Is er behalve een AIVD, een MIVD en eventueel een NCTV ook nog een gemeentelijke inlichtingendienst nodig voor de terreurbestrijding? De vraag vloeit voort uit een evaluatie van de ‘Rotterdamse aanpak radicalisering, extremisme en polarisatie’ door een commissie deskundigen.

Het college liet vervolgens de raad weten „geen rol als inlichtingendienst” te ambiëren, maar – op z’n Rotterdams – ook „niet bang” te zijn om te „pionieren in dit werkveld”. Waarna B en W de aanbeveling om ‘op te houden’ met informatie inwinnen over individuele personen, naast zich neerlegde. Ermee ophouden „is niet aan de orde”. Waarmee Rotterdam zich dus het recht voorbehoudt er wél een eigen gemeentelijke inlichtingendienst op na te houden.....

...de deskundigen komen met een waslijst aan ontbrekende wettelijke kaders, ‘mission creep’ door de gemeente, te grote politieke druk en overmatig veiligheidsdenken. 

Meest onrustbarend is dat een wet voor lokaal inlichtingenwerk, zo al gewenst, ontbreekt. De toegezegde wet ‘Persoonsgerichte aanpak en meldingen over radicalisering en terroristische activiteiten’ is er nog altijd niet.

Gemeenten verzamelen nu dus zelfstandig informatie over verdachte personen. Dat wordt in regulier ‘casusoverleg’ met talloze overheidsdiensten besproken, op basis van een convenant. Een houtje-touwtje oplossing. Feitelijk komt dit neer op inlichtingenwerk zonder waarborgen voor burgers. Op privacy bijvoorbeeld, op kennis (achteraf) van de uitkomst van zo’n onderzoek, op een mogelijkheid om te klagen. 

Er is één keiharde conclusie in het rapport. De gemeente Rotterdam „overschrijdt de grenzen van haar taken en verantwoordelijkheden door zelf actief informatie over personen in te winnen”. Ambtenaren proberen ‘achter de deur’ te komen bij verdachte personen, soms met hulp of zorg als voorwendsel. Waarna die informatie met politie, justitie en inlichtingendiensten werd besproken. 

Als inspirator en financier treedt hier de NCTV op, de landelijke antiterrorismecoördinator van het ministerie van Justitie en Veiligheid. Meerdere gemeenten zijn aldus aan een lokale surveillance van risicogroepen gezet. Het past naadloos bij een eerder dubieus NCTV-initiatief bij moskeeën te infiltreren.  

Dit gaat dus over grondrechten, over de macht van de staat zich te mengen in de privélevens van burgers en daar maatregelen op te baseren – de Orwelliaanse staat ten voeten uit. 

Alles bij de bron; NRC 


 


Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha