Een groep studenten uit Amsterdam wil een raadgevend referendum om de wet te blokkeren die inlichtingendiensten in staat stelt grote hoeveelheden data te onderzoeken. Dat betreft ook data van mensen die nergens van worden verdacht.

Het ziet er naar uit dat het referendum daadwerkelijk gaat plaatsvinden, al zijn nog wel ruim 280.000 handtekeningen nodig. De Kiesraad heeft de afgelopen twee weken al bijna twintigduizend handtekeningen ontvangen. Dat is tweemaal het verplichte minimum van 10.000 voor de eerste fase van de aanvraag. De tweede fase houdt in dat voor 16 oktober het minimale aantal van 300.000 handtekeningen verkregen moet worden. Als dat lukt gaat het raadgevend referendum door. 

De aangepaste Wet op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten 2017 maakt het vanaf 2018 mogelijk voor de inlichtingendiensten (de AIVD en de MIVD) om op grote schaal online communicatie en informatie te verwerven, ook van burgers die nergens van worden verdacht. Daarnaast wordt het in sommige gevallen mogelijk toegang te krijgen tot databases van andere instanties. Al deze informatie kan, zelfs zonder het analyseren ervan, gedeeld worden met buitenlandse inlichtingendiensten. Er mag een geheime DNA databank worden begonnen waar iedere burger in terecht kan komen. Ook mogen de geheime diensten alle geautomatiseerde apparaten hacken (bijvoorbeeld telefoons, computers, smart-tv’s en andere IoT-apparaten).

Wie dit geen prettig idee vindt, kan de studenten vanaf 4 september via hun website steunen met een digitale handtekening.

Alles bij de bron; BeveiligingsNieuws


 

Het oudste en meest bekende verdienmodel op het internet is marketing. Onze persoonlijke data is eenvoudig te standaardiseren en wordt tussen verschillende bedrijven uitgewisseld. Een bekend paar schoenen achtervolgt je tijdens het surfen. Gepersonaliseerde advertenties financieren gratis platforms, maar inmiddels worden ook de webwinkels en andere online-diensten gepersonaliseerd. Tijd voor een marketing-update...

...Met de standaardprofielen komen onze autonomie en onze privacy al onder druk te staan. De afstand tussen marketeers en de consument neemt toe. Persuasion profiling lijkt nog veel kwalijker dan de standaardprofielen. Omdat jouw onbewuste voorkeuren worden geprofileerd kan het profiel meer over je zeggen dan jij over jezelf weet. Bovendien is het gebruik minder zichtbaar. Bij het zien van een bekende schoen zijn we op ons hoede, maar een terugkerend type verkoopargument wordt minder snel herkend.

Daarbij zijn deze profielen ook nog eens doelonafhankelijk en kunnen dus ook buiten het consumentendomein ingezet worden. De stap van een persuasion profile dat schoenen verkoopt tot een profiel dat gebruikt wordt om jouw keuze voor de Tweede Kamerverkiezingen te beïnvloeden lijkt niet heel groot.

Alles bij de bron; BoF


 

Het internet leeft van advertenties. Daar is weinig aan te doen. En voor goede advertenties zijn data nodig van gebruikers, veel data. Elsevier legt in een uitgebreid stuk uit hoe online dataverzameling werkt. Anonimiteit online bestaat niet, zo begint het artikel. Smartphones en tablets identificeren zichzelf online met een uniek MAC-adres. Wie thuis online gaat verraadt zichzelf met zijn IP-adres dat door Ziggo of KPN eenvoudig kan worden gelinkt aan een naam.

Vervolgens zijn er de cookies. Dit zijn tekstbestandjes die een server informatie geven over de bezoekers van een site. Garry Turkington (47), technisch directeur van het Nederlandse online-advertentieplatform Improve Digital, legt uit: “Wie een website van onze klanten bezoekt, stuurt via cookies automatisch data door naar ons platform. We zien je IP-adres, waar je vandaan komt en het apparaat waarmee je bent verbonden. Als we zien dat je in Duitsland zit en een paar sportpagina’s bezoekt, zou je een advertentie kunnen krijgen van bijvoorbeeld Adidas.”

De tracking cookies van Google zijn op vele sites en platforms actief, waardoor de techgigant zeer specifieke klantprofielen kan opstellen. Met je Google-account maak je jezelf bekend. Zo weet de zoekmachine welke websites je bezoekt, waar je bent geweest en welke video’s je hebt bekeken. De smartphone speelt daarin een steeds grotere rol. Gemiddeld kijkt de Nederlander drie uur per dag op zijn telefoon. Facebook haalt al 87 procent van zijn inkomsten uit mobiel. Het toestel is extra interessant voor adverteerders omdat er sensoren voor locatie- en bewegingsgedrag op zitten. Het gaat verder vooral om de data die mensen prijsgeven door akkoord te gaan met de gebruikersvoorwaarden van apps. 

Eduard Nandelall, onlinemarketingspecialist van reclameconsultant Optimus-Ad: “Data zijn als melk. Nadat een koe is gemolken, gebeurt er van alles mee. Het eindigt als boter, kaas, yoghurt of wordt verwerkt in chocolade. Hetzelfde geldt voor data. Sommige data gaan rechtstreeks naar een adverteerder, andere data worden in stukjes opgeknipt, samengevoegd met andere data en verkocht als datapakketjes. Er zitten zo veel partijen tussen dat het onmogelijk is om te achterhalen welke data waar eindigen.”

Privacywaakhonden waarschuwen voor de groeiende dataverzameling van de techgiganten. “Op zich is met het advertentiemodel niet zoveel mis,” zegt David Korteweg van Bits of Freedom, “maar het wordt vervelend als er negatieve beslissingen worden genomen op basis van data. Moet iemand die veel naar ziektesymptomen zoekt, straks een hogere zorgpremie betalen? Of: kan iemand die in een slechte buurt met schuldenproblematiek woont, nog wel een lening krijgen? Omdat de markt zo intransparant is, valt dit lastig te controleren.”

Alles bij de bron; WelIngelichteKringen


 

De discussie speelt al jaren: mogen verzekeraars een hogere premie vragen aan mensen die ongezond leven. Gek genoeg vindt veertig procent van de Nederlanders dat een goed idee, maar willen ze niet dat de overheid zich daarmee bemoeit. Dus een verzekeraar mag wél voor je bepalen hoe je moet leven, maar de overheid niet.

Het is vooralsnog verboden om hogere premies te heffen voor ongezonde of zieke mensen, maar wat wel mag is mensen die vrijwillig gezond leven belonen met cadeautjes. Menzis biedt al vijf jaar klanten de mogelijkheid om punten te verdienen door te wandelen of te fietsen. Menzis wil dan natuurlijk wel de data zien die je verzamelt in haar SamenGezond-app. Verzekeraar Oscar Health in de VS geeft klanten nu al kortingen bij Amazon, als ze het stappendoel halen dat Apple’s gezondheidsapp hun oplegt.

Dit is niet alleen onwenselijk, omdat verzekeraars een hele berg data over je verzamelen en altijd over je schouder meekijken als jij een rondje loopt of fietst, maar ook omdat niet iedereen mee kan doen. Als je geld hebt, gezond leeft en graag beweegt, ja dan vind je het wel leuk om cadeautjes en kortingen bij elkaar te sparen. Maar eerlijk is het niet.

Alles bij de bron; WelIngelichteKringen


 

1: Wat is een algoritme?

Jouw iPhone weet al wat je dit weekend gaat doen, maar is je partner al op de hoogte? Waarom kom je niet in aanmerking voor die leuke baan? Of wat als je een lening aanvraagt en wordt afgewezen, kan dat zijn omdat een algoritme je niet geschikt vond? Hoe kom je daarachter? En hoe bepaalt zo’n algoritme dat eigenlijk? 

2: Big Brother en criminaliteit

Algoritmen hebben vaak een voorspellende gave, door veel data te verzamelen en te interpreteren begrijpen ze patronen die een mens niet ziet. Zo kan een algoritme in theorie criminaliteit voorspellen, of zoals in Eindhoven, knokpartijen in het uitgaansleven.

3: Een algoritme als baas

Werken we later allemaal aan de hand van targets bepaald door algoritmen? En zullen alle uitvoerende taken geautomatiseerd worden zodat er een ‘nutteloze klasse’ ontstaat? Of gaan de algoritmes ons alleen maar helpen?

4: Big Data en shopping

Met elk telefoontje, elke muisklik geef je informatie over jezelf prijs. En al die informatie wordt opgeslagen: big data, een fenomeen dat alles zal veranderen. Algoritmen kunnen vervolgens bepalen wat je volgende behoefte is. Zo weet de supermarkt misschien eerder dan jij dat je zwanger bent.

Ontdek wat Facebook allemaal van je weet

Iedere stap die je op hun pagina zet wordt door Facebook grondig geanalyseerd. Hierdoor kan het sociale netwerk een zeer nauwkeurig beeld van jou krijgen. Tot aan politieke voorkeur aan toe. Dat heb je kunnen zien in de aflevering van De Voorspelbare Mens.

Alles bij de bron; 1Vandaag


 

De Utrechtse SP-fractie wil dat de gemeente snel een einde maakt aan het centraal verwerken van persoonlijke gegevens van afvalcontainers. Zij overtreedt hiermee volgens de partij de privacywetgeving. De SP stelt voor om de containers desnoods open te zetten als de gemeente dit niet op korte termijn kan garanderen...

...SP-raadslid Michel Eggermont: “.... inmiddels 9 maanden verder en overtreedt de gemeente de privacywetgeving nog steeds. Dit moet heel snel geregeld zijn, anders moet maar worden overgegaan tot de simpelste en snelst uitvoerbare oplossing: het openzetten van de containers. Dit hebben ze in Arnhem, na een uitspraak van de rechter, ook gedaan.”

Alles bij de bron; UtrechterInternetCourant


 

Journalist Tim Verheyden verbaast zich over het gemak waarmee we persoonlijke gegevens te grabbel gooien op internet. Hij sprak erover met Bernard Harcourt, wereldwijd bekend als kritisch denker over social media. Die pleit voor digitale ongehoorzaamheid.

"Die Facebook-app op je mobiele telefoon is de grootste poort naar onze persoonlijke levens", zegt Bernard Harcourt me via Skype. Hij is professor aan de Columbia University in New York en een wereldwijd gerespecteerd kritisch denker. Hij schreef het boek "Exposed: verlangen en ongehoorzaamheid in het digitale tijdperk", een onthutsend boek. Over de macht van databedrijven en hun samenwerking met de (Amerikaanse) overheden. Over spionage en de invloed van technologie op de democratie. Het boek neigt af en toe naar activisme, het lijkt soms een call to action om het op te nemen tegen de alwetende overheid. Maar als we die vuist wegfilteren, blijft er voor elke socialmediagebruiker voldoende stof tot nadenken over.

"We beseffen wel dat we ons meer moeten afschermen en bijvoorbeeld mailen via een een beveiligde server, maar dat negatieve gevoel wordt meteen weggespoeld door de volgende ping en like. We leven op onze telefoon, maar we willen het niet toegeven. Neem bijvoorbeeld de gps-functie van je telefoon. De klok rond kunnen we getraceerd worden. Dat is een gigantische bron van informatie, zeker nu we voortdurend onze telefoon op zak hebben.
Elke stap die we zetten, waar we slapen, wat we doen, waar onze auto staat, wat we opzoeken, met wie we praten, al die informatie is beschikbaar."

"We moeten goed beseffen hoe we een digitaal onderwerp zijn geworden. En dat we dat moeten leren bevechten met ongehoorzaamheid aan de digitale mechanismen die ons proberen te veranderen. We zijn geen gebruiker van Google of Facebook, we zijn het product. Een beetje ongehoorzaamheid kan dus geen kwaad."

"Er is ooit een foto opgedoken van Mark Zuckerberg, de oprichter van Facebook. Hij zit aan zijn laptop, en je ziet hoe hij tape heeft geplakt over de microfoon en de camera. Dat is een vorm van digitale ongehoorzaamheid. En we spreken hier over de oprichter van Facebook, stel je voor. Digitale ongehoorzaamheid hoeft niet radicaal te zijn. Het is een bewuste manier om te weigeren voortdurend getrackt te worden. Het is een idee om niet slaafs de digitale mechanismen te volgen". Of hij naar De Circle in de cinema gaat kijken, vraag ik hem nog? Hij heeft het boek van Dave Eggers ook gelezen. "Ik vrees dat dit al lang geen fictie meer is'. Stilte. It is very scary. Echt hoor.

Alles bij de bron; deRedactie [Thnx-2-Luc]


 

De Duitse journaliste Svea Eckert en datawetenschapper Andreas Dewes zijn erin geslaagd op relatief eenvoudige wijze het surfgedrag van 3 miljoen Duitsers in kaart te brengen. Volgens Eckert was het bemachtigen van de data kinderspel.

De hulp van inlichtingendiensten of hackers was niet nodig en de portemonnee bleef gesloten. Het duo zette een nep-marketingbedrijf op en belde tientallen andere bedrijven met de vraag of ze data konden krijgen voor het uitproberen van nieuwe analysesoftware. Bedrijven konden en wilden zonder al te veel problemen Amerikaanse en Britse informatie overhandigen, maar het vinden van Duits surfgedrag bleek lastiger. Toen de zogenaamd anonieme data eenmaal gevonden waren, begon het duo met de analyse van die informatie.

Volgens Eckert en Dewes was het in de meeste gevallen voldoende om tien door een gebruiker bezochte webadressen te vinden om de gebruiker in kwestie volledig te kunnen identificeren. Als een gebruiker bijvoorbeeld via Twitter op een link klikt, laat hij een url achter waarin zijn gebruikersnaam wordt prijsgegeven. In de meeste gevallen is daarmee al duidelijk om wie het gaat. Een andere identificatiemethode is het naast elkaar leggen van bezochte sites en de tijden waarop die sites zijn bezocht. Uiteindelijk was het bij sommige gebruikers mogelijk om een maand aan surfgedrag klik voor klik in kaart te brengen.

Eckert en Dewes willen met hun onderzoek aantonen dat het praktisch onmogelijk is om data echt anoniem op te slaan. Voor internetters is het daarom raadzaam teksten als 'uw informatie wordt geanonimiseerd opgeslagen voor marketingdoeleinden' met een korreltje zout te nemen.

Alles bij de bron; deMorgen [via WelingelichteKringen]


 

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha