EPD

Het uitwisselen van elektronische patiëntendossiers is een risico, omdat het zogenoemde Landelijk Schakelpunt door een bedrijf met banden met de Verenigde Staten is opgezet. Dat blijkt uit een nota van minister Edith Schippers van Volksgezondheid.

Hoewel Schippers het niet letterlijk noemt, doelt de minister hiermee hoogstwaarschijnlijk op het Landelijk Schakelpunt, dat wordt gebruikt om dossiers van patiënten uit te wisselen. Dat systeem wordt beheerd door CSC, een Amerikaans bedrijf. De waarschuwing dat de Amerikaanse overheid daardoor in de gegevens van Nederlandse patiënten kan en mag neuzen werd al eerder gegeven.

En als de Amerikaanse overheid gegevens opvraagt op grond van de Patriot Act wordt dat meestal gecombineerd met een geheimhoudingsverplichting, schreef het CBP in een brief uit april, die vorige week pas is gepubliceerd. Het CBP en de zorginstellingen, die verantwoordelijk zijn voor het EPD, zullen daarom nooit te weten komen of er überhaupt zorggegevens worden opgevraagd.

Tot 2011 was de overheid van plan om de invoering van het landelijke Elektronisch Patiëntendossier te coördineren, maar in april 2011 maakte de Eerste Kamer daar een eind aan, vanwege de privacyrisico's. Daarop besloten de zorginstellingen om zelf het EPD in te voeren. Dat betekent wel dat patiënten vooraf toestemming moeten geven om opgenomen te mogen worden in het systeem: er is immers geen wettelijke basis die dat regelt.

Alles bij de bron; Tweakers

Brabant loopt nog niet warm voor het elektronisch patiëntendossier. Pas vijftien procent van alle Brabanders heeft zich aangemeld voor dit systeem. Het oorspronkelijke idee achter het elektronisch patiëntendossier was dat alle gegevens van ziekenhuizen, apotheken en huisartsen aan elkaar gekoppeld zouden worden. Maar twee jaar geleden schoot de Eerste Kamer dit plan unaniem af. De reden hiervoor? Het plan brengt de privacy van de patiënt in gevaar.

Onder druk van zorgverzekeraars, die zoveel mogelijk medische informatie over hun klanten willen weten, wordt het systeem nu tóch ingevoerd. Maar dat wil nog niet erg vlotten. Slechts één op de zes Brabanders heeft zich tot nu toe aangemeld voor het elektronisch patiëntendossier.

... niet elke huisarts is zo te spreken over het nieuwe systeem. De Vereniging van Praktijkhoudende Huisartsen spant zelfs een rechtzaak aan om de invoering van het elektronisch patiëntendossier tegen te houden. Dokter S. van de Vereniging van Praktijkhoudende Huisartsen legt uit waarom; "Er zijn eigenlijk drie goede redenen om dit níet in te voeren. Het is ontzettend duur en de zorg in ons land kost al genoeg. Het is overbodig, want in mijn 25 jaar als huisarts heb ik nog maar één keer behoefte gehad aan dergelijke gegevens en dat was toen niet eens een onoverkomelijk probleem. Misschien nog wel de belangrijkste reden is dat de privacy van mijn patiënten zo niet langer gewaarborgd kan worden. Dit tast ons beroepsgeheim aan."

Alles bij de bron; OmroepBrabant 

 

De druk op artsen én patiënten wordt verhoogd om te kiezen voor EPD-systeem LSP. Vanwege privacyzorgen ging het landelijk EPD juist vanwege dit systeem niet door en moeten patiënten van privacywaakhond CBP expliciet toestemming geven dat hun dossiers worden gekoppeld aan het LSP. Een deel van de artsen verzet zich tegen het systeem, maar dat lijkt een zinloze strijd.

De opt-in voor patiënten wordt volgens sommige artsen via huisartsenposten die kiezen voor het LSP ‘met het mes op de keel’ afgedwongen. Huisartsen vertellen dat centrales die voor het LSP hebben gekozen steeds vaker enkel dit systeem aanbieden. Dat betekent onder meer dat dokters die het LSP afkeuren maar voor spoeddiensten zijn aangesloten bij huisartsenposten die wél gebruik maken van het LSP niet langer medische gegevens kunnen opvragen van patiënten die daar binnenkomen.

Het spookbeeld van artsen die geen medische gegevens kunnen inzien is een van de selling points van het schakelpunt (zie bijvoorbeeld de discussie bij De Wereld Draait Door van eind 2012). Het moet patiënten ertoe nopen om zich bij de uitwisseling van gegevens aan te sluiten. Dat spookbeeld dat ons boven het hoofd gehouden wordt, lijkt dus een self-fulfilling prophecy te zijn. 

Ook bij de artsen zelf is er de druk om zich aan te sluiten bij het LSP met als horrorscenario dat patiënten niet fatsoenlijk meer kunnen worden behandeld. “Huisartsen worden voor de keus gesteld: LSP of niks”, vertelt Herman Suichies van de VPHuisartsen. Ondertussen worden patiënten actief benaderd om zich aan te sluiten bij het LSP. Eind vorig jaar waren er enkele honderdduizenden Nederlanders die expliciet toestemming hadden gegeven. Twee maanden geleden stond het cijfer op één miljoen.

Alles bij de bron; WebWereld

Lees meer over de gedwongen keuze voor het LPD: Het EPD-systeem of de gladiolen

Privacybescherming in de zorg laat sterk te wensen over. Dat blijkt uit onderzoek van het College Bescherming Persoonsgegevens die daarop strenge controles heeft aangekondigd.

“Instellingen gaan onzorgvuldig om met de medische gegevens van hun patiënten en overtreden zo de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp).” Dat constateert het CBP op basis van controles bij negen zorginstellingen. Zorginstellingen blijken vooral te nonchalant in het beveiligen en afschermen van digitale patiëntendossiers.

Te veel mensen kunnen de gegevens inzien. En er wordt niet goed bijgehouden wie welk dossier bekijkt en waarom. Dit is opmerkelijk, omdat de wettelijke regels “kristalhelder” zijn. “Alleen medewerkers die daadwerkelijk een behandelrelatie hebben met de patiënt, mogen toegang hebben tot de patiëntgegevens, of indien toegang nodig is voor de afwikkeling van de behandeling”

Het CBP heeft de mogelijkheid om een bestuurlijke boete op te leggen van maximaal 10.000 euro. Niet eenmalig, maar per overtreding.

Alles bij de bron; Skipr

De mislukte invoering van het landelijk Elektronisch Patiëntendossier heeft Nederlanders een trauma bezorgd, maar dat wil niet zeggen dat een digitaal patiëntendossier een onhaalbare kaart is. Dat stellen onderzoekers van ICTU, een Nederlandse organisatie voor de automatisering van overheidsdiensten. Ze kijken daarbij naar Denemarken als lichtend voorbeeld.

In Denemarken heeft elke patiënt één digitaal dossier. Via het portaal sundhed.dk kan iedereen zijn eigen medisch dossier inzien en beheren wie er toegang toe hebben. In de Deense situatie heeft iedereen het wettelijke recht te zien wie toegang tot zijn of haar gegevens heeft. Volgens Schenk en Coommans is regie het sleutelwoord en hebben de Denen dat goed geregeld.

Volgens hen is er geen excuus meer om een elektronisch patiëntendossier niet goed te regelen. "We hebben echter een EPD-trauma opgelopen. Het Landelijk EPD voorzag niet in de basisbehoefte aan regie over de eigen data. Het vertrouwen in de overheid als centrale regisseur, als betrouwbare partij, is kwijtgeraakt."

Alles bij de bron; Security

Patiëntenfederatie NPCF wil voor iedere patiënt een persoonlijk gezondheidsdossier (PGD). In een PGD kunnen patiënten hun medische dossier in zien, zelf bepalen met wie ze gegevens delen, aanvullende informatie (bijvoorbeeld bijwerkingen van medicijnen) aanleveren aan hun arts en bijvoorbeeld een dagboek bijhouden van klachten.

De patiëntenfederatie presenteert vandaag op het DigitaleZorgEvent haar kijk op het persoonlijk gezondheidsdossier (PGD). De NPCF heeft zich er altijd hard voor gemaakt dat het voor patiënten mogelijk wordt om de eigen medische gegevens elektronisch in te zien. Dat kan nog steeds niet. "Vreemd, het zijn toch de gegevens van patiënten zelf? Zij horen daar inzage in te hebben. Een PGD is meer dan dat, maar het vormt wel een essentieel onderdeel ervan," zegt Wilna Wind, directeur patiëntenfederatie NPCF. 

Alles bij de bron; NPCF [via deTelegraaf]

...Stel: het parlement maakt een zorgwet dat alle zorgverlenende instanties verplicht om hun – bsn gerelateerde – patiëntgegevens in een vast formaat maandelijks aan een nationale overheidsdatabase aan te leveren. Dit formaat is er al: de wereldstandaard CCR/CCD, onlangs door de acht umc’s en Nictiz uitgewerkt in een Basis Patiënten Gegevens Set.

De patiënt/burger kan eenvoudig met Digid+ inloggen op mijnmedischegegevens.nl en zijn gegevens checken: van huisartsbezoek tot ziekenhuisopname(s), behandelingen, medicatie van de apotheek en andere zorgverleners. Hij kan de informatie downloaden in een personal health record om te combineren met andere persoonlijke gezondheidsinformatie. Of hij kan een zorgverlener verzoeken de informatie aan te passen of zelfs te vernietigen. Of hij laat de relevante gegevens zien aan een arts in het buitenland tijdens een vakantie.

...Het landelijk epd ging uit van uitwisseling van patiëntgegevens tussen zorginstellingen, met een complexe beheerstructuur en een hoop bezwaren rond privacy en veiligheid. Mijn idee richt zich op de patiënt. Die is betrokken, kritisch, goed geïnformeerd en bovenal eigenaar van zijn medische gegevens. Kom op overheid. Als het met zulke privacygevoelige en complexe informatie als salarisgegevens kon, dan kan het ook met medische data.

Alles bij de bron; ZorgVisie

Burgerrechtenvereniging Vrijbit heeft vorige week een actie gestart tegen de hernieuwde invoering van het Landelijk Schakelpunt (LSP). De organisatie heeft ruim 100.000 flyers laten drukken en lanceerde de website Ikgeentoestemming.nl.

De website ageert tegen de bijna gelijknamige website Ikgeeftoestemming.nl van de VZVZ waarop burgers aan kunnen geven dat zij instemmen met de uitwisseling van medische gegevens via het LSP. Volgens Vrijbit is de werkelijkheid anders. ‘Men geeft alleen maar toestemming voor het gebruik van het informatiesysteem en niet voor de uitwisseling van medische informatie zelf. In feite wordt mensen op deze manier gevraagd om toestemming te geven om af te zien van hun recht om zelf te kunnen bepalen welke medische informatie, voor welk doel, in het kader van een behandeling, mag worden uitgewisseld met andere zorgverleners.’

Alles bij de bron; Zorgvisie

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha