In Groot-Brittannië weten ze wel raad met misstanden in het transport: daar wordt gewoon de vervoerslicentie van de transportondernemer geschorst of afgepakt. In Nederland is dat voor de vergunningverlenende instantie NIWO alleen mogelijk als er sprake is van een economisch delict. ILT heeft alleen al de handen vol aan het handhaven van de rij- en rusttijden en geeft toe te weinig slagkracht te hebben.

NIWO beschikt door haar functie over een rijke database. “De NIWO is momenteel alleen verantwoordelijk voor vergunningverlening”, legt directeur Gerrit Jan Olthoff uit. Zou de NIWO niet de power willen hebben om ook sociale mistanden op CAO-gebied te kunnen aanpakken? “Die gedachte komt wel eens bij mij op”, geeft Olthoff toe. ''Maar wij hebben nu geen informatie over chauffeurs. Als wij wel daarover zouden beschikken, kunnen wij zo’n match bijna realtime doen.”

Die match zou gerealiseerd kunnen worden door het NIWO-bestand te koppelen met de eveneens omvangrijke database van het KIWA-register, de instelling die in Nederland verantwoordelijk is voor de uitgifte van de chauffeurskaarten. Gesprekken daarover tussen KIWA en NIWO worden niet gevoerd. Tussen de twee diensten staat tot nu toe een muur. 

KIWA denkt zelf aan het koppelen van de bestuurderskaart aan een app op een smartphone en het gebruik van biometrische gegevens. Dat zou volgens KIWA’s Gerard Albrecht tachograaffraude voorkomen. Een koppeling tussen de data van KIWA en NIWO zou ook goede aanknopingspunten bieden om iets aan sociale dumping te doen. De potentie ervan vraagt om een (derde) partij, die alle op deze manier verzamelde gegevens vergelijkt en uitfiltert naar gegevens waarmee de uitvoerende instanties aan het werk kunnen. ILT zou met een koppeling tussen de bestanden van de NIWO en KIWA-register op korte termijn veel meer houvast zou hebben in haar werk.

Alles bij de bron; TTM


 

Nu we in Europa en masse cookies zijn gaan blokkeren, zijn adverteerders meer overgestapt op fingerprinting. Hoe werkt dat precies en wat kun je er tegen doen.

Browser-fingerprinting is een paraplunaam voor verschillende methodes die specifieke elementen detecteren die jouw browser uniek maken. Welke plug-ins, updates, schermresolutie, UA-string, onderliggende software en andere elementen je hebt, maken jouw browser uniek tussen miljoenen andere browsers. Om te zien hoe uniek jouw browser is tussen alle anderen, heeft de EFF Panopticlick opgetuigd waar je jouw browser kunt testen. Via deze website [engelstalig] nog meer info over deze streken

Met een standaardbrowser die ik gebruikte was ik uniek tussen bijna 5 miljoen gebruikers en met mijn eigen afgerichte browser die een hele hoop gebruikelijke elementen blokkeert, was ik nog steeds hetzelfde als ruim een half miljoen gebruikers. Dat stemt niet optimistisch...

...manieren om deze fingerprinting-technieken te frustreren Je hebt een aantal opties:

1. Installeer add-ons;  Extensies als CanvasBlocker voor Firefox en CanvasFingerprintBlock voor Chrome zijn browser-hulppogramma's die moeten voorkomen dan het canvas-element wordt gebruikt om bezoekers te identificeren.

2. Blokkeer JavaScript; Het blokkeren van JS is een effectieve manier om canvas-fingerprinting te voorkomen. Effectief, maar niet bepaald efficiënt. Je blokkeert er allerlei scriptingtechnieken mee - en is daarom bij securitybewust surfgedrag meestal uitgeschakeld - maar er valt nog steeds genoeg browserinformatie te achterhalen.

3. Verberg je met ruis; Maak de hooiberg waarin naar de speld wordt gezocht tot een hooischuur door overal op te klikken, alles te accepteren en willekeurige zoekopdrachten te versturen. Dat kan geautomatiseerd met een add-on als AdNauseum. Die werkt als een adblocker en verbergt advertenties en potentiële malware van de servers die banners serveren, maar gaat een stapje verder en voegt de geserveerde advertenties toe aan een collectie en zorgt voor 'kliks' op de achtergrond. Een voordeel is dat je nog steeds de websites die je bezoekt beloont met eyeballs, maar dat je geen kans meer hebt op malware en andere dingen waar je niet op zit te wachten.

4. Gebruik een andere browser; Als je iemand bent die niet wil dat adverteerders informatie over je verzamelen, ben je waarschijnlijk geen Chrome-gebruiker. Als je dat wel bent, verberg je je volgens de EFF het beste als je probeert in de massa op te gaan met een zo min mogelijk unieke configuratie. Met een bijzondere browser als Cliqz val je sneller op, maar deze browser  blokkeert cookies, trackers en andere personalisatiedata. Een andere optie is de Tor browser, de privacyvriendelijke browser die veel antifingerprintmethodes aan boord heeft. De browser is niet alleen geschikt om gebruik te maken van Tor-servers en het darkweb, maar is ook een blokkerende en verhullende browser voor doorsnee gebruikers. 

Alles bij de bron; CompWorld


 

Er is veel discussie over verticale privacy; hoe overheid en industrie omgaan met rechten van burgers en consumenten. Maar hoe wijzelf elkaar monitoren en observeren is inmiddels net zozeer een zorg geworden. Horizontale privacy gaat over hoe burgers onderling omgaan met die rechten, denk aan het online zetten van elkaars foto’s en filmmateriaal. We geven hieronder een beeld van de technologische stand van zaken en schetsen bedreigingen maar ook waar oplossingen gezocht en gevonden kunnen worden.

Horizontale privacy is, door voortschrijdende technologie, steeds minder vanzelfsprekend. Een Duitse rechter verbood onlangs het gebruik van dashcams in auto’s. “Het kan niet zo zijn dat alle 80 miljoen Duitsers met camera's gaan rondlopen om elke situatie te filmen, zodat een misdrijf kan worden opgelost''[1], staat in het vonnis. Foto’s en filmpjes, eenmaal online gezet, zijn publiek bezit geworden en er is dan geen weg terug meer. Alles wat we doen, wordt onthouden, ook wanneer we dat niet willen, bijvoorbeeld in de facebooktimelines van vrienden. In onze data-gedreven wereld worden we gemonitord, geanalyseerd en beïnvloed. Dat dat niet zonder gevolgen blijft wordt steeds duidelijker en de noodzaak tot bewustwording hiervan steeds urgenter.... 

...Het besef groeit dat de impact van de technologische ontwikkelingen veel verder gaat dan strikt privacy. De verhalen over wat big data en algoritmen veranderen in het dagelijkse leven roepen steeds meer vragen op. In de discussie over horizontale privacy, vinden we het daarom belangrijk om uit te gaan van een breed concept van privacy. Dat betekent niet alleen denken in termen van bescherming en controle over persoonlijke data – zoals in de nieuwe Algemene Verordening Gegevensbescherming – maar ook in termen van de bescherming van publieke waarden als menselijke waardigheid, autonomie en veiligheid. 

Alles bij de bron; Rathenau


 

Hoe komt de Belastingdienst toch aan al die informatie die al ingevuld staat bij de aangifte? Dat was lang onduidelijk - tot nu. Staatssecretaris Eric Wiebes (VVD, Financiën) publiceerde woensdag na Kamervragen van het CDA een uitgebreid rapport over de datastromen van de Belastingdienst.

Waar kijkt de fiscus allemaal mee? Onder meer in gegevens over reizigers van de NS, data van autolease-bedrijven, gezondheidsdossiers van soldaten en gevangenen, rekeninginformatie van vermogensbeheerders en banken, gegevens van kinderopvangbedrijven en meer.

Het rapport biedt een uniek inkijkje in de dataverzameling door de fiscus. Het gaat om zeker 50 verschillende soorten gegevens, van in totaal minstens 180 bronnen, waaronder veel andere overheden, maar dus ook veel private partijen. Het rapport stamt al uit december 2015, en de Belastingdienst wil geen commentaar geven op de vraag of er inmiddels (veel) bronnen zijn bijgekomen.

Volgens de woordvoerder van de Autoriteit Persoonsgegevens kan de Belastingdienst heel veel soorten gegevens rechtmatig opvragen. „Als ze maar kunnen aantonen dat ze de gegevens nodig hebben, en als ze ze goed beveiligen en de toegang zorgvuldig regelen.”

CDA-Kamerlid Pieter Omtzigt, die de Kamervragen stelde, is daarover bezorgd: „Zeker nu blijkt hoeveel data er zijn, is het belang van gegevensbescherming nog veel groter. En daar heeft het fors aan ontbroken.” De fiscus is eerder onzorgvuldig omgesprongen met persoonlijke data van bepaalde belastingbetalers. In één geval, dat in juni bekend werd, hebben externe medewerkers persoonlijke informatie van mensen naar derden gemaild. 

Alles bij de bron; NRC


 

De discussie over het delen van behandelgegevens van psychiatrisch patiënten gaat niet alleen over privacy. Waarom zorgt deze discussie voor zoveel beroering? 

Onderwerp van gevecht zijn de resultaten van vragenlijsten die vrijwel iedere patiënt in de GGZ meerdere keren invult, met daarin gegevens over suïcidaliteit, somberheid, seksualiteit, enzovoorts. De psychiater gebruikt deze Rom-data (Routine Outcome Monitoring) om te zien of zijn patiënt erop vooruitgaat tijdens de behandeling. 

Ruim tien jaar geleden komen de zorgverzekeraars in beeld als financier van de GGZ. Zij gaan zorg inkopen en zoeken een manier om kwaliteit te meten en instellingen met elkaar te vergelijken. Maar tot hun ergernis is de geestelijke gezondheidszorg een black box. Gelukkig zijn daar de vragenlijsten.

Hoewel een aantal wetenschappers en psychiaters protesteert – hun instrument voor in de behandelkamer is alleen dáár geschikt voor – wordt in 2010 Stichting Benchmark GGZ (SBG) opgericht. Een databank die de ROM-data verzamelt, analyseert en instellingen vergelijkt. Gefinancierd door zorgverzekeraars. Er wordt geëxperimenteerd en geanalyseerd in de jaren erna. Zorgverzekeraars openen met instellingen het gesprek over kwaliteit op basis van de scores.

Tot het rampjaar 2017 aanbreekt. Eerst een rapport van de Rekenkamer, die zich over de effectiviteit van ‘rommen’ heeft gebogen. Het oordeel? De gegevens zijn te subjectief, onvolledig en onvergelijkbaar om kwaliteit te meten.

Dan de privacydiscussie, aangezwengeld door een groep psychiaters bij wie het niet lekker zit dat de vragenlijsten – die patiënten invullen in de veiligheid van een behandelkamer – zonder overleg naar een databank worden doorgestuurd. Exclusief naam en burgerservicenummer, maar toch, wellicht minder anoniem als de gegevens gekoppeld worden aan andere datasets van verzekeraars. Minister Edith Schippers bevestigt in een schriftelijk antwoord op vragen dat toestemming van patiënten nodig is om de gegevens te delen. Instellingen schrikken: hebben we dan jarenlang privacy geschonden?

De datastroom richting de SBG droogt op – te riskant, vinden de meeste instellingen. De Autoriteit Persoonsgegevens stelt een onderzoek in. Maar zorgverzekeraars blijven druk zetten: wij hebben iets nodig om kwaliteit te meten. Zeven beroepsverenigingen, waaronder GGZ Nederland, nemen samen juristen in de arm om uit te zoeken wat nou wel en niet mag met de Rom-data.

De juristen vinden een maas in de wet, in parlementaire stukken uit 1989, waarin de mogelijkheid van ‘veronderstelde toestemming’ wordt behandeld maar met zekerheid is niet te zeggen of dit toegepast kan worden op Rom-data. Er kleven risico’s aan. Er kunnen rechtszaken worden aangespannen. Toch houdt de koepel vast aan de laatste manier waarop nog iets gemeten kan worden.

De Rom-discussie gaat dus niet alleen om de privacy van patiënten over wiens hoofd een ‘burgeroorlog’ wordt uitgevochten, aldus de boze psychiaters. Het gaat ook over de (on)wenselijkheid en (on)mogelijkheid van meten is weten in de geestelijke gezondheidszorg. 

Alles bij de bron; Trouw


 

China bouwt aan een staatssurveillancemachine zonder weerga. Met kunstmatige intelligentie, data-analyse, stem- en gezichtsherkenning legt het land databanken aan om gedrag van burgers digitaal te beoordelen en houdt het communicatie op almaar indringender manieren in de gaten. 

Human Rights Watch (HRW) sprak zondag zijn zorgen uit over één van de meest recente snufjes van de Chinese staat om zijn burgers in de gaten te houden. Volgens HRW werken de Chinese autoriteiten samen met het techbedrijf iFlytek, de absolute marktleider in China waar het gaat om stemherkenningstechnologie – zeg maar de Chinese Siri. Met hulp van het bedrijf ontwikkelt de staat een systeem dat stemmen in telefoongesprekken kan herleiden tot personen, om zo te kunnen helpen met zeer specifiek afluisteren... 

...Rogier Creemers, onderzoeker aan de Universiteit Leiden doet veel onderzoek naar Sesame Credits een project om Chinese burgers massaal te voorzien van een score op basis van onder meer aankoopgedrag en economische activiteit. Hij ziet een groot verschil tussen de Sesame Credits en technieken zoals de automatische stemherkenning. „Je moet je bedenken dat de Chinese staat nu veel minder van burgers weet dan veel westerse overheden.” Je hebt er geen functionerende basisadministratie zoals hier. „Sesame Credits lijken eerder ontworpen als Chinese versie van een bevolkingsregistratie om mensen in kaart te brengen dan als een soort dystopische Big Brother.”

Wel ziet Creemers risico’s in het koppelen van databanken, en het vermengen van de dataverzameling door grote techbedrijven als Alibaba en Tencent met de datahonger van de staat.

Dat is ook precies waar HRW bang voor is. „Technologiebedrijven hebben ook een verantwoordelijkheid om zeker te stellen dat hun producten niet worden gebruikt voor mensenrechtenschendingen.” Overigens heeft Human Rights Watch zich in het verleden ook zeer kritisch uitgelaten over de massasurveillance van de Amerikaanse geheime dienst NSA. Privacyschendingen zijn bepaald niet een uniek Chinees probleem.

Ook in Nederland hebben geheime diensten toegang tot privécommunicatie, en gebruiken ze kunstmatige intelligentie en big data. Denk aan de ophef rondom de zogeheten sleepnet-wet, die diensten meer bevoegdheden geeft. Nederland werd dit jaar het eerste land ter wereld dat landelijk een systeem invoerde voor predictive policing: een techniek om met hulp van data over criminelen en criminaliteit misdaad te voorspellen. Gezichtsherkenning en andere biometrische technieken worden hier al veel langer door overheden gebruikt. 

Alles bij de bron; NRC


 

GGZ Nederland roept zorginstellingen op om via een omweg toch weer intieme behandelgegevens te delen met een externe databank, Stichting Benchmark GGZ (SBG). De brancheorganisatie voor de geestelijke gezondheidszorg doet dat op basis van een juridisch advies waarin staat dat het onzeker is of dat wel mag. Volgens dat advies riskeren instellingen op deze manier rechtszaken. 

Het gaat om vragenlijsten die patiënten invullen aan het begin en eind van een behandeling, met daarin gegevens over suïcidaliteit, depressie, angsten en seksualiteit. Namen, postcodes en burgerservicenummers zijn wel afgeschermd. Met deze gegevens, zogeheten Rom-data (Routine Outcome Monitoring), meet de SBG de kwaliteit van behandelingen.

Dit voorjaar stopten 175 instellingen met het delen van deze data nadat minister Edith Schippers (VVD, volksgezondheid) liet weten dat hier geen wettelijke grond voor is. Patiënten werd niet om toestemming gevraagd, terwijl die volgens Schippers wel moet worden gegeven. De Autoriteit Persoonsgegevens onderzoekt momenteel of de privacy van patiënten is geschonden.

De discussie over het delen van behandeldata heet onder psychiaters inmiddels de ‘Rom-soap’. Het gaat er verhit aan toe en aan beide zijden zijn actiegroepen actief: Stop Rom aan de ene kant en Red Rom daartegenover. “Dit is een burgeroorlog geworden, over de hoofden van patiënten heen”, zegt psychiater en jurist Coby Groenendijk van Stop Rom. De groep zegt binnenkort juridische stappen te ondernemen tegen GGZ-instellingen die zonder toestemming medische informatie delen.

Alles bij de bron; Trouw


 

Op 25 mei 2018 treedt de nieuwe privacywetgeving in werking. In de General Data Protection Regulation (GDPR) - oftewel de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) - staan nieuwe, herziene richtlijnen voor het verzamelen van data, in het leven geroepen om de privacy van de burger beter te waarborgen. Zoals te lezen is in een eerder artikel in deze serie, heeft de GDPR impact op bijna alle marketingactiviteiten van een organisatie op het gebied van verwerking van persoonsgegevens van Europese burgers. 

In deze blogpost gaan we verder in op het verzamelen en gebruiken van data via trackingscripts en de rechten van de bezoeker/gebruiker van de website.

Voor het verzamelen en opslaan van persoonsgegevens moet vooraf duidelijke toestemming gegeven worden door de bezoeker of gebruiker van de website. Persoonsgegevens worden onderverdeeld in drie categorieën:

  1. Persoonsgegevens: bijvoorbeeld NAW-gegevens, IP-adres en device-ID’s.
  2. Pseudo-anonieme data: persoonsgegevens die dusdanig verwerkt worden dat ze niet langer herleid kunnen worden zonder gebruik van aanvullende informatie, maar die wel een persoon individueel maken, zoals een versleuteld e-mailadres of gebruikers-ID.
  3. Anonieme data.

Persoonsgegevens en pseudo-anonieme data mogen met expliciete opt-in en opt-out worden gebruikt voor gespecificeerde, expliciete en rechtmatige doeleinden en niet verder worden verwerkt op manieren die niet verenigbaar zijn met deze doeleinden.

Vooral bij trackingscripts gaat het vaak om pseudoanonimisering. Het is een veel voorkomende misvatting dat dit anonieme data zijn. De data die via tracking-id’s verzameld worden, vallen in veel gevallen dus ook onder de GDPR omdat de persoon door aanvullende informatie herleid kan worden en individualiseerbaar is.

Officieel mag je dus standaard geen tracking gebruiken en moet je duidelijk vermelden welke data worden verzameld en voor welke doeleinden deze worden gebruikt. Als iemand in het verleden toestemming heeft gegeven voor het verwerken van zijn of haar persoonsgegevens, moet hij of zij zich vervolgens op elk moment op eenvoudig kunnen afmelden middels een opt-out...

...Profiling is het verzamelen, analyseren en combineren van (persoons)gegevens met als doel iemand in te delen in een bepaalde categorie of bepaald profiel. Met profiling kan een organisatie ook het gedrag van mensen voorspellen of een beslissing over hen nemen. Profiling wil dus zeggen dat iemand aan de hand van een profiel wordt beoordeeld.

Profiling bestaat uit 3 stappen:

  1. Het verzamelen van (persoons)gegevens over (een groep) mensen
  2. Het analyseren en combineren van deze gegevens om verbanden en patronen te ontdekken
  3. Het zoeken naar verbanden en patronen (profielen) in een groep mensen om ze in te delen in een bepaalde categorie en/of hun gedrag te voorspellen.

Veel huidige online advertising, personalisatietools en toekomstige toepassingen van machine learning en artificial intelligence zijn gebouwd op dataprofilering of staan toe om als adverteerder je eigen data te uploaden om bijvoorbeeld mensen met een vergelijkbaar profiel te kunnen bereiken. Ook remarketing, waarbij je een groep gebruikers opnieuw benadert, valt hieronder. 

In de nieuwe wetgeving moet de organisatie benoemen welke vorm/vormen van profilering wordt/worden toegepast, met de daarbij behorende consequenties voor deze persoon. Hierbij moet tevens de mogelijkheid worden geboden tot een opt-out voor deze functionaliteit. De gegevens zullen beveiligd moeten worden door bijvoorbeeld scripting, hashing en encrypting....

...De nieuwe wetgeving geeft ook meer duidelijkheid over de rechten van de burger. Deze worden nu verder geconcretiseerd en afgekaderd. De burger heeft vanaf volgend jaar mei het recht op onderstaande zaken:

  • Toegang tot zijn eigen persoonlijke gegevens.
  • Kennis over waar de gegevens zijn opgeslagen en hoe deze worden gebruikt en gedeeld. De adverteerder moet kunnen aantonen waar de persoonlijke data zijn opgeslagen en wie wanneer op welke manier toegang heeft tot deze informatie.
  • Rectificatie.
  • Vergeten te worden. De persoonsgegevens moeten worden verwijderd als de burger hierom vraagt.
  • Beveiligde omgevingen. De opslag en verwerking van gegevens moet voldoende versleuteld en beveiligd zijn.

Het probleem bij de bovenstaande rechten is dat het (op dit moment) vaak technisch gezien niet mogelijk is om een individueel persoon of cookie te verwijderen of deze data over te dragen aan de persoon. Hiervoor zullen verschillende tools, zoals Google Analytics een oplossing voor moeten zien te vinden. 

Om Google Analytics privacyvriendelijk te maken, dien je de volgende stappen te doorlopen:

  1. Bewerkersovereenkomst met Google afsluiten. Als verantwoordelijke dien je een bewerkersovereenkomst af te sluiten met Google.
  2. IP-adressen anoniem verwerken. Google biedt de mogelijkheid om het laatste gedeelte van het IP-adres van websitebezoekers te verwijderen.
  3. Gegevens delen met Google uitzetten:
    • uitsluitend andere Google-producten;
    • anoniem met Google en andere;
    • technische ondersteuning;
    • (toegang voor Google-)accountspecialisten.
  4. Informeren over het gebruik van Google Analytics. Informeer de bezoeker dat:
    • Google Analytics cookies gebruikt;
    • een bewerkersovereenkomst is afgesloten
    • de gegevens anoniem worden verwerkt;
    • ‘gegevens delen’ is uitgeschakeld;
    • er geen gebruik wordt gemaakt van andere Google-diensten in combinatie met Google Analytics-cookies.

Lees de volledige beschrijving voor het privacyvriendelijk instellen van Google Analytics in deze handleiding.

Alles bij de bron; MarketingFacts


 

Vorige maand werd bekend dat Amerikaanse onderzoekers van Stanford University een 'homoscan' hebben ontwikkeld. Deze scan leest een pasfoto en oordeelt via een kunstmatig intelligent algoritme of iemand homo- of heteroseksueel is. Homoseksuele mannen en vrouwen hebben namelijk, zo menen de onderzoekers, 'sekse-gerelateerde a-typische' uitdrukkingen en stijlen die de computer tot 81% betrouwbaarheid herkent. Zij testten dit met openbare profielen van een datingsite waarop zowel foto's als seksuele voorkeur stonden.

Het duurde niet lang voordat de kritiek losbarstte. Je hoeft geen homoseksueel te zijn om aan te voelen dat dergelijke scans levensgevaarlijk zijn en de privacy ondermijnen. Alleen al de vraag wat er gebeurt als landen waar homoseksualiteit verboden is dergelijke scans op hun luchthaven neerzetten, levert angstaanjagende antwoorden op....

...Nadat de kritiek rond de homoscan was losgebarsten, kwamen de onderzoekers naar buiten. Een van hen, Michal Kosinski zei tegen The Guardian de scan bewust te hebben gemaakt om te waarschuwen voor de kracht van beeldherkenning in AI-systemen. Hij ziet dat dit leidt tot een onvermijdelijke erosie van onze privacy. De onderzoekers maken ons daarmee pijnlijk duidelijk dat we zelf verantwoordelijk zijn voor deze ontwikkeling, omdat we de pasfoto's en de seksuele voorkeuren zelf openbaar hebben gemaakt. Straks zijn het niet de wetenschappers, maar de autoriteiten van landen waar homoseksualiteit verboden is die deze gegevens van het web plukken.

Daarom moet de meest urgente waarschuwing die we vandaag nodig hebben op onszelf zijn gericht. Wij moeten onze privacy beschermen. Het huis staat in brand.

Alles bij de bron; FD ['gratis' inloggen noodzakelijk]


 

Data over ons online gedrag - de websites die we bezoeken, de video’s die we kijken en onze zoekopdrachten in Google - worden in groten getale verzameld, gebruikt en gedeeld door bedrijven. Een van de belangrijkste redenen om online gedrag te monitoren en te verzamelen is online behavioral advertising (OBA), ook wel behavioral targeting genoemd. Bij OBA worden de data over online gedrag, verzameld door middel van bijvoorbeeld cookies, gebruikt om specifieke advertenties aan bepaalde individuen te tonen. 

Ja, ook wetenschappelijk onderzoek toont aan dat OBA tot meer kliks en meer aankopen leidt. Maar OBA blijkt ook negatieve effecten te kunnen hebben.

Je kunt echter te ver gaan en dit heeft negatieve gevolgen. Als een reclame is aangepast op basis van meer privacygevoelige informatie, zoals je leeftijd, geslacht en huidige locatie, dan kan dit ertoe leiden dat mensen zich kwetsbaar voelen en meer zorgen hebben over hun privacy. Dit leidt vervolgens tot minder kliks.

Twee belangrijke factoren waarmee adverteerders rekening moeten houden:

  1. Transparantie: vertrouwen en zorgen over privacy spelen een belangrijke rol. Zorg dat je transparant bent, want dit heeft positieve gevolgen.

  2. Waarborg de privacy: als adverteerder moet je bewust keuzes maken in het type en de hoeveelheid persoonlijke informatie waarop wordt ingespeeld. OBA op basis van interesses of klikgedrag in webshops kan zeker werken, maar gevoelige informatie, zoals leeftijd of locatie, kan leiden tot weerstand.

Alles bij de bron; MarketingFacts


 

Subcategorieën

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha