Privacy

Wat is privacy eigenlijk? Het recht op alleen zijn? Of geheimen hebben? En is dat ook effectief een grondrecht? Een grondrecht dat nu misschien op losse schroeven staat? Prof. dr. Paul De Hert is jurist aan de VUB en geeft een korte geschiedenis én stand van zaken van privacy.

Alles bij de bron; Knack


 

In Europa wordt ieder jaar op 28 januari de Europese Dag van de Privacy gevierd. WatchGuard greep internationale Data Privacy Day aan om zijn zorgen kenbaar te maken. Op deze dag worden bedrijven en organisaties aangespoord om de bescherming van persoonsgegevens te verbeteren. Laliberte ziet echter dat er ‘met elke nieuwe inbreuk op de beveiliging en elke nieuwe datadump steeds verder wordt ingehakt op de privacy die er nog is’.

"De risico’s zijn groot en worden met het jaar groter," aldus Laliberte. Onder andere connected devices zijn hier volgens de senior security-analist schuldig aan. "Hoewel deze technologieën ons leven gemakkelijker maken, zijn de privacy- en veiligheidsrisico’s niet te onderschatten. Bedrijven correleren de gegevens die slimme apparaten verzamelen en vergaren zo massa’s informatie over ons. Erger nog, ze verkopen onze gegevens vaak achter de schermen aan derden. Als die gegevens in handen vallen van cybercriminelen, kunnen ze worden ingezet voor effectieve spearphishingcampagnes, het kraken van onze wachtwoorden en voor nog veel meer."

Volgens Laliberte neemt de druk op bedrijven echter toe om de privacy te verbeteren. "Het tij keert. Wij geloven dat gebruikers uiteindelijk massaal in opstand komen en nieuwe privacyregels zullen afdwingen voor socialmediadiensten, connected devices en meer. In de tussentijd moeten gebruikers aandacht houden voor hun eigen privacy, het type informatie dat zij online of met slimme apparaten delen beperken en op hun hoede blijven voor aanvallen die gebruik kunnen maken van persoonlijke gegevens."

Alles bij de bron; ManagersOnLine


 

Van Google Maps tot slimme thermostaat en, heel actueel, thuiswerken: we leven in een datagedreven samenleving. Om het de gebruiker zo gemakkelijk mogelijk te maken, wordt die informatie vaak door verschillende toepassingen gedeeld. Zo kun je bij tal van webwinkels je account koppelen aan Facebook. Dat is inderdaad handig met inloggen, maar Facebook weet nu wél dat jij inkopen doet bij webwinkel X. en wellicht ook wát je daar koopt.

Dit wordt profiling genoemd en is een van de bekendere privacybedreigingen. Zo’n profile is een virtueel dossiertje met informatie over bijvoorbeeld Facebook-‘likes’, wanneer en hoe lang iemand online is en zelfs romantische interesses. Het zou zo maar kunnen dat een profile informatie bevat die je liever niet in verkeerde handen ziet vallen.

Zoals het spreekwoord zegt: kennis is macht en dus kan het verzamelen van data macht opleveren. Dat is de drijfveer voor privacyschending: hoe meer en hoe gevoeliger de vergaarde data, hoe meer je over een persoon of onderwerp weet en dus hoe meer ‘macht’ je hebt. En dat gaat uiteraard gepaard met minder privacy voor personen of groepen personen.

Privacy is onlosmakelijk verbonden met vrijheid en moet daarom goed beschermd worden. Want kunnen we écht vrij zijn als er een entiteit is die alles van ons weet en op basis daarvan acteert? Dat er iemand meekijkt over je schouder is een vervelend idee, dat er iemand informatie over jou gebruikt voor bijvoorbeeld commerciële of misschien zelfs wel criminele doeleinden is al erger. Het recht op privacy staat niet voor niets in onze Grondwet!

De belangrijkste manier om privacy te beschermen is door middel van wetgeving en kwaliteitsstandaarden. Zélf moet je altijd letten op wanneer welke informatie verzameld wordt en waarom en met wie en waarom jouw informatie gedeeld wordt. Lijkt iets je verdacht, bijvoorbeeld bij een mobiele app? Kijk of er een alternatief is en dien een klacht in bij de Autoriteit Persoonsgegevens. En let op je ‘privacyhygiëne’: deel alleen persoonlijke informatie als dat cruciaal is. Bescherm je privacy want het is je goed recht.

Alles bij de bron; Beveiligingswereld


 

De Belgische Gegevensbeschermingsautoriteit (GBA) heeft vorig jaar meer dan 700 klachten en bemiddelingsverzoeken ontvangen, dat is een verdubbeling ten opzichte van dat aantal in 2019. De meeste klachten gaan over het bijhouden van persoonlijke gegevens, gevolgd door het ontvangen van ongewenste reclame. Klachten over camerabewaking sluiten de top drie af.

De Gegevensbeschermingsautoriteit heeft vorig jaar ook 4.140 infovragen ontvangen. Het merendeel was gelinkt aan de coronacrisis, gaande van de creatie van een vaccinatiedatabank tot de Coronalert-app en het Passenger Locator Form.

Volgens voorzitter David Stevens kan het coronajaar 2020 een kantelpunt betekenen voor onze privacy. 'We bevinden ons nu op een heel gevaarlijk hellend vlak', zo verwijst hij onder meer naar de corona-app. 'Na de crisis moet de corona-app met al zijn data absoluut worden verwijderd.'

Alles bij de bron; CustomerFirst


 

De Gegevensbeschermingsautoriteit (GBA) heeft vorig jaar 708 klachten en bemiddelingsverzoeken ontvangen, dubbel zoveel als in 2019. 

De meeste klachten gaan over het bijhouden van persoonlijke gegevens, gevolgd door het ontvangen van ongewenste reclame. Klachten over camerabewaking sluiten de top drie af. Een klacht kan mogelijks leiden tot een waarschuwing of boete. 

De Gegevensbeschermingsautoriteit heeft vorig jaar ook 4.140 infovragen ontvangen, ofwel elf per dag. Het merendeel was gelinkt aan de coronacrisis, gaande van de creatie van een vaccinatiedatabank tot de Coronalert-app en het Passenger Locator Form. 

Volgens voorzitter David Stevens kan het coronajaar 2020 een kantelpunt betekenen voor onze privacy. 'We bevinden ons nu op een heel gevaarlijk hellend vlak', zo verwijst hij onder meer naar de corona-app. 'Na de crisis moet de corona-app met al zijn data absoluut worden verwijderd.'

Bron; Datanews


 

De nieuwe Privacy Monitor van branchevereniging DDMA laat zien dat Nederlanders snappen dat ze ook profijt hebben van het verstrekken van persoonlijke gegevens. Uit de jongste editie van de jaarlijkse privacymonitor spreekt, dat mensen hun bereidheid om data te delen sterk laten afhangen van de manier waarop organisaties met data omgaan. 

Bijna negentig procent van de Nederlanders wil meer controle over wie welke data over hen verzamelt. Tweederde zegt daar totaal geen grip op te hebben, al wordt datagrazen op zich niet direct als iets schadelijks ervaren. Men vindt zijn vingerafdruk meer privé dan digitale sporen.

Alles bij de bron; Emerce


 

Zorgverzekeraars Zilveren Kruis en Zorg en Zekerheid hebben onterecht het contract voor 2021 met dienstapotheek Eemland in Amersfoort opgezegd, zo oordeelde de voorzieningenrechter in Utrecht vrijdag.

De verzekeraars moeten alsnog een overeenkomst sluiten met de dienstapotheek, die farmaceutische spoedzorg regelt vanuit ziekenhuis Meander Medisch Centrum in Amersfoort. Volgens de verzekeraars kon de apotheek zijn kostenraming voor 2021 niet verantwoorden en was hij niet transparant over het patiëntenbestand.

De apotheek weigerde een lijst met persoonsgegevens te leveren in verband met privacywetgeving en plakte opgevraagde facturen af.

Bron; NRC


 

Krijgt wie gevaccineerd is straks makkelijker toegang tot bijvoorbeeld de horeca? Er gaan stemmen op om dat te regelen. Welke haken en ogen zitten eraan?

Bij de entree van het festivalterrein staat een scanner: op je telefoon pak je je digitale vaccinatiebewijs erbij, dat gekoppeld is aan DigiD. Het apparaat piept, het poortje gaat open en je loopt zo de festivalweide op, dat volstroomt met andere ingeënte mensen. Het kan weer, een veilig feest. 

Het is een dystopisch beeld, herkenbaar voor kijkers van de film Contagion, waarin de wereld is overvallen door een nieuw gevaarlijk virus. Maar als het aan een meerderheid van de Nederlanders ligt, zou zoiets binnenkort werkelijkheid zijn. Dat bleek uit een representatieve steekproef van de TU Delft met 1.640 deelnemers. Driekwart koos voor de optie waarin gevaccineerden meer vrijheden krijgen dan degenen die een vaccinatie weigeren. Minister De Jonge heeft al gezegd dat hij niet voor het afdwingen of belonen van vaccinatie is. Maar zou het juridisch zijn toegestaan voor ondernemers om naar het bewijs te vragen?

‘Gezondheid geldt als een bijzonder persoonsgegeven’, zegt Menno Weij, als jurist gespecialiseerd in privacy en ict. ‘En dat kun je alleen verwerken onder bijzondere voorwaarden.’ Dat zou eventueel kunnen door toestemming te vragen, zegt privacy- en ict-advocaat Thomas van Essen. 

Weij: ‘Maar als je mensen alleen vraagt zo’n bewijs te tonen, is het de vraag of je die gegevens registreert en verwerkt. Een probleem is wel: wat is het gevolg als je weigert je bewijs te tonen? Als dat betekent dat je niet binnenkomt, zegt de autoriteit: maar dan is het geen vrije keuze.’ En bij het vragen om persoonsgegevens moet dat  geven van toestemming expliciet, geïnformeerd en in vrijheid gebeuren volgens de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG).

Een andere optie is dat er een specifieke wettelijke basis komt voor het al dan niet moeten tonen van een vaccinatiebewijs. Weij: ‘In dat geval zou de overheid alsnog de wet moeten afstemmen met de Autoriteit Persoonsgegevens. De waakhond is tot nu in de coronacrisis erg terughoudend en streng geweest.’ 

Het staat ondernemers vrij om een deurbeleid te voeren, binnen de bandbreedte van de wet. Stel dat een klant een procedure zou willen beginnen omdat hij geweigerd is, zegt Van Essen, dan zou die zich op twee grondrechten kunnen beroepen. ‘Het recht op persoonlijke levenssfeer, en godsdienstvrijheid.’

De bewijslast ligt dan bij de uitbater. Van Essen: ‘Hij moet aantonen dat zijn beleid noodzakelijk is om de gezondheid van zijn klanten te waarborgen, dat hij dat doel niet met andere maatregelen zou kunnen bereiken en dat het doel de inbreuk op het grondrecht rechtvaardigt.’

Alles bij de bron; Volkskrant


 

Ah, de gouwe ouwe trouwe. De vaste waarde in het debat. Al moet ik zeggen dat ik het de laatste twee jaar minder en minder frequent tegenkom. Misschien heeft dat wel iets te maken met Edward Snowden. Die antwoordde ooit de legendarisch geworden quote: ‘Arguing that you don’t care about the right to privacy because you have nothing to hide is no different than saying you don’t care about free speech because you have nothing to say.’ De man had er duidelijk wat langer over nagedacht. 

Ook populair en handig om in je vragen arsenaal te hebben: 

–>  Mag ik even je kredietkaartgegevens dan?
–>  Wat is je wachtwoord?
–>  Kan ik even in je fotoalbum duiken?
–>  Waarom doe je dan ’s avonds de gordijnen toe? Of je deur op slot?
–>  Kan je me dan even de chathistoriek met je nieuwe vriend(in) sturen?
–>  Wanneer was je laatst bij de dokter? En waarom?
–>  Welke ziektes had je al allemaal?

En ja, natuurlijk heeft iedereen wél iets te verbergen. Dat is normaal. 

Maar stel nu, stél, dat ze echt, maar écht, helemaal níéts te verbergen hebben. Wel, dan mag je hen ofwel verdenken van een heel saai leven, ofwel van een naïeve leugen. Het argument dat ze ‘niks te verbergen hebben’ werkt namelijk enkel in een status quo-situatie, en dat, dát is pas een pure illusie. Onze maatschappij evolueert continu (denk aan de hele abortusdiscussie die in 2020 voor de zoveelste keer actueel was). We weten niet welke waarden en normen — die vandaag geen probleem opleveren — binnen vijf, tien of twintig jaar nog aanvaardbaar zijn. Welke religie men aanhangt. Of men Vlaams-nationalist is. Of net links. Of men politiek kritisch is op Twitter.

De volgende keer dat je iemand hoort zeggen dat ze ‘niks te verbergen hebben’, moet je hen er misschien even aan herinneren dat niemand over een glazen bol beschikt. Of men nu rechts of links is, homo of hetero, zwart of wit, jong of oud: we hebben allemaal wél iets te verbergen. Als het vandaag niet is, dan wel morgen. 

... laten we even teruggaan naar de basis van privacy, en waarom ‘ik heb niets te verbergen’ gewoon een gebrekkig argument is. En wel om deze drie redenen: 

  1. Privacy draait níét om het verbergen van informatie, maar om het beschermen van data en privé-informatie.
  2. Privacy is een fundamenteel mensenrecht, en je hoeft aan niemand te bewijzen waarom dat niet zo zou zijn.
  3. Het verlies van, of gebrek aan, privacy creëert aanzienlijke schade.
    Onderzoekers aan het Massachusetts Institute of Technology hadden genoeg aan vier ‘vague pieces of information’ (zoals de data en locaties van vier verschillende aankopen) om maar liefst 90% van de mensen in de dataset terug te identificeren. Holy cow! En het was niet zomaar een steekproefje: de dataset bevatte drie maanden aan kredietkaarttransacties van 1,1 miljoen consumenten. 

Alles bij de bron; BusinessAM


 

Onvermoeibaar werkt Jan Holvast (79) aan zijn levenswerk: het vastleggen van alles wat in de Nederlandse geschiedenis met privacy te maken heeft. De noodzakelijke bescherming van dat recht én (vermeende) schendingen ervan staan anno 2020 volop in de schijnwerpers. Niks nieuws onder de zon, zegt Holvast. In zijn pas verschenen ’Kroniek van de Privacydiscussie’ - een dikke pil van 850 bladzijden die het onderwerp tot aan de jaren negentig behandelt - toont hij aan dat de geschiedenis zich keer op keer herhaalt.

Jan Holvast heeft niet zo veel op met de kortingskaart van de supermarkt om de hoek, in zijn woonplaats Landsmeer. Hij heeft er stevige discussies over met de supermarktmanager en met het hoofdkantoor, maar de kaart neemt hij niet. Hij zit niet op Facebook, Twitter, Instagram of andere sociale media, hij heeft een oude telefoon waarmee hij kan mailen en sms-en, maar beslist niet whatsappen. Het is niet dat hij zich te oud voelt om zich aan zulke communicatiemiddelen over te geven. Hij vindt gewoon dat jan en alleman niet alles van hem hoeft te weten. Ook de overheid niet.

Alles bij de bron; LeidschDagblad [betaalmuur artikel]
Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha