Censuur

In Duitsland is een omstreden antinepnieuwswet ingevoerd, die ervoor moet zorgen dat gebruikers van sociale media niet moedwillig worden misleid, waardoor ze bijvoorbeeld verkeerde keuzes maken tijdens een verkiezing. Het is ook een middel tegen smaad, laster en vuilspuiterij.

De wet, met de weinig sexy naam Netzwerkdurchsuchungsgesetz, stelt commerciële bedrijven als Facebook en Twitter in staat om zelf te beoordelen wat zij grensoverschrijdend internetgedrag vinden. Dat is nogal een merkwaardige ontwikkeling: we hebben een rechter die zulks moet toetsen, hij of zij beoordeelt wat wel of niet toelaatbaar is. Niet de ceo of de callcentermedewerker van een commerciële instelling, die zich laat leiden door de publieke opinie.

In plaats van gedachten en uitspraken te censureren, is het veel beter om proactief op internet te rechercheren of die een wet hebben overtreden, en dus genoeg munitie bieden aan het Openbare Ministerie voor een strafzaak.

Nepnieuws is een onmiskenbaar probleem. Maar de bestrijding hiervan moet geen vals alibi vormen om politieke tegenstanders monddood te maken. Dat is niet alleen kwaadaardig maar ook naïef. Want ideologieën verdwijnen niet door ze te verdonkeremanen.

Alles bij de bron; AD


 

Macron belooft nieuwe wetgeving die desinformatie op sociale media moet inperken om "de democratie te beschermen" en er moet ook meer duidelijkheid komen over wie bepaalde internetsites financiert. "Als we de liberale democratieën willen beschermen, moeten we sterke en duidelijke regels hebben", zei Macron. 

Concreet wil hij de Franse mediaregulator CSA meer slagkracht geven om op te treden tegen "elke poging tot destabilisering" door tv-stations die gecontroleerd of beïnvloed worden door buitenlandse mogendheden. Websites zouden duidelijkheid moeten verschaffen over hoe en door wie ze gefinancierd worden.

De plannen van Macron om op te treden tegen "fake news" hebben alvast kritiek gekregen van Marine Le Pen van het Front National. "Wie zal bepalen welk nieuws correct is? Rechters? De regering?", waarschuwt ze.

Alles bij de bron; VRTNieuws


 

Voor grote online netwerken zoals Facebook, Google en Twitter gelden nu strengere regels in Duitsland: de controversiële ‘Netzwerkdurchsetzungsgesetz’ (NetzDG) ​​is sinds 1 januari 2018 van kracht. ‘Evident strafbare’ inhoud zoals opruiing, belediging of bedreiging moet nu binnen 24 uur na een klacht worden verwijderd (door gebruikers zelf) binnen een periode van zeven dagen. Bij herhaalde schendingen krijgen social media-bedrijven boetes.

Dagblad Bild vroeg verantwoordelijk Justitieminister Heiko Maas woensdag om een reactie op de felle kritiek nu de eerste uitlatingen van Twitter en Facebook verwijderd moeten worden. De kritiek gaat, nu de gevolgen enorm blijken, terug naar de kern. Mag de staat voorwaarden stellen aan bedrijven die in de persoonlijke levenssfeer en meningsvrijheid van mensen ingrijpen? Is hier sprake van een meningenpolitie? Twitteraars reageren geïrriteerd. De Duitse Journalistenbond eist dat de verantwoordelijken ‘elke vorm van censuur tegen het satirische tijdschrift ‘Titanic’ beëindigen wegens inbreuk op de persvrijheid’.

Heiko Maas (SPD) reageert: ... Wie geïnteresseerd is in de bescherming van de vrijheid van meningsuiting, mag niet stil toekijken hoe de open uitwisseling van standpunten wordt ondermijnd door strafbare hetzes en dreigementen.”

Maas gaat geheel voorbij aan de afwezigheid van een toetsing aan die ‘evidente strafbaarheid’. De rechter is er tussenuit gevallen. Wie een strafbaar feit pleegt, is door een rechter veroordeelt. Nu draait hij dat om: als wij ineens zelf mogen vaststellen dat inhoud strafbaar is, is in feite dat oordeel al een gegeven.... Het is Orwelliaanse newspeak, of domweg: manipulatief formuleren. Net als de ‘geen vrijbrief’-drogreden. Alsof de overheid mag bepalen wanneer vrijheid van meningsuiting ‘misbruikt’ wordt. Of dat er zoiets als een ‘correct’ gebruik bestaat. Totalitaire nonsens.

De praktijk van de ‘NetzDG’ richt zich rechtstreeks op politieke vijanden, niet op ‘het beschermen van vrijheid van meningsuiting van anderen’. Dat laatste is overigens ook newspeak: het idee dat je door anderen te censureren de vrijheid van anderen (om te spreken) beschermt.

Alsof vrijheid van meningsuiting niet ook betekent het recht om te horen wat anderen te zeggen hebben. Helemaal niemand wordt nog beschermd, iedereen kan de volgende crimineel zijn. Heiko Maas is een doodenge man die oorlog = vrede oprekt tot het uiterste.

Alles bij de bron; TPO


 

Het grote klikken is begonnen. De censuur en de bijbehorende sociale media bans die sinds drie maanden in Duitsland zowel publieke figuren als de gewone man in hun uitingsvrijheid raakten, bleken slechts een klein voorproefje van wat de Duitse overheid in samenwerking met internet platforms sinds dit nieuwe jaar in petto heeft.

De overgangsperiode van de ‘NetzDG‘ (voluit: Netzwerkdurchsetzungsgesetz) – een censuurwet ontworpen door justitieminister Heiko Maas – is sinds 1 januari 2018 voorbij. Nu mogen ook ‘slachtoffers van online criminaliteit’ zelf anoniem klagen op grond van die wet.

Vicevoorzitter van de AfD fractie, Beatrix von Storch, was het eerste slachtoffer van de verscherpte maatregelen. Ze kreeg een Twitter- en Facebook ban nadat de Duitse politie had geklaagd over haar commentaar op een nieuwjaarstweet waarin moslims een prettig nieuwjaar wordt gewenst. Andere gebruikers melden op Twitter – al dan niet met schaterlachende emoticons – ook al de eerste (in de regel anonieme) klachten te hebben gekregen. Deze meneer (of mevrouw) hieronder is boos op een andere meneer die hij niet kent maar volgens hem aan ‘merkelbashing’ doet.

Het ‘bestrijden van haat’ en ‘nepnieuws’ – de officiële lezing van de censuurwet – heeft dus niet eens tijd nodig gehad om zich tot het totaal voorspelbare te ontwikkelen: het oplaaien van haat aan de kant van de klagers. Het hek is op dag één al van de dam. In de Duitse media wordt al gesproken over massale meldingen van ‘links jegens rechts en rechts jegens links’ – niet zelden vanuit een soort pre-emptive strike.

Internationale mainstream media blijven het ondertussen maar hebben over ‘hate speech laws‘, wat klagers een redderssyndroom aanpraat – het idee dat ze goed bezig zijn, terwijl deze wet en de praktijk de bijl aan de wortels van rechtsstaat en vrijheid van meningsuiting is.

We staren de totalitaire staat momenteel recht in zijn gezicht, in 2018 moeten we sterker dan deze wetten worden. Want staten die bang voor de uitlatingen van het volk, vertellen ons daarmee dat we sterker zijn. Sterker dan de reeds verloren, miserabele posities die ze niet bereid zijn democratisch af te staan.

Alles bij de bron; TPO


 

Er gaan al langer verhalen rond dat Facebookpagina’s en -profielen van activisten door Facebook verwijderd worden. Nu geeft Facebook zelf openlijk toe dat ze Facebook- en Instapramaccounts heeft verwijderd op vraag van overheden, zo lezen we op de Amerikaanse webzine Intercept.

...Volgens Glenn Greenwald van de Intercept moeten we oppassen met de vraag die overal weerklinkt aan Silicon Valley om hate speech te bannen van hun platformen. Dat zal de hate speech niet doen stoppen, integendeel. En de grootste slachtoffers van de censuur zijn altijd de gemarginaliseerde groepen, de activisten en de mensen zonder macht. Net als de overheden zullen ook deze grote bedrijven hun censuurmacht niet gebruiken ten dienste van de gemarginaliseerde landen en groepen maar ten dienste van de machtigen. 

Ook Twitter kwam in december op de proppen met nieuwe gebruiksregels tegen hate speech. Onder het mom van bescherming tegen hate speech zullen de regels van deze platformen ook weer de belangen van de machtigen dienen die beslissen wat er al dan niet gezegd mag worden. 

Alles bij de bron; deWereldMorgen 


 

Het CPB meent dat ‘de overheid’ met zes maatregelen de risico’s van distributie van misleidende informatie door platforms kan beteugelen. Dat staat in het rapport Scientia potentia est: de opkomst van de makelaar voor alles (PDF) van het Centraal Planbureau. ‘Scientia potentia est’ oftewel ‘kennis is macht’ impliceert de onwenselijk groot groeiende macht van platforms over onze kennisverwerving. Net als de overheid de regels voor de taxi- en hotelmarkt aanscherpt om de macht van Uber en Airbnb in te dammen, moet ze dat ook voor de platforms doen die de informatiemarkt in handen nemen. 

Het CPB suggereert dat platforms zoals Facebook en Twitter in hun aard stelselmatig meewerken aan verspreiding van misleidende informatie: ‘Ten eerste hebben platforms meer informatie dan hun gebruikers en daar kunnen ze misbruik van maken. Platforms hebben er bijvoorbeeld belang bij om advertenties niet al te herkenbaar te maken.’

Ook wordt een – meer passieve - schuld genoemd als tweede euvel, ‘…dat platforms onvoldoende prikkels hebben om ongewenst gedrag van hun gebruikers tegen te gaan. Dit blijkt bijvoorbeeld uit de systematische verspreiding van nepnieuws door nepaccounts.’ Omdat veel platforms snel groeien, kan de overheid beter voortmaken met maatregelen die sanctiemogelijkheden bieden en platforms transparanter maken voor hun gebruikers, vindt het CPB.

Dat zijn deze zes

1. VERGUNNINGENSTELSEL VOOR PLATFORMS. Zodat toezichthouders grip krijgen op spelers in snel veranderende markten.

2. MAAK TRANSPARANT HOE HET PLATFORM INFORMATIE PRIORITEERT. Inzicht in de werking van de algoritmen draagt bij aan in het inschatten van de betrouwbaarheid van het rangschikken en presenteren van berichten

3. VERPLICHT HET MARKEREN EN FILTEREN VAN SCHADELIJKE INFORMATIE. Platforms kunnen verplicht worden om berichten met ongewenste of schadelijke informatie te markeren of te filteren.

4. VERPLICHT TOT HET FACILITEREN VAN GEBRUIKERSFEEDBACK. Feedback van andere gebruikers draagt bij aan het beter beoordelen van de betrouwbaarheid van informatie.

5. IDENTIFICATIE VAN GEBRUIKERS. Anonimiteit is een bron van ellende en moet worden beperkt. Dan wordt het moeilijker om een botnet met nepaccounts effectief in te zetten.

6. VERPLICHT TOT HERKENBARE EN UNIFORME POLITIEKE ADVERTENTIES. Politieke reclame moet als zodanig herkenbaar zijn en de inhoud mag niet per burger verschillen.

Het zijn boeiende vondsten, die ver gaan en dus voorlopig niet haalbaar lijken. Voor de belangrijkste maatregel, een vergunningstelsel, ligt het primaat in Brussel. In een voetnootje zeggen de onderzoekers: ‘Momenteel is het overheden volgens de Europese richtlijn inzake elektronische handel niet toegestaan om ‘diensten van de informatiemaatschappij’ vergunningsplichtig te maken (artikel 4 lid 2).’Dat kan Europa opzetten, conform de vergunningplicht voor online kansspelen, vind thet CPB. ‘Voor kleinere platforms kan een lichte vergunning voldoende zijn en beperkt extra toetredingsbarrières.’

Met vergunningen kan het toezicht worden opgetuigd en kunnen platforms hun vergunning verliezen, als ze zich niet houden aan de resterende punten. Het alternatief is beboeten wegens ‘onrechtmatigheid’ wegens aansprakelijkheid voor het verspreiden van onjuist informatie. Dan nog: de aloude stelregel dat niet de platforms zelf maar de gebruikers aansprakelijk, houden ze graag in ere.

Alles bij de bron; Netkwesties


 

Duitsland is begonnen met het handhaven van de zogeheten NetzDG-wet. De wet werd in juni vorig jaar aangenomen. De nieuwe regels gelden niet alleen voor haatberichten, maar bijvoorbeeld ook voor laster en berichten die aanzetten tot geweld. Vanuit de internetbranche kan de nieuwe wet rekenen op veel kritiek. Zo noemen internetactivisten de wetgeving inbreuk op de vrijheid van meningsuiting. 

Sites die "duidelijk wetsovertredende" berichten niet wissen, kunnen een boete van vijf miljoen euro verwachten. Dat bedrag kan oplopen tot 50 miljoen euro. Onder de wet vallen sociale netwerken en mediawebsites met meer dan twee miljoen leden. 

Alles bij de bron; NU


 

Een van de meest gevaarlijke ontwikkelingen die in 2017 zichtbaar zijn geworden, is het verschijnsel van censuur. Niet de klassieke censuur zoals totalitaire staten toepassen, maar de indirecte door Facebook, Twitter, Youtube.

De sociale mediabedrijven hebben iets losgemaakt wat zij nauwelijks meer kunnen beheersen: de autonome burger die zelf naar feiten en waarheden zoekt in de jungle van het internet...

...Er zijn politieke krachten aan het werk om deze censuur te institutionaliseren. Dat gebeurt via de term ’fakenieuws’. In Duitsland willen de politieke elites onlinebedrijven als Facebook verplichten, op straffe van hoge boetes, onwelgevallige meningen en berichten die zij als fakenieuws bestempelen, te voorzien van waarschuwingen of te verwijderen. Ook in Brussel en in Den Haag horen we die stemmen, met name van D66-minister Ollongren, die precies weet wat gevaarlijk fakenieuws is maar nooit met een overtuigend voorbeeld komt.

Moderne sociale media vormen het rijk der vrijheid die berichten en meningen van de The New York Times qua vorm gelijk behandelen als die van een willekeurige loopjongen in India. De gebruiker moet zelf uitmaken wat hij vindt, hoe hij die berichten en meningen beoordeelt. Daarmee is de media en politieke elites een belangrijk wapen uit handen geslagen: het exclusieve recht op publieke informatie en opinievorming. Iedereen kan dat doen, met of zonder moraal, met of zonder nadrukkelijke ideologie...

...Het internet heeft de individuele burger machten gegeven die zijn autonomie dramatisch versterken. En bij elkaar vormen die burgers, in de ogen van de heersende culturele en politieke elites, een niet te beheersen macht. Gezocht wordt naar mechanismen om die macht te begrenzen. 

Facebook en Google lijken bereid het vuile werk voor de elites op te knappen – dat is niet verbazingwekkend want de executives van die bedrijven zijn zelf deel van de supranationale elites. Wanneer berichten of video’s die bedrijven onwelgevallig zijn, worden ze verwijderd, wordt een account geblokkeerd, of wordt een video ’gedemonetiseerd’, ofwel geïsoleerd en voorzien van een waarschuwing.

Het is zaak ons in 2018 te verzetten tegen elke vorm van regulering en, zolang er niet tot geweld wordt opgeroepen, tegen directe en indirecte censuur van het internet. De inzet is de toekomst van de vrijheid van meningsuiting, die momenteel door regeringen, grote corporaties en politiekcorrecte actievoerders onder vuur wordt genomen.

Alles bij de bron; Telegraaf [inloggen noodzakelijk]


 

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha