45PNBANNER22
Gefaciliteerd door Burgerrechtenvereniging Vrijbit

EPD

Medisch specialisten willen snel landelijk EPD en jammeren dat bij het EPD de balans tussen privacy en medische efficiëntie is doorgeschoten

De voorzitter van de Federatie Medisch Specialisten, Marcel Daniëls, heeft gezegd dat de politiek snel werk moet maken van het invoeren van het Elektronisch Patiëntendossier. Hij vindt dat in Nederland op dit dossier de balans tussen privacy en medische veiligheid is doorgeschoten.

De voorzitter vindt het "onvoorstelbaar dat Nederland de uitwisseling van medische gegevens nog steeds niet goed geregeld heeft in een landelijk patiëntendossier". Dat zei Daniëls in een interview dat inmiddels is verwijderd van de pdfwebsite van Zorgvisie, maar nog wel vindbaar is.

Daniëls vindt dat de politiek te veel vasthoudt aan privacyoverwegingen bij de invoering van het EPD. "Ik heb de indruk dat de individuele patiënt in mijn spreekkamer veel minder wordt getriggerd door privacy dan politici in de Eerste Kamer en beleidsmakers. Als artsen medische gegevens uit een elektronisch patiëntendossier kunnen trekken, hoeven ze niet meer te gissen naar wat een collega zou hebben bedoeld", aldus Daniëls.

De voorzitter is wel gevoelig voor de privacyrisico's die de invoering van een EPD met zich meebrengt. Hij vindt de zorgen terecht dat medische gegevens mogelijk op straat komen te liggen via bijvoorbeeld datalekken en gestolen laptops, maar volgens Daniëls is die zorg van alle tijden. "Toen we alleen nog papieren dossiers hadden, waren er discussies over mensen die zonder toestemming een dossier zouden doorbladeren. De ict-deskundigen moeten de privacy goed regelen. 

De Federatie Medisch Specialisten roept de politiek dan ook op om in actie te komen. "Want we lopen in Europa achter. Andere landen, zoals Denemarken en Estland, hebben al lang een nationaal digitaal patiëntendossier."

Alles bij de bronnen; Tweakers & Security


 

'Maak patiëntgegevens in heel Europa opvraagbaar'

Ziekenhuizen moeten patiëntengegevens binnen heel Europa gaan delen. Deze oproep doet het Amsterdamse Onze Lieve Vrouw Gasthuis- het OLVG. Artsen missen nu cruciale informatie bij het helpen van toeristen op de Eerste Hulp.

Het OLVG pleit overigens niet voor de invoering van een patiëntdossier. 'Dat is een te moeilijke constructie. Een internetportaal zou bijvoorbeeld beter werken. Zo'n portaal moet het mogelijk maken om de verschillende systemen met elkaar te laten communiceren.' Volgens kinderarts Felix Kreier moet niet de overheid, maar de industrie zelf hiermee aan de slag gaan. Samen met de patiënt moet volgens hem de mate van privacy worden bepaald.

Eric Verheul, hoogleraar informatiebeveiliging aan de Radboud Universiteit, verwacht dat het nog een hele klus zal worden. 'In Nederland is het al een hele uitdaging. Als je als Groninger in Amsterdam bent heb je al hetzelfde probleem. Technisch is het eenvoudig. Maar het probleem is dat patiënten niet zomaar elke arts toegang willen geven, dat is precies de discussie waarom het patiëntendossier in 2014 is gesneuveld. Wat je zou kunnen doen is de mogelijkheid creëren voor patiënten om aan te geven dat het in nood wel mag.'

Alles bij de bron; BNR


 

Al 5 miljoen Belgen gaven toestemming voor digitale uitwisseling medische gegevens

Als een patiënt daartoe de toestemming geeft, mogen zorgverleners zijn medische gegevens digitaal met elkaar uitwisselen. Daardoor hebben zij steeds toegang tot de meest recente medische informatie over die patiënt. Het gaat dan bijvoorbeeld over een bloedafname of een medicatielijst. Begin februari 2015 hadden 600.000 Belgen hun toestemming gegeven. Vandaag staat de teller al op 5.028.836, een exponentiële toename.

Via de geïnformeerde toestemming geeft een patiënt enkel zorgverleners die een therapeutische relatie met hem hebben toegang tot zijn medische gegevens. Een arts van het ziekenfonds, een verzekeringsarts of een arbeidsgeneesheer kunnen de gegevens bijvoorbeeld niet inkijken. En een patiënt kan zijn toestemming ook steeds terugtrekken. 

Burgers kunnen hun geïnformeerde toestemming met behulp van hun elektronische identiteitskaart zelf registreren via PatientConsent.be. Ze kunnen dit ook laten doen door hun huisarts, hun apotheker of een andere zorgverlener, door hun ziekenfonds of door de opnamedienst van het ziekenhuis.

Alles bij de bron; deRedactie


 

Toestemming medische gegevens veel te onpraktisch geregeld -Opinie-

In het mooie democratische bestel in Nederland ontstaan soms wetten waar niemand op zit te wachten en die bovendien vrijwel onuitvoerbaar zijn.

Neem de verplichting tot 'gespecificeerde toestemming' die onderdeel is geworden van de voorgestelde wet op het elektronisch patiëntendossier. Het basisidee achter gespecificeerde toestemming lijkt op het eerste gezicht eenvoudig en redelijk. De burger mag bepalen welke medische gegevens gedeeld mogen worden met welke zorgverlener en geeft dit derhalve vooraf expliciet aan. Maar is dit nu iets wat burgers werkelijk willen? Opmerkelijk genoeg is dat nooit onderzocht. Het is een idee dat geboren is om bezorgde tegenstanders van het wetsvoorstel tegemoet te komen toen het niet door de Eerste Kamer dreigde te komen. Mijn indruk is dat vrijwel niemand erop zit te wachten. 

Wat mensen wél willen is dat de linkerhand in de zorg weet wat de rechterhand doet, en dat niet steeds hetzelfde verhaal verteld hoeft te worden, of hetzelfde onderzoek herhaald hoeft te worden.

Gespecificeerde toestemming is echter niet alleen iets waar weinigen op zitten te wachten, het is ook een bijzonder onpraktisch idee. Zorg wordt steeds meer verleend door dynamische netwerken van wisselende zorgverleners. Daar komt bovendien bij dat het systeemtechnisch een ingewikkelde en vermoedelijk dure klus wordt om dit goed te implementeren. Het aantal systemen dat op dit moment gegevens uitwisselt via het LSP is erg beperkt. Als alleen die systemen aangepast worden, zou het kunnen meevallen, en kost het misschien 'slechts' miljoenen euro's. Als echter in de toekomst ieder informatiesysteem in de zorg aangepast moet gaan worden - er zijn er vele duizenden - zullen de totale maatschappelijke kosten een veelvoud zijn.

Er wordt wel eens gesproken over olifanten die muizen baren. Het is te vrezen dat in dit geval de muis per ongeluk een lelijke olifant op de wereld heeft gezet.

Alles bij de bron; Trouw


 

Anti EPD campagne Specifieke Toestemming: De stand van zaken na drie jaar actie

Na bijna drie jaar campagne tegen de nieuwe EPD-wet van minister Schippers, mag Specifieke Toestemming een bescheiden maar belangrijk succes vieren. De wet waartegen we hebben gelobbyd, is tot onze spijt aangenomen. Er zijn echter een aantal belangrijke lichtpunten, en nog meer redenen om de komende tijd deze wet en haar gevolgen zeer kritisch te blijven volgen.

We beginnen met de lichtpunten.

Dankzij een cruciale motie blijven privacyvriendelijke alternatieve systemen mogelijk;

Met de aanname van de motie-Teunissen, kunnen alternatieve systemen naast het LSP blijven bestaan. Met de motie blijft het mogelijk om bij elke zorgverlener apart te kunnen aangeven welke gegevens deze met welke andere zorgverleners mag delen – zonder dat dit aan een centraal systeem als het LSP is verbonden. Zo voorkom je als patiënt dat je toestemmingen (en dus ook informatie over welke zorgverleners je bezoekt) in een landelijk register worden opgeslagen en blijven ze alleen bij de zorgverlener bewaard. Er zal uiteraard krachtig op moeten worden toegezien dat de motie ook echt vorm krijgt en uitgevoerd wordt.

Helaas zijn er  weinig echte lichtpunten te melden. In zijn algemeenheid is deze wet een privacydraak die de patiëntprivacy en het medisch beroepsgeheim ondermijnt. Hieronder lichten we toe waarom, en waarop we de komende tijd strak moeten gaan letten. 

De komende drie jaar wordt het uit de wet geschrapte Generieke Toestemming gedoogd;

In de drie jaar dat “gespecificeerde toestemming” moet worden uitgewerkt en geïmplementeerd, wil de minister dat patiënten generieke toestemming kunnen geven: de toestemmingsvorm die de Tweede Kamer juist uit het wetsvoorstel schrapte. Dit plan diende minister Schippers zelf nog in tijdens de behandeling in de Senaat. Een kwalijke zaak waartegen Specifieke Toestemming fel heeft geageerd.

Hierdoor krijgt het LSP, dat zo ongeveer alles waartegen Specifieke Toestemming campagne voert in de praktijk brengt, ruim baan. Ook zullen de generieke toestemmingen die in de komende drie jaar worden gegeven naderhand geldig blijven. In de praktijk zal dit plan er dan ook op neerkomen dat VZVZ deze periode kan gebruiken om zoveel mogelijk patiënten met een brede generieke toestemming te laten deelnemen aan het LSP. De monopoliepositie van dit systeem zal dan binnen niet al te lange tijd een voldongen feit zijn.

Specifieke toestemming blijft echter een fundamenteel recht, vastgelegd in artikel 8 van het EVRM. Daarom is het ook zo kwalijk dat het LSP, een systeem dat enkel met generieke toestemming werkt, nu vrij doorgang krijgt. Er moet op worden toegezien dat ook na de invoering van dit wetsvoorstel het mogelijk blijft om specifiek toestemming te verlenen. Om dat recht op te eisen, is het nog steeds mogelijk om vanaf onze homepage een zeggenschapsbrief naar je zorgverlener te sturen.

Tot slot hebben we grote bedenkingen bij het nieuwe recht van de patiënt om online een kopie van het medisch dossier te downloaden of dit in één keer te uploaden naar de cloud. Zonder de dossierhoudend arts (die een beroepsgeheim heeft) als tussenpersoon lopen patiënten een groot risico om hun medische gegevens zonder veel nadenken, met een druk op de knop af te staan aan partijen die niet gebonden zijn aan het beroepsgeheim. Zowel de LHV als de KNMG hebben reeds aangegeven sterke risico’s te zien in een dergelijke achterdeur naar het medisch dossier.

Alles bij de bron; PlatformBurgerrechten


Oproep Vrijbit; Protesteer vóór 8 november tegen wetsvoorstel 33 980

Het wetsvoorstel waarmee het medisch beroepsgeheim en de privacy van patiënten wordt afgeschaft omdat zorgverzekeringsmaatschappijen dan rechtstreeks toegang krijgen tot de inhoud van alle medische dossiers van de klanten die bij hen (verplicht) verzekerd zijn. Teken de petitie en/of neem contact op met de leden van de Eerste Kamer.

De wet geeft:

  • De zorgverzekeraars de mogelijkheid om zorgverleners te verplichten tot het aanleveren van alle medische diagnose en behandelgegevens als daarom gevraagd wordt in het kader van formele controle op fraude ( klopt het dat bepaalde zorg geleverd is, door bevoegden, volgens correct tarief) en zogenaamde ’materiële controle’ waaronder verstaan wordt dat de verzekeraars onderzoeken of er wel voldaan is aan de volgens hen bepaalde ‘meest aangewezen behandeling’.
  • De Nederlandse Zorgautoriteit grotere bevoegdheden in het kader van ‘fraude bestrijding’
  • Overheidsinstanties, die bij fraudebestrijding betrokken zijn, het recht om medische gegevens via de zorgverzekeringsmaatschappijen te verkrijgen en onderling uit te wisselen.

Volgens het voorstel moet U als er, buiten Uw medeweten om onderzoek wordt gedaan naar de gegevens van Uw medisch dossier, daarvan in de meest extreme gevallen binnen 3 maanden ná afloop op de hoogte worden gesteld. 

We wijzen er op dat dit voorstel om de wet te wijzigen ten onrechte gepresenteerd wordt als noodzakelijk voor het bestrijden van fraude.  Via de brief van de Privacybarometer als de informatie van het Medisch Contact kunt u lezen waarom dit wetsvoorstel daartoe onnodig en ondoelmatig is.

Omdat het maar zeer de vraag is of de Eerste Kamer het belang van Uw privacy en het in stand houden van het medisch beroepsgeheim wel vind opwegen tegen de markwaarde die uw medische gegevens vormen voor het particuliere bedrijfsleven en overheidsinstanties, doen wij een beroep op U. Verhef u stem voor het te laat is. Want Uw medische gegevens zijn goud waard in de gedigitaliseerde samenleving en minister Schippers van VWS zal er alles aan doen om die data van U als Zorgobject voor de Zorg als markt te bemachtigen.

Steun daarom de petitie en neem zo mogelijk ook de moeite om de Eerste Kamerleden rechtstreeks aan te schrijven. Voor het schrijven van brieven en e-mails kunt u gebruik maken van de voorbeeld brief

Brieven aan de leden van de Eerste Kamer of commissie van VWS van de Eerste Kamer kunt U sturen naar Postbus Postbus 20017,  2500 EA Den Haag of per e-mail via het secretariaat t.a.v. de griffier W. de Boer,  warmolt.deboer@eerstekamer Rechtstreeks kunt u de leden van de commissie VWS van de Eerste Kamer ook per e-mail benaderen.

Onderaan de voorbeeldbrief vindt u de mailadressen van de fractieleden uit de commissie voor volksgezondheid waarvan bekend is dat zij nog twijfelen of zij het wetsvoorstel zullen steunen. Teken de petitie en/of neem contact op met de leden van de Eerste Kamer.

Alles bij de bron; Burgerrechtenvereniging Vrijbit


Eerste Kamer neemt motie Teunissen c.s. aan om privacy in uitwisseling medische gegevens beter te waarborgen

De Eerste Kamer heeft de motie Teunissen c.s. om privacy van patiënten beter te beschermen bij de uitwisseling van medische gegevens, aangenomen met 40 tegen 35 stemmen. Tegen de motie stemden VVD, CDA, PvdA en SGP.

Het wetsvoorstel om medische gegevens van patiënten op te slaan in één centraal systeem, zoals inmiddels aangenomen door de Eerste Kamer, stuit op grote bezwaren vanuit privacybeschermers en medische beroepsbeoefenaren. De overdracht tussen zorgverleners zou weliswaar vergemakkelijkt kunnen worden via dit systeem, maar de kans op inbreuken op de privacy van de patiënt zou eveneens groter kunnen worden.

Door een aangenomen motie van Christine Teunissen van de Partij voor de Dieren blijft de toegang tot het medisch dossier ook gegarandeerd decentraal mogelijk. Daarmee behouden patiënten die niet willen dat hun gegevens gedeeld worden via een centraal systeem, de mogelijkheid van elektronische inzage en uitwisseling van gegevens, waarbij ze zelf per geval kunnen bepalen of ze wel of geen toestemming geven voor het delen van de gegevens. De Partij voor de Dieren is van mening dat gecentraliseerde verwerking van gevoelige gegevens op gespannen voet kan staan met de bescherming van de privacy.

In de motie van senator Teunissen c.s. wordt de regering verzocht er voor te zorgen dat de toegang tot het medisch dossier niet alleen maar via het centrale systeem kan, maar dat zorgaanbieders en patiënten de keuze houden om te blijven werken met de huidige decentrale gegevenssystemen. Deze decentrale systemen hebben bewezen veilig te zijn voor de privacy van patiënten waarvan de gegevens in die systemen zijn opgeslagen. Overigens geldt ook voor decentrale systemen dat de zorg voor lekbestendigheid grote prioriteit zal moeten houden.

Bron; WesterwoldeActueel


Nieuwsbrief abonnee reageert op aannemen wet EPD-nieuwe stijl door 1e kamer

Via de mail ontving ik deze reactie;

Reactie op uitspraak van Schippers dat toegang van verzekeraars tot dossiers van patienten door artsen zou geschieden. Dat is volstrekte onzin, het betreft medewerkers van de verzekeraars, die formeel vallen onder een afdeling waar een arts aan verbonden is met taken die in dienst staan van die verzekeraars. Er is geen enkele relatie, dus ook geen behandelrelatie met die arts, noch met die mensen van die afdeling in dienst van de verzekeraars met de patienten van de dossiers. Dat weet minister Schippers, maar de verzekeraars azen al vanaf het begin op de volledige toegang tot patientendossiers, niet om fraude op te sporen, maar om over patientengegevens te beschikken. Goud voor schadeverzekeraars.

Ik was ooit, de enige burger die, samen met mensen van De Vrije Psych, bezwaar aantekende tegen de goedkeuring van het addendum van de verzekeraars door wat toen het CBP heette. Ik heb tot in detail uitgezocht hoe e.e.a. in elkaar stak en hoe je door politici belazerd wordt, al denk ik ook dat de meerderheid in de kamers gewoon geen idee heeft hoe e.e.a. geregeld is. Schippers weet dit wel, maar is één van die volledig gecorrumpeerde politici, waar we er zo veel van hebben. Als je wilt kan ik het ook nog heel precies opzoeken hoe deze shit formeel geregeld is (moet mijn bezwaarschrift e.d. opzoeken en doorvlooien.)

S., inbreng van lezers waardeer ik enorm, niets beter als een artikel dat iemand persoonlijk heeft meegemaakt. Zolang het on topic is en niet teveel mening ipv feit zal ik ook jouw bijdrage graag plaatsen als je dat goed vindt. Dat kan met naam of anoniem. Ik zie je reactie graag tegemoet. Met vriendelijke groet, Yatta

Yatta,

Het is een ingewikkelde materie, waarvan de ins en outs moeilijk in een paar woorden zijn weer te geven. Het gaat er o.a. om dat NZA: " Sinds februari 2008 is het protocol materiële controle verlopen en is opvragen van gegevens van patiënten niet meer toegestaan. Uitzondering hierop is als verzekerde (schriftelijke) toestemming heeft gegeven. Zorgverzekeraar vraagt toestemming van verzekerden voor het opvragen van patiëntgegevens. "
Zie https://www.nza.nl/1048076/1048181/Rapport_materie_le_controle_door_zorgverzekeraars.pdf

Cruciaal is, in Addendum en protocol materiele controle bij het addendum e.a., dit: Als ultimum remedium mag onder verantwoordelijkheid van de medisch adviseur van de zorgverzekeraar het medische dossier van zijn verzekerde worden ingezien. Dat betekent dus dat er een afdeling bij de verzekeraar kan zijn die die dossiers opvraagt en inziet, zonder dat er ook maar in de verte een arts bij betrokken is, alleen is er in dienst van de verzekeraar een medisch adviseur formeel verantwoordelijk voor die afdeling.

Zie ook: https://www.rijksoverheid.nl/zoeken?trefwoord=materiele+controles+door+zorgverzekeraar daar tref je een hele trits info

Ik heb een beroepsschrift geschreven van een pagina of 30, waar dit onderdeel een klein stukje was. Er wordt door NZa en Schippers ook altijd gesproken dat e.e.a. in overleg met de betrokken partijen is geregeld, dat betekent met de managers van die betrokken partijen, waaronder de Patientenfederatie, de artsenclubs, de verzekeraars en de Zorgautoriteit (die een onderdeel is van de overheid).
S.