EPD

De medische dossiers van  kinderen worden automatisch geüpload naar de controversiële nieuwe 'Big Brother' NHS-database - maar dat wordt de ouders niet verteld. De data van enkele tien miljoen jongeren in Engeland zal worden overgenomen uit de huisartsenpraktijk computers dit voorjaar als onderdeel van het care.data project. 

Folders over de regeling bevatten geen melding dat de gegevens van kinderen wordtverzameld worden. Het wordt alleen geopenbaard in NHS gidsen voor patiënten en huisartsen op het internet. Voormalig Shadow minister van Binnenlandse Zaken David Davis zei: 'Het op deze wijze verzamelen van gegevens van kinderen is een zeer ernstig misbruik van de rechten van het kind en hun ouders.

Alles bij de bron; DailyMail [googliaans vertaald]

De politie heeft 'achterdeur' toegang tot medische dossiers ondanks eventuele opt-out, zegt parlementslid David Davis. Hij zegt dat de politie in staat is om centrale NHS-database te benaderen zonder een gerechtelijk bevel. Critici waarschuwen voor een  catastrofale vertrouwensbreuk.

David Davis MP, een voormalige schaduw minister van Binnenlandse Zaken, vertelde de Guardian hij heeft vastgesteld dat de politie in staat is om toegang te krijgen tot de medische dossiers van de patiënten bij het onderzoeken van ernstige misdrijven, zelfs als ze voor de opt-out in de nieuwe database hadden gekozen.

Dat betekent dat de medische data  van de gehele Britse bevolking in een enkele opslagplaats opgeslagen ligt.

In het verleden moest de politie de huisarts  op sporen van een aangehouden verdachte en naar de rechter voor een bevel tot openbaarmaking. Nu, zijn ze in staat om het NHS informatie centrum te benaderen dat de records bijhoudt. "Het idee dat de politie in staat is om informatie uit een centrale database op te vragen zonder een bevel ondermijnt een lang gekoesterde geloof in de vertrouwelijkheid van de arts-patiënt relatie volledig," zei hij. De records bevatten psychische aandoeningen, voorgeschreven medicijnen, evenals roken en drinkgewoonten - en is opgebouwd uit gegevens van de huisarts en gekoppeld aan ziekenhuisgegevens.

Phil Booth van medConfidential, die campagnes vooerde voor medische privacy, vertelde de Guardian: "Dit is precies het gevaar wanneer je een gigantische database van zeer gevoelige informatie over mensen creërt - allerlei andere mensen willen er in grasduinen, met inbegrip van de overheid. "Er is altijd nog een goede reden om te gaan graven, maar niemand denkt aan de catastrofale schending van vertrouwen. "

"Het gebrek aan onafhankelijk toezicht en transparantie is wat het meest zorgwekkend. Mensen vertrouwen hun huisarts, maar wie heeft oooit gehoord van de Health and Social Care Information Centre of de vier mensen die toegang tot al onze medische gegevens bewaken?"

Alles bij de bron; theGuardian [Thnx-2-Niek] (googliaans vertaald)

De politie heeft 'achterdeur' toegang tot medische dossiers ondanks eventuele opt-out, zegt parlementslid David Davis. Hij zegt dat de politie in staat is om centrale NHS-database te benaderen zonder een gerechtelijk bevel. Critici waarschuwen voor een  catastrofale vertrouwensbreuk.

David Davis MP, een voormalige schaduw minister van Binnenlandse Zaken, vertelde de Guardian hij heeft vastgesteld dat de politie in staat is om toegang te krijgen tot de medische dossiers van de patiënten bij het onderzoeken van ernstige misdrijven, zelfs als ze voor de opt-out in de nieuwe database hadden gekozen.

Dat betekent dat de medische data  van de gehele Britse bevolking in een enkele opslagplaats opgeslagen ligt.

In het verleden moest de politie de huisarts  op sporen van een aangehouden verdachte en naar de rechter voor een bevel tot openbaarmaking. Nu, zijn ze in staat om het NHS informatie centrum te benaderen dat de records bijhoudt. "Het idee dat de politie in staat is om informatie uit een centrale database op te vragen zonder een bevel ondermijnt een lang gekoesterde geloof in de vertrouwelijkheid van de arts-patiënt relatie volledig," zei hij. De records bevatten psychische aandoeningen, voorgeschreven medicijnen, evenals roken en drinkgewoonten - en is opgebouwd uit gegevens van de huisarts en gekoppeld aan ziekenhuisgegevens.

Phil Booth van medConfidential, die campagnes vooerde voor medische privacy, vertelde de Guardian: "Dit is precies het gevaar wanneer je een gigantische database van zeer gevoelige informatie over mensen creërt - allerlei andere mensen willen er in grasduinen, met inbegrip van de overheid. "Er is altijd nog een goede reden om te gaan graven, maar niemand denkt aan de catastrofale schending van vertrouwen. "

"Het gebrek aan onafhankelijk toezicht en transparantie is wat het meest zorgwekkend. Mensen vertrouwen hun huisarts, maar wie heeft oooit gehoord van de Health and Social Care Information Centre of de vier mensen die toegang tot al onze medische gegevens bewaken?"

Alles bij de bron; theGuardian [Thnx-2-Niek] (googliaans vertaald)

Nederlandse artikelen; RathenauSargasso, WebWereld

Ruim 2,3 miljoen Nederlanders hebben toestemming gegeven voor het opnemen van hun medische gegevens in het Elektronisch Patiëntendossier. Een halfjaar geleden waren dat er nog 800.000.

Het geven van toestemming is noodzakelijk, omdat het Elektronisch Patiëntendossier nu buiten de overheid om wordt geregeld. Daardoor moeten patiënten nu bewust toestemming geven voordat hun gegevens mogen worden uitgewisseld.

De Vereniging van Zorgaanbieders voor Zorgcommunicatie, verantwoordelijk voor de centrale uitwisseling van de dossiers, denkt dat huisartsen en apotheken de afgelopen tijd patiënten actief hebben gevraagd of ze willen meedoen aan het systeem. Ook zou er een administratieve achterstand zijn weggewerkt. Onlangs ontstond ophef omdat huisartsen nog steeds een financiële vergoeding krijgen als ze patiënten zich laten aanmelden bij het EPD.

Het Elektronisch Patiëntendossier is omstreden. Omdat het bedrijf dat het EPD heeft opgezet banden met de Verenigde Staten heeft, is de privacy in het geding, vreest het kabinet.

Alles nij de bron; Tweakers

De regisseurs achter het Landelijk Schakelpunt (LSP) besloten onlangs – zonder daar publiciteit aan te geven – tot een uitbreiding van het LSP.  Ondanks flinke aarzeling onder huisartsen en uitblijvende animo onder patiënten om zich aan te sluiten op het LSP, is in november besloten tot een flinke uitbreiding van het aantal zorgverleners dat toegang krijgt tot het Landelijk Schakelpunt, en daarmee een intensivering en uitbreiding van medische persoonsgegevens die via het LSP worden uitgewisseld. Het gaat om de ketenzorg, die vanaf 2014 moet worden aangesloten. Dat schrijft oud-huisarts en publicist Wim Jongejan, die het convenant opdook.

De ketenzorg bestaat uit groepen zorgverleners die chronische ziekten behandelen. Op dit moment vallen daar diabetes, astma, COPD en cardiovasculair risicomanagement onder; aandoeningen die zich kenmerken door meerdere symptomen en door middel van een keten zorgaanbieders multidisciplinair worden behandeld.

Een grote groep zorgverleners, waaronder diëtisten, longfunctieonderzoekers, oogartsen, fysiotherapeuten en cardiologen (zie deze pagina voor een voorbeeldoverzicht van verschillende ketenzorgverleners), houdt zich daarom bezig met deze aandoeningen. Behandelingen in de ketenzorg vereisen zeer specifieke informatie over iemands gezondheid. Bij cardiovasculair risicomanagement moet bijvoorbeeld worden gedacht aan indicaties over de hoogte van het cholestrol, eventuele hartinfarcten, eet- en drinkpatronen en rookverslaving.

Daarmee krijgen met de toevoeging van de ketenzorg niet alleen duizenden zorgverleners extra toegang tot het LSP, maar wordt ook de verzameling medische gegevens die beschikbaar komt voor opvraging via het LSP, flink uitgebreid...

...Een opmerkelijk onderdeel van de overeenkomst is dat aansluiting van ketenzorgverleners als een harde voorwaarde wordt gepresenteerd vanuit zorgverzekeraars. Jongejan haalt in zijn publicatie het convenant aan, waarin wordt gesteld dat; "Zorgverzekeraars Nederland zal bevorderen dat de leden/zorgverzekeraars de “oplossing voor informatie-uitwisseling ketenzorg” integraal onderdeel doen uitmaken van de contractering ketenzorg vanaf 2016."

Dit zou betekenen dat zorgaanbieders in de ketenzorg min of meer verplicht worden zich aan te sluiten op het LSP, omdat zorgverzekeraars anders geen contract met ze afsluiten en de zorg die ze bieden derhalve niet wordt vergoed.

Een dergelijke eis was oorspronkelijk ook opgenomen in het contract dat zorgverzekeraars afsloten met huisartsen. In contracten met huisartsen was een bepaling opgenomen dat men een zogeheten inspanningsverplichting had om aan te sluiten op het LSP. Door een kort geding dat VPHuisartsen destijds instelde, werd deze eis uit het contract gehaald.

Deze contractering met ketenzorg bereikt via een omweg hetzelfde doel, licht Jongejan toe.

Alles bij de bron; PlatformBurgerrechten

Ik had de folder bijna weggegooid. Hij zat tussen de aanbiedingen voor pizzabezorging, schoonmaaksters en klusjesmannen. „Betere informatie
betekent betere zorg”, stond erop. Met daaronder in kleinere letters: „Deze folder bevat belangrijke informatie over uw patiëntendossier.”

De Engelse National Health Service informeerde me dat de instellingen die onder hem vallen, van huisarts tot ziekenhuis, in de lente mijn gegevens onderling zullen gaan uitwisselen, en ook nog eens gaan delen met „diegenen die welzijnswerk en gezondheidsdiensten plannen, alsmede met onderzoekers en organisaties buiten de NHS”. Kortom, een elektronisch patiëntendossier. Maar waar in Nederland de ophef in de
politiek en onder huisartsen zo groot was dat de introductie van het EPD in eerste instantie werd uitgesteld, is het hier nagenoeg stil.

Het toont het  verschil in privacybeleving tussen de Nederlanders  en de Britten. De laatsten hebben weinig moeite met uitwisselen van data. ...Hetzelfde geldt voor de enorme hoeveelheid bewakingscamera’s – volgens de laatste berekeningen 5,9 miljoen in totaal, één voor elke elf burgers. Maar wat vorige week wél voor onrust zorgde, was een voorstel van de Kiescommissie om kiezers zich bij de stembus te laten identificeren. Dat zou stemfraude tegengaan....  vicepremier Nick Clegg noemde het een „onliberale inmenging in het leven van burgers”.

Alles bij de bron; pdfNRC [DigiAbo]

De orthopedische zorginstelling Viasana heeft een nieuw elektronisch patiëntendossier (epd) van zorgautomatiseerder Chipsoft in gebruik genomen. De kliniek doet ongeveer vijfduizend orthopedische ingrepen per jaar. Om alle consults, onderzoeken en ingrepen goed op elkaar af te stemmen en daarbij maximale aandacht aan de patiënt te kunnen besteden, werken de orthopeden en pijnspecialisten nu met het epd van Chipsoft.

De applicatiebeheerder is goed te spreken over de eenduidige wijze waarop de kliniek gegevens in het nieuwe epd vastlegt. ‘Daardoor hebben we een stevig fundament waarop we een goede data-analyse kunnen loslaten. Tevens beschikken we nu over gevalideerde scorelijsten, waardoor wij onderzoeken beter kunnen vergelijken met onderzoeken waarbij dezelfde scoremethodiek is gehanteerd.’

Alles bij de bron; Computable

Miljoenen euro’s zullen er de komende jaren in de zorg worden verspild. Alles wijst erop dat het geld in een centraal systeem wordt gestopt waar niemand echt blij van gaat worden en dat een centrale grote logge organisatie beheerder wordt van alle medische informatie van alle Nederlanders. Bijna een voorspelbaar en gegarandeerd fiasco en daar wordt niemand beter van.

Waarom gaan we het dan toch zo doen? Waarom lijken de overheid en zorg- en verzekeringsinstellingen toch deze doodlopende weg te gaan bewandelen? De trend in automatiseringstrajecten mag dan zijn alles te centraliseren en in een anonieme cloud op te slaan, maar dat staat haaks op de wijze waarop internet de wereld verandert. Bovendien: hoezo de klant (patiënt) centraal en vraag gestuurd werken?!

Want van en voor wie zijn medische gegevens nou eigenlijk? Wie mag er informatie toevoegen of wijzigen? Wie moet de patiënt uiterst vertrouwelijk gegevens toevertrouwen? Is er een goede reden waarom de controle niet in handen is van de patiënt zelf en diens directe familie? De scepsis tegen het opslaan van data in de cloud groeit, met recht, nu de risico’s aan het licht komen. En om burgers tegen zichzelf in bescherming te nemen (dossier kwijtraken, diagnoses verwijderen of toevoegen), is centrale controle niet nodig.

Hoe dan wel? Laat patiënten zelf beschikken over hun medische gegevens en kiezen wie ze hun dossiers in beheer geven.

Alles bij de bron; Computable

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha