevoegdheid toch ook weer activeren? Geen geruststellende gedachte. In een rechtsstaat horen juist bij vergaande bevoegdheden van veiligheidsdiensten wettelijke waarborgen tegen het schenden van privacy.

Op 21 maart hebben we de mogelijkheid de nieuwe wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten af te wijzen. Als de meerderheid van de bevolking ‘nee’ stemt ontstaat er ruimte om veranderingen aan te brengen. 

Voor GL hebben twee veranderingen prioriteit. De eerste gaat over het afschaffen van de sleepnetbevoegdheid: het verzamelen van gegevens moet veel gerichter. De tweede gaat over de samenwerking met buitenlandse diensten. De nieuwe wet maakt het mogelijk dat buitenlandse diensten informatie krijgen die door onze eigen diensten nog niet is gelezen en beoordeeld. 

De inlichtingen- en veiligheidsdiensten verdienen een wet die hun voldoende armslag geeft om hun werk te doen. Maar de nieuwe wet gaat veel en veel te ver. Zodra de wet is afgewezen in een referendum moet de Tweede Kamer de sleepnet wijzigen om  de bevoegdheden van de inlichtingendiensten te begrenzen. Voor een veilig en rechtvaardig Nederland.

Alles bij de bron; Joop


 

Inlichtingendiensten MIVD en AIVD willen veel liever de eigen hackers inzetten om informatie te ontfutselen aan potentiële terroristen of om andere misstanden te voorkomen. Dat concludeert Volkskrant-journalist Huib Modderkolk vanmorgen in een analyse. Daarmee concentreert het debat over de nieuwe wet op de inlichtingendiensten (Wiv) zich op het verkeerde onderwerp.

Hacken is veel aantrekkelijker, heeft minder juridische implicaties en levert potentieel veel meer inbreuk op de privacy van de omgeving van degene waar de inlichtingendiensten belangstelling voor hebben. Toch gaat het debat daar nauwelijks over. 

Maar de inlichtingendiensten hacken al vol op. Volgens bronnen die de Volkskrant aanhaalt, zitten de hackers van de AIVD al in honderden computers in Nederland en ver daarbuiten. Het hacken gebeurt al sinds 2013 blijkt uit een uitgelekt gesprek tussen specialisten van de Nederlandse inlichtingendiensten en diens Amerikaanse evenknie NSA. De Nederlanders vertellen daarin trots hoe ze zich toegang hebben verschaft tot diverse Nederlandse webfora. Dat onderzoek is gericht op terroristen, maar en passant worden berichten van veel onschuldigen ook bekeken.

Als het doelwit zijn zaakjes echter goed afgeschermd heeft is het alternatief om dan de computers van mensen in de sociale omgeving van het doelwit te hacken. Op dit moment mogen de diensten dat formeel nog niet, maar de nieuwe wet creëert daar wel mogelijkheden voor.

Alles bij de bron; AGConnect


 

De AIVD heeft geen extra bevoegdheden nodig om door te gaan met het goede werk dat ze al kunnen verrichten en hebben verricht, betogen Lysanne van Schaik en Kevin Brongers van de Jonge Democraten.

De Nederlandse inlichtingendiensten lijken ondanks het beperkte budget en de beperkte omvang prestaties van wereldklasse te kunnen leveren. Zo'n twee maanden vóór het referendum over een nieuwe Wet op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (Wiv), is het goed om te zien dat ook zonder de nieuwe wet de inlichtingendiensten uitmuntend werk kunnen leveren...

...De nieuwe wet is echter niet alleen een broodnodige update. Het mogen aftappen van informatie van mensen die niet verdacht worden van een strafbaar feit, en deze jarenlang bewaren, is een grove schending van het grondwettelijk beschermde recht op privacy.

Voor zulke ingrijpende inbreuken op grondrechten moeten zwaarwegende argumenten zijn. Daar is volgens ons geen sprake van. De nieuwe bevoegdheden garanderen grove privacyschending, maar het is niet bewezen dat ze effectief zijn. Niet alleen het recht op privacy komt in gevaar, maar ook de werkbaarheid. In de inlichtingenwereld geldt: 'hoe meer informatie, hoe meer werk.' Niet 'hoe meer informatie, hoe meer veiligheid'. De veiligheid kan juist in het geding komen door een onnodig grote berg aan informatie. De hooiberg wordt groter, de speld vinden alleen maar moeilijker.

Alles bij de bron; Volkskrant


 

Om inlichtingendiensten meer mogelijkheden te geven hackers achter cyberaanvallen op te sporen , is uitbreiding van de bevoegdheden nodig. Premier Mark Rutte brak daarmee tijdens zijn persconferentie een lans voor de nieuwe Wet op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (Wiv). Rutte sprak naar aanleiding van berichtgeving dat Nederlandse inlichtingendiensten cruciale informatie bij een Russische hackgroep hebben onderschept.

Hij zegt ”trots” te zijn op de AIVD en MIVD. Rutte wijst erop dat diensten van andere landen al ruimere bevoegdheden hebben.

Over de nieuwe wet wordt in maart een raadgevend referendum gehouden. Minister Kajsa Ollongren van Binnenlandse Zaken wilde eerder op de dag geen verband leggen tussen het nieuws over de Nederlandse veiligheidsdiensten en het referendum dat op 21 maart wordt gehouden over de ‘sleepwet’. 

Alles bij de bron; TPO


 

Een groep Amsterdamse jongeren werd het gezicht van het verzet tegen de 'sleepwet'; ze dwongen een referendum af. Is de idealistische student terug? Wat drijft hen? "Mensen lijken niet door te hebben dat privacy wordt afgenomen." 

Deze jongeren zijn het gezicht geworden van het verzet tegen de wet die officieel Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten (Wiv) heet en die in hun ogen symbool staat voor de afbraak van privacy en elementaire wetten door de overheid. 

Kern van jullie verzet is dat de overheid niet zomaar mag meekijken wat burgers op internet doen omdat het privé is. Waarom?

Gijzen: "De digitale wereld is niet fundamenteel anders dan onze gewone wereld. In iemands post kijken kan niet, waarom zou in iemands e-mail kijken dan opeens anders zijn?" Van der Kamp: "Het internet is ook onze privésfeer. Ik hoor vaak van oudere politici dat ze zeggen dat internet zoiets is als de straat. Dat op internet dezelfde regels als op straat moeten gelden. Dat is niet zo. De straat is de publieke sfeer, daar zeg je niet alles en zoek je niet alles op. Dat doe je in je privésfeer wel. Je kunt dan ook niet anders dan deze wet als een inbreuk op jezelf zien. Als je iets wilt opzoeken dat gevaarlijk is, maar dat wel je interesse heeft, dan zou je vroeger naar de bieb gaan. Dat doen wij nu via Google."

Boelsums: "Met deze wet is het alsof je over straat loopt en er de hele tijd iemand met je meeloopt en meeluistert wat je zegt." Van der Kamp: "Vroeger was het ook niet zo dat iemand thuis meekeek."

Alles bij de bron; Trouw


 

Een aantal games voor de smartphone zijn specifiek ontworpen om het televisie-gedrag van de consument op te volgen. Dat geldt ook op ogenblikken wanneer de games, die vaak heel onschuldig blijken, niet zijn geactiveerd.

Laat er geen twijfel over bestaan, het is vooral de smartphone waarlangs adverteerders ons leven binnendringen. En dat gebeurt steeds feller. Adverteerders willen steeds meer te weten komen om ons hun producten aan de man te brengen. Dat blijkt uit een onderzoek van de Amerikaanse krant New York Times.

Techbedrijven komen met steeds nieuwere methodes om die persoonlijke gegevens te verzamelen. Honderden apps luisteren mee als u televisie kijkt, ook al staat de app niet aan op uw telefoon.

De apps hebben software van de Amerikaanse start-up Alphonso op de achtergrond draaien en zijn ook in België beschikbaar. Volgens Alphonso kan de software geluiden perfect onderscheiden van echte gesprekken. De tv klinkt zachter en zendt ook geluiden uit op een frequentie die hoorbaar is voor een machine, maar niet voor de mens. Zo kan de software de bron van het geluid herkennen. Slimme software heeft echter altijd een foutmarge, waardoor ook gesprekken in het systeem komen. De software zou zelfs vanuit de broekzak van de consument geluiden kunnen herkennen. De ontwikkelaar benadrukt echter dat de werking van de software duidelijk in de handleiding van de games en het privacy-beleid van de onderneming wordt beschreven.

“De software van Alphonso kan bijzonder gedetailleerde gegevens verzamelen,” aldus Sapna Maheshwari, redacteur technologie bij de New York Times. “Vaak wordt die informatie zelfs gekoppeld aan data over locaties die de consument bezoekt en bioscoopfilms die worden bekeken. Die informatie kan vervolgens worden ingezet om de reclame nog meer doelgericht te maken. Tevens zou ook beter kunnen worden bepaald welke communicaties de consument het gemakkelijkst tot actie aanzetten.” Games met de software van Alphonso zouden ook in de virtuele winkels Google Play en App Store worden aangeboden.

Alles bij de bronnen; deTijd & Express [Thnx-2-Luc]


 

De aftapwet WiV geeft de inlichtingen- en veiligheidsdiensten meer instrumenten om informatie over burgers te verzamelen om terrorisme te voorkomen. Veel mensen zijn bang dat hun privacy geschonden wordt. Op 21 maart wordt er een raadgevend referendum over gehouden.

Wat de nieuwe wet regelt, zie je in deze video;


Alles bij de bron; NOS


 

De Duitse inlichtingendienst BND mag geen metadata opslaan van internationale telefoongesprekken voor analyse. Onder metadata vallen onder meer telefoonnummers. Dat heeft een rechter donderdag bepaald. De zaak werd in juni 2015 aangespannen door Reporters Without Borders.

Naar eigen zeggen zijn verslaggevers uit autoritaire staten die vervolgd worden afhankelijk van de geheimhouding van hun communicatie met de organisatie.

"Het oordeel toont aan dat het zich uitbetaalt als mensenrechtenorganisaties zichzelf verdedigen tegen de massale opslag van data door de BND", aldus Christian Mihr, de directeur van Reporters Without Borders in Berlijn.

Alles bij de bron; NU


 

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha