Via wifi-tracking ontvangt een bedrijf locatiegegevens van een mobiele telefoon of tablet wanneer wifi aanstaat. Gemeenten, maar ook vervoersbedrijven, kunnen het systeem inzetten om verkeersstromen van grote groepen mensen in kaart te brengen en mensen te tellen. Om het voor reizigers makkelijker te maken een zitplaats te vinden in de trein, willen de Nederlandse Spoorwegen nu ook wifi-tracking inzetten...

...directeur privacy Udo Oelen; "We willen waarborgen dat het mac-adres van de telefoon wel geteld wordt door de sensor, maar dat dit mac-adres niet echt wordt geregistreerd. We willen niemand volgen, maar alleen weten hoe druk het uiteindelijk wordt in zo’n trein."

Wat gebeurt er dan als de politie bij jullie data opvraagt?

“De politie kan gegevens over in- en uitchecken bij NS vorderen. Hetzelfde geldt voor beelden van onze camera’s op stations en in sommige treinen. Ook de beelden van de bodycams van onze medewerkers van Veiligheid en Service kan de politie opvragen.”

Dan gaat het dus wel om individuele informatie van reizigers.

“Als de politie vordert, dan is het niet aan de NS om dat in twijfel te trekken. Dat is hoe onze rechtsstaat werkt. Maar je moet het allemaal niet spannender maken dan het is: de politie klopt niet om de haverklap bij ons aan om gegevens te vorderen. Dat doet ze alleen als er echt iets aan de hand is. Bijvoorbeeld de vermissing van een kind of van iemand die acuut medicijnen nodig heeft. En wat betreft camerabeelden: die kunnen alleen gevorderd worden als er sprake is van een incident.”

Alles bij de bronnen; AGConnect & Trouw


 

...de Amerikaanse godfather van de virtual reality, een van de invloedrijkste digitale denkers ter wereld, heeft een oplossing voor de manipulatiemachine van de grote techbedrijven. ‘Het is hoog tijd voor een humanere digitale samenleving.’

...Tegenwoordig gaat veel van zijn tijd naar nadenken over hoe de hedendaagse internetbedrijven mensen in de luren leggen met hun algoritmes. ‘Er is iets met de huidige digitale technologie dat ons gek maakt en ons verhindert te focussen op de echte problemen en uitdagingen’, zegt Lanier.

Sociale media noemt hij ‘behavioral manipulation empires’ die van ons ‘assholes’ maken: ze zijn ontworpen om ons constant te surveilleren en in te spelen op negatieve gevoelens als angst en irritatie die zich als een sneeuwbal versterken. Het is ook het thema van zijn recentste boek: ‘Ten Reasons to Delete your Social Media Accounts Right Now’. Samengevat: telkens als twee mensen op deze planeet met elkaar willen communiceren, wordt dat gefinancierd door een derde partij die de twee andere manipuleert. Die derde partij waar Lanier het over heeft, zijn de sociale media (lees: Facebook) die wij gebruiken om met elkaar contact te houden, maar die een financiële motivatie hebben om ons aan het lijntje te houden....

....Die oplossing bestaat in wat Lanier ‘data dignity’ noemt. De gratiscultuur op het internet - waarbij alles voor niks is in ruil voor de inzameling van persoonlijke gegevens - moet eruit. Mensen moeten betaald worden voor hun data, want die zijn wel degelijk geld waard, en mensen moeten zelf betalen om onlinediensten als Google en Facebook te gebruiken, stelt Lanier voor. ‘Mensen zijn duidelijk bereid om te betalen voor de videostreamingdienst Netflix. Dus dan kan het ook voor sociale media of zoekopdrachten.’

Alles bij de bron; deTijd


 

Canvas presenteert dit najaar 'Kinderen van het Verzet'. Precies 75 jaar na de bevrijding vertellen 13 getuigen hoe de erfenis van de Tweede Wereldoorlog hun eigen leven heeft bepaald, soms tot vandaag. Ze vertellen over de verzetsdaden van hun ouders en hoe ze daar soms zelf bij werden betrokken, over het verlies en de pijn, over de verschrikkingen van de Nazi-concentratiekampen en onverwerkte oorlogstrauma's.

Hoe bepalend is de oorlog geweest voor deze 'tweede generatie'-oorlogsslachtoffers? En hoe kijken de getuigen naar de wereld van vandaag? In een tijd van polarisering en extremisme uiten sommigen hun vrees voor de toekomst en hameren ze op het belang van de herinnering....

In de vijfde aflevering van de reeks legt één van die getuigen, Yvette Merchiers (voormalig decaan rechten aan de UGent), een duidelijke link met ontwikkelingen waar we ons vandaag ook best zorgen over zouden maken. Pijnlijk actueel.

“Moest er geen verzet gekomen zijn en moest iedereen die invasie aanvaard hebben, dan waren wij nu allemaal nazi’s. Dan hadden wij nooit de vrijheid gekend die we sinds 1945 hebben gekend en die we nu vandaag stilaan heel onbewust aan het prijsgeven zijn door een aantal moderne technieken waarmee wij voortdurend in de gaten worden gehouden. Ik ben enorm bekommerd om onze privacy. Als je het verzet hebt meegemaakt en weet hoe belangrijk het is van soms te moeten onderduiken en onbekend te zijn, dan heb je de grootste vrees voor al de camera’s die overal hangen.”

Alles bij de bronnen; Datapanik & TVvisie


 

SyRI is een systeem waarbij met algoritmes in verschillende datasets wordt gezocht naar mogelijke uitkeringsfraude. Het systeem wordt onder andere gebruikt door gemeenten om fraude in bepaalde wijken op te sporen. Het systeem ontving de award vanwege het feit dat het buurten stigmatiseert en dat het 'personen verdacht maakt zonder dat zij daartegen in verweer kunnen komen'. Ook het feit de algoritmes geheim blijven steekt de jury. SyRI kreeg de Expertprijs, waarbij een panel van deskundigen mocht bepalen welke nominatie zou winnen.

Verantwoordelijk staatssecretaris Van Ark van Sociale Zaken liet in een videoboodschap weten dat ook zij het een twijfelachtige eer vindt om de prijs te winnen. "SyRI staat hiermee in het verdachtenbankje, ook letterlijk", zegt zij, verwijzend naar de rechtszaak tegen het systeem door een verband van priacyorganisaties. Maar ook zij vindt dat 'het systeem bedoeld is om fraude op te sporen, en handhaving daarbij belangrijk is'. "Voor maatschappelijk draagvlak blijft het belangrijk om goed te handhaven. Keer op keer blijkt uit onderzoek dat Nederlanders willen dat uitkeringsfraude wordt aangepakt."

Naast de expertprijs kreeg ook minister Sander Dekker van Rechtsbescherming een award. Hij ontving de publieksprijs voor zijn voornemen om het Centraal Justitieel Incassobureau datasets aan elkaar te laten koppelen om zo mensen met schulden eerder te kunnen detecteren. Burgers zouden daarbij risico op privacyschending lopen, maar volgens de jury vindt Dekker dat niet belangrijk. De publieksprijs werd uitgereikt naar aanleiding van een stemming waar iedereen aan mee kon doen.

Minister Dekker kwam de prijs zelf ophalen tijdens de ceremonie. In een verklaring zegt hij dat de prijs hem 'aan het denken zet' en dat het hem 'scherp houdt'. Wel zei hij ook dat privacy een grondrecht is, 'maar geen absoluut recht'.

Alles bij de bron; Tweakers


 

Het is ‘na tien jaar tobben’ tijd om opnieuw een poging te wagen om een landelijk elektronisch patiëntendossier (EPD) van de grond te krijgen. Dat vindt Ad Melkert, voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen en oud-politicus voor de PvdA. Hij zei dit op de High Tech Campus in Eindhoven tijdens een congres over gebruik van digitale gegevens in de zorg.

In april 2011 stemde de Eerste Kamer unaniem tegen het voorstel voor een landelijk EPD uit vrees dat de patiëntengegevens niet veilig zouden zijn, nadat de Tweede Kamer daar twee jaar eerder mee instemde. Melkert vindt dat in een nieuw EPD bescherming van gegevens gegarandeerd moet zijn. ,,Maar privacy mag de inrichting van een goed, op solidariteit gebaseerd zorgstelsel niet in de weg staan.”

Alles bij de bron; ED


 

Aadhaar, een uniek twaalfcijferig nummer gecombineerd met pasfoto, vingerafdrukken en irisscan, is zowel een identiteitsbewijs als een adresbewijs. Enkel de Aadhaar-kaart is daarom voldoende voor bijvoorbeeld het openen van een bankrekening. Vooral voor veel vrouwen biedt het om die reden een stukje onafhankelijkheid dat ze eerder niet hadden. 'Met Aadhaar kan ik alles zelf regelen: een mobiele simkaart, gereserveerde treinkaartjes, de schoolinschrijving van mijn kind.', zegt Geeta Malla.

Zo’n 1,2 miljard mensen hebben nu een Aadhaar. Inschrijving was in principe vrijwillig, en vooral mensen die zich zorgen maken om het gebrek aan privacybescherming houden zich er nog verre van, maar de afgelopen jaren heeft de regering van premier Narendra Modi het leven zonder Aadhaar steeds moeilijker gemaakt.

Zo is het verplicht geworden Aadhaar te koppelen aan het PAN-nummer, dat je nodig hebt voor het digitaal aangeven van inkomstenbelasting. Ook bedrijven doen soms geen zaken meer met klanten zonder Aadhaar. 

Als voornaamste reden voor het invoeren van Aadhaar noemt de regering het efficiënt en corruptievrij brengen van sociale voorzieningen, zoals gesubsidieerd voedsel, salarissen in werkverschaffingsprogramma’s en pensioenen. Maar zonder problemen is Aadhaar geenszins, juíst als het gaat om de inzet bij sociale voorzieningen.  

De onderzoeksorganisatie ID Insight ontdekte bij onderzoek in de drie deelstaten Rajasthan, Andhra Pradesh en West-Bengalen dat tussen de 0,8% en 2,2% van de mensen die recht hebben op gesubsidieerd voedsel buitengesloten is door fouten in het Aadhaar-systeem. Dat komt neer op meer dan twee miljoen mensen in alleen al deze drie deelstaten die meer dan eens hun voedsel niet kregen.

'De focus op het bestrijden van fraude en kostenbesparing voor de overheid, kan leiden tot het verplichten van digitale identificatie, maar het inschrijven voor digitale identiteitsprogramma’s zou echt volledig vrijwillig moeten zijn, waarbij de gedemonstreerde voordelen een leidende reden worden voor inschrijving.'

In India is dit duidelijk niet het geval, zelfs de enthousiaste huisvrouw, Geeta Malla, zegt niet dat ze actief voor Aadhaar heeft gekozen, omdat het haar leven gemakkelijker maakt. Ook zij spreekt over een verplichting. 'Je hebt het overal voor nodig. Zonder Aadhaar kun je niets.'

Alles bij de bron; FD [gratis registratie noodzakelijk]


 

Gezichtsherkenning kán nuttig zijn. De unieke biometrische kenmerken van een gezicht kunnen binnenkort treinkaartjes, pinpassen, concerttickets en instapkaarten vervangen. Fijn, mits dat privacy-vriendelijk kan. Niet verrassend dus dat techbedrijven en overheden er miljarden insteken.

En er zijn ook duidelijke schaduwkanten de technologie kan veel meer dan de wet toestaat, er is veel onduidelijk over wat wel en niet mag, en bedrijven en overheden zoeken meer dan eens de grenzen op, zo blijkt. Dat is bij een techniek die zulke ingrijpende gevolgen heeft voor privacy onwenselijk.

Informatie over een gezicht is per definitie persoonlijk en zou dus moeten gelden als ‘bijzonder persoonsgegeven’, net als iemands adres. Daarvoor gelden in principe de strenge eisen van de Europese privacywet AVG. Maar veel fabrikanten en gebruikers van de techniek blijken daar toch anders over te denken. Juridisch is ook niet alles helder rondom de nieuwe techniek.  

Uit de biometrische kenmerken van iemands gezicht kan informatie worden afgeleid over sekse, leeftijd, etniciteit, emotionele gesteldheid en - zo blijkt uit recente wetenschappelijke experimenten - over iemands geaardheid. Zulke gevoelige data moeten niet in de verkeerde handen komen.

De techniek is snel aan het ontsporen. Het is tijd voor duidelijker kaders.

Alles bij de bron; NRC


 

Gezichtsherkenning is in opmars: in stadions, in supermarkten, op Schiphol. Privacydeskundigen zijn sceptisch. „Het mag alleen in uitzonderlijke omstandigheden.” 

Nu het steeds beter lukt om gezichten te herkennen via camera’s, neemt het aantal toepassingen toe. Je kan met je gezicht je telefoon ontgrendelen, Invitado biedt ‘gezichtsherkenningsevenementen’ aan: bij binnenkomst staat een ‘gezichtsherkenningszuil’ waarop je persoonlijk, met je eigen naam, welkom wordt geheten. Ook in de supermarkt doen camera’s met gezichtsherkenning hun intrede. Bij een Jumbo in Alphen aan den Rijn hangt een systeem met tachtig camera’s. Die leggen de gezichten van alle supermarktbezoekers vast. Bezoekers die worden aangehouden voor winkeldiefstal, worden een volgende keer automatisch herkend en komen er niet meer in.

Mag dit? Als een dataset met biometrische informatie over je gezichtsafmetingen in verkeerde handen valt, en gezichtsherkenning op steeds grotere schaal als identificatiemiddel wordt gebruikt, ligt misbruik op de loer. In augustus bleek een database met miljoenen vingerafdrukken en gezichtsscans gewoon via internet toegankelijk. De gezichtsfoto’s waren wereldwijd gemaakt bij bedrijven en faciliteiten die gezichtsherkenning gebruiken als toegangscontrole.

De nieuwe privacywet AVG beschouwt biometrische gegevens als ‘bijzondere persoonsgegevens’. Die mogen door ‘niet-wetshandhavers’ alleen worden gebruikt als dat proportioneel is om aan ‘gerechtvaardigde belangen’ te kunnen voldoen. Een woordvoerder laat weten dat het gebruik van biometrie in verhouding moet staan tot de inbreuk op de privacy. Hoe zit het dan bij supermarkten, voetbalstadions en casino’s? De Autoriteit Persoonsgegevens (AP) weigert commentaar te geven op deze concrete gevallen zonder eerst onderzoek te doen.

Doordat de Autoriteit Persoonsgegevens niet ingaat op de concrete casussen van casino’s en stadions, blijft onduidelijk wanneer gezichtsherkenning wel en niet mag.

Alles bij de bron; NRC


 

Subcategorieën

Schrijf je in op onze wekelijkse nieuwsbrief!

 

WeHebbenHetGeweten

SteunVrijbit

PTBanner  

PrivacyGuides

BvV

meldpunt misbruik identificatieplicht

BoF2019

Privacy Barometer

Liga voor mensenrechten

EP GegBesch 150

EP PNR 150

STT Logo

150PF150

 150PB150

150FHD150

150PMIO150

 150 QiY150

logo-IDnext

ikhebniksteverbergen