EPD

Het is ‘na tien jaar tobben’ tijd om opnieuw een poging te wagen om een landelijk elektronisch patiëntendossier (EPD) van de grond te krijgen. Dat vindt Ad Melkert, voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen en oud-politicus voor de PvdA. Hij zei dit op de High Tech Campus in Eindhoven tijdens een congres over gebruik van digitale gegevens in de zorg.

In april 2011 stemde de Eerste Kamer unaniem tegen het voorstel voor een landelijk EPD uit vrees dat de patiëntengegevens niet veilig zouden zijn, nadat de Tweede Kamer daar twee jaar eerder mee instemde. Melkert vindt dat in een nieuw EPD bescherming van gegevens gegarandeerd moet zijn. ,,Maar privacy mag de inrichting van een goed, op solidariteit gebaseerd zorgstelsel niet in de weg staan.”

Alles bij de bron; ED


 

Iedereen moet zijn medische dossier kunnen inzien én mag weten wie er toegang toe hebben gehad. In de praktijk blijft dit vaak duister, blijkt uit ervaringen van (ex-)patiënten. „Instellingen doen maar wat.”

Carmen Kleinegris  is niet ziek, ze wil haar medisch dossier inzien. Tientallen aangetekende brieven stuurde Kleinegris naar ziekenhuizen, zorginstellingen, psychiater en huisarts. Ze voerde uiteenlopende juridische procedures – alles om haar medische geschiedenis boven tafel te krijgen. Ze is er al meer dan tien jaar mee bezig. En ze is niet de enige. Veel burgers moeten moeite doen om hun medische dossiers in te zien terwijl dit recht wettelijk is vastgelegd. En wie wil weten welke mensen allemaal toegang hebben gehad tot zijn of haar medische dossier stuit dikwijls op onbegrip en tegenwerking...

....„Iedereen doet maar wat bij de zorginstellingen”, zegt Carmen Kleinegris over haar strijd van meer dan tien jaar om haar medische geschiedenis. „Ik ben nu pas halverwege met het achterhalen van mijn dossiers.

Alles bij de bron; NRC [LongRead]


 

UZI-passen zijn een elektronisch paspoort voor zorgverleners. Er zijn drie soorten: BIG-geregistreerde zorgverleners (bijvoorbeeld dokters en verpleegkundigen) hebben een zorgverlenerpas, anderen een medewerkerspas of administratieve pas. Net als je bsn is het Unieke Zorgverlener Identificatie-nummer (UZI) voor iedereen uniek. De passen worden uitgegeven door een agentschap van het ministerie van Volksgezondheid, het Centraal Informatiepunt Beroepen Gezondheidszorg (CIBG).

Oorspronkelijk waren de passen bedoeld om de bsn-nummers van patiënten te controleren, maar nu zijn ze er vooral om met andere zorgverleners te communiceren. Bij ons heeft iedereen zo’n pas, want dat leek ooit nodig om in te loggen in ons elektronisch patiëntendossier. Dat kan nog steeds op de ‘ouderwetse’ manier met een digipasje, net als bij de bank. De UZI-passen zijn wel nodig om gegevens met bijvoorbeeld apotheken uit te wisselen via het Landelijk Schakelpunt. Ook huisartsenposten stellen zo’n pas verplicht, maar op de mijne kan ik nog steeds met een wachtwoord inloggen en op andere posten zijn er zelfs ‘leenpassen’.

Passen zijn drie jaar geldig, blijkbaar was die termijn bij mijn pas weer verlopen. Ik moest dus e-mailadressen en telefoonnummers van medewerkers checken en op de website van het CIBG inkloppen. Ik was een puntje in een mailadres vergeten, maar dat kon die medewerker – zonder identificatie – telefonisch zomaar laten veranderen.  

...Niemand weet of de veiligheid van communicatie is verbeterd. ‘Het is het veiligste systeem’, verzekeren woordvoerders. ‘Hebben jullie dat ooit onderzocht?’ ‘Nee.’ Ooit is er een focusgroep geweest in opdracht van Volksgezondheid, daar zaten één huisarts, één apotheker, één ziekenhuisapotheker, één hoofd spoedeisende hulp en enkele bobo’s in. Snelle conclusie voor de Tweede Kamer: het is een prima, veilig en handig systeem. Mwah.

Alles bij de bron; Volkskrant


Voor de bescherming van digitale, persoonlijke gegevens over ziekte en gezondheid is de invoering van het patiëntgeheim een belangrijke stap maar er zijn aanvullende maatregelen nodig, zeggen Maartje Niezen en Petra Verhoef, onderzoekers bij het Rathenau Instituut.

Onze medische gegevens zijn steeds meer in digitale vorm in te zien. Midden volgend jaar gaat iedere Nederlander zelf al die data beheren via persoonlijke gezondheidsomgevingen (pgo’s). Dit zijn digitale datakluisjes met al onze eigen gezondheidsgegevens uit verschillende bronnen, zoals medische dossiers en apps. We kunnen dan deze data delen met andere zorgverleners.

Handig, want zo hoeft je oude moeder niet telkens bij iedere zorgverlener haar verhaal opnieuw te vertellen...

...Het vraagt van burgers namelijk de nodige digitale vaardigheid bij het inzien, controleren, interpreteren en (toestemming geven tot) delen van de eigen gezondheidsdata.

Daarnaast moeten burgers er ook op kunnen vertrouwen dat professionals in de zorg of hun naasten hen helpen om hierbij goede keuzes te maken. Verder zijn er andere vangnetten nodig. Te denken valt aan het oprichten van een instantie of fonds waar burgers terecht kunnen om verhaal te halen als gegevens onrechtmatig zijn gebruikt of tot een onjuiste diagnose leiden.

Kortom, een patiëntgeheim invoeren is een belangrijke stap om burgers en hun gezondheidsgegevens beter te beschermen, maar aanvullende maatregelen zijn nodig. Overheid en professionals in de zorg moeten burgers ondersteunen in hun nieuwe rol als datamanager en er moet een vangnet komen voor als het toch misgaat.

Alles bij de bron; Trouw


 

Mensen die geen toestemming geven om hun medische data via het Landelijk Schakelpunt (LSP) te delen maken zich vooral zorgen over mogelijke schending van hun privacy en onvoldoende beveiliging van hun gegevens. Dat laat het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) weten.

Van de mensen die met het LSP bekend zijn [80% van 17 milj. = 13,6 milj.] heeft zestig procent toestemming [8,2 milj.] gegeven om zijn of haar medische gegevens via dit netwerk te delen. Veertien procent heeft geen toestemming gegeven of is hier niet om gevraagd en het overige kwart wist niet meer of zij hebben toegestemd.

Volgens de Vereniging van Zorgaanbieders voor Zorgcommunicatie (VZVZ), beheerder van het LSP, zijn inmiddels 13,4 miljoen [= 79% ??] Nederlanders op het Landelijk Schakelpunt aangesloten. Via de website Volgjezorg.nl kan toestemming voor het delen van gegevens via het LSP worden ingetrokken.

Alles bij de bron; Security


 

Kamerleden hebben vragen over de veiligheid van het LSP gesteld tijdens het Algemeen Overleg over Gegevensuitwisseling in de zorg op 30 januari. Bruins benadrukte toen dat hij informatie zou opvragen bij LSP-beheerder VZVZ, dat ook de  uitwisseling van gegevens via het MedMij-afsprakenstelsel moet gaan faciliteren via de infrastructuur van het LSP.

Volgens de minister geeft de Vereniging van Zorgaanbieders voor Zorgcommunicatie (VZVZ) aan zeer hoge eisen te stellen aan de beveiliging van de zorginfrastructuur. De gegevens worden vervolgens opgevraagd door het verzoek versleuteld door te zenden via een gecertificeerde, beveiligde verbinding. Als er relevante gegevens beschikbaar zijn in het brondossier, worden deze over diezelfde gecertificeerde verbindingen in versleutelde vorm verzonden, met het schakelpunt als zwaar beveiligd tussenstation.

Op de vraag of hij kon bevestigen dat medische gegevens met het LSP niet van zorgverlener tot zorgverlener versleuteld zijn laat de minister weten dat er inderdaad geen end-to-end-encryptie wordt toegepast.

"Versleuteling is niet end-to-end, maar op de verbindingen. NEN-7512 schrijft geen end-to-end encryptie voor en hij beloofde het Nederlands Normalisatie Instituut (NEN) te vragen of het nodig is om de normen hierover aan te passen.

Het is niet de eerste keer dat er kritische geluiden van de PvdD en de SP komen over het LSP. In juni 2018 stemde de Tweede Kamer onder meer unaniem voor een motie van Tweede Kamerleden van beide partijen waarmee de regering werd opgedragen alternatieven voor het LSP te zoeken als het gaat om uitwisseling van medische gegevens op basis van het MedMij-afsprakenstelsel. Zo ligt de regie over deze uitwisseling van medische gegevens niet zoals ook de overheid wil bij patiënten, maar bij de beheerders van het LSP. Zo zou de privacy en bescherming van medische gegevens onvoldoende gewaarborgd zijn.

Alles bij de bronnen; ICTHealth & Security


 

Minister Bruins kondigt de grootste ict-verbouwing aan sinds de sof met het Elektronisch Patiëntendossier. Het kabinet gaat ziekenhuizen, huisartsen, apothekers en alle andere zorgverleners wettelijk verplichten patiëntengegevens op dezelfde manier digitaal met elkaar te delen...

...Het kabinet gaat nu digitale gegevensuitwisseling over patiënten verplicht stellen. Wel moeten patiënten altijd toestemming geven voor het delen van hun medische gegevens – vooral op dit punt sneuvelde het Elektronisch Patiëntendossier. Het is nooit onderzocht hoeveel medische fouten worden gemaakt vanwege ict-problemen. 

Zorgverleners moeten van het ministerie ook afspraken maken over de ‘taal’ waarin zij medische gegevens vastleggen. Nu is het bijvoorbeeld zo dat de huisarts dezelfde soort gegevens anders registreert dan de fysiotherapeut. Zo betekent de afkorting ‘BB’ voor een fysiotherapeut ‘bovenbeen’ en voor een huisarts ‘bovenbuik’.

Alles bij de bron; NRC


 

Patiënten van Haaglanden Medisch Centrum (HMC) kunnen binnenkort waarschijnlijk niet meer online hun medisch dossier inzien. Het bedrijf achter de website is onlangs failliet verklaard.

HMC weet niet hoe lang de website nog beschikbaar is. "Daarover gaat de curator. Totdat er een alternatief beschikbaar is, kunnen patiënten na het verdwijnen van medischegegevens.nl niet online hun dossier inzien'', aldus het ziekenhuis. Het faillissement heeft volgens HMC geen gevolgen voor de vertrouwelijkheid van medische gegevens.

Patiënten kunnen tijdens een consult in het ziekenhuis hun zorgverlener vragen om inzage in hun medisch dossier.

Alles bij de bron; AGConnect


 

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha