Voor Google-diensten als de zoekmachine, Gmail, YouTube en Maps komen al je privacy- en beveiligingsinstellingen samen in het vernieuwde Google Account. Dat maakt ook inzichtelijk wat het bedrijf zoal van je weet. Deze informatie was al langer terug te vinden, maar werd wat rommelig gepresenteerd. Daarom zijn je accountgegevens in een nieuw jasje gestoken. Voorlopig alleen op Android-smartphones te zien maar later komen de verbeteringen ook naar iOS en je webbrowser.

We lopen wat instellingen met je door.

Ga op je Android-toestel naar Instellingen, Google, Google Account of volg deze link (ook op je smartphone). Onder Uw privacyinstellingen controleren vind je zaken als je zoekgeschiedenis op Google en je kijkgeschiedenis op YouTube. Hetzelfde geldt voor locatiegeschiedenis. Google weet waar je bent geweest dankzij Maps-navigatie.

Onder Beveiligingscheck (of Beveiligingsproblemen gevonden) zie je o.a. op welke apparaten je met je Google-account ben ingelogd en stel je tweestapsverificatie in. Je ziet hier ook welke apps en diensten je toestemming tot je gegevens hebt verleend. Zijn dat diensten die je niet meer gebruikt? Koppel ze hier dan los.

Google volledig naar wens aanpassen brengt je naar het Gegevens en personalisatiescherm. Kijk hier vooral eens naar Advertentiepersonalisatie om te achterhalen hoe reclames op jouw persoonlijke interesses worden afgestemd. Wil je liever geen gepersonaliseerde advertenties, dan kun je dit in zijn geheel uitschakelen. Maar je kunt dit ook per onderwerp bepalen. Hier kun je ook al je gegevens downloaden, of stel je in wat er met je account moet gebeuren in het geval van overlijden. 

Onder het kopje Beveiliging kun je onder meer je wachtwoorden beheren en regel je herstelopties in het geval je van je account bent buitengesloten. Bij Betalingen en abonnementen vind je o.a. terug welke betaalmogelijkheden je aan de Play Store hebt gekoppeld. Vraag je ook eens af of Google je creditcardgegevens wel moet onthouden.

Alles bij de bron; CompIdee


 

Minister Hoekstra van Financiën zegt de zorgen over het gebruik van persoonlijke bankgegevens van klanten voor commerciële doelen te begrijpen, maar ziet niets in een verbod hiervan. Dat laat de minister weten op Kamervragen van de PvdA over het plan van ABN Amro om gegevens van klanten voor gepersonaliseerde advertenties te gaan gebruiken.

"Ik begrijp en deel de zorgen over het gebruik van persoonlijke bankgegevens van klanten voor commerciële doelen, zoals advertenties. Met deze gegevens moet zeer zorgvuldig worden omgegaan. Ik deel echter niet de mening dat dergelijk gebruik van persoonsgegevens op voorhand altijd onwenselijk is", antwoordt Hoekstra. Hij stelt dat het gebruik van persoonlijke bankgegevens voor commerciële doelen ook voordelen voor de klant kan bieden, zoals aanbiedingen voor producten of diensten.

Hierin verschillen banken niet van veel bedrijven in andere sectoren, gaat Hoekstra verder, die herhaalt dat gebruik van klantgegevens ook voordelen kan bieden. Wel moet hierbij voorop staan dat de bescherming van persoonsgegevens goed is gewaarborgd, aldus de minister (pdf).

Alles bij de bron; Security


 

Het Bureau Krediet Registratie werd in 1965 opgericht om banken én consumenten in bescherming te nemen.Maar het BKR krijgt steeds meer kritiek. Van geregistreerden, van de rechter en nu ook van Kamerleden. Trekt 'Tiel' een te grote broek aan?

Ondernemer Gil dacht het jarenlang lopende conflict met zijn bank in 2017 definitief achter zich te kunnen laten; hij trof een betalingsregeling met zijn bank. Een deel van het bedrag zou hij in één keer overmaken en het resterende in 92 termijnen. Wat hij niet wist, was dat de bank zijn A123-codering bij het Bureau Krediet Registratie (BKR) in Tiel gedurende die hele periode zal handhaven. Ook als hij gewoon de afspraken nakomt en maandelijks netjes het afgesproken bedrag terugbetaalt. 

Zolang die BKR-codering achter zijn naam staat, kan hij financiering voor welke bedrijfsactiviteit dan ook wel vergeten, zegt hij. 'Zelfs het verlengen van mijn telefoonabonnement levert al grote problemen op.' Hij maakt zich boos over de situatie omdat het BKR hem slechts doorverwijst naar de bank die verantwoordelijk is voor de registratie en de bank het BKR in zijn ogen misbruikt. 'Ze gebruiken de registratie niet om het financiële systeem voor mij te waarschuwen, want ik voldoe netjes aan al mijn verplichtingen. Nee, ze gebruiken hem gewoon om mij onder druk te zetten.'

Deze klacht over het BKR staat niet op zichzelf. De afgelopen jaren stapten tientallen geregistreerden naar de rechter om van hun registratie af te komen. In de meerderheid van die gevallen kregen de klagers gelijk: de registraties, die op zich steeds volgens de regels van het BKR waren gedaan, werden door de rechter geschrapt omdat ze niet proportioneel waren. 

Bijna zonder uitzondering ging het in de genoemde zaken om gevallen van consumenten die geen hypotheek konden krijgen vanwege een in het verleden opgelopen maar alweer ingelopen betalingsachterstand van maximaal een paar honderd euro. Omdat het BKR heeft bepaald dat registraties tot vijf jaar na het aflossen van de schuld blijven bestaan, kunnen geregistreerden tegen onverwachte problemen aanlopen.

Wie wil begrijpen hoe het kan dat het BKR voor sommige consumenten een geduchte en onverwachte 'tegenstander' vormt, komt al snel uit bij de monopoliepositie van de club. Ze wordt daarbij nauwelijks gecontroleerd. Alleen de Autoriteit Persoonsgegevens kijkt kritisch mee hoe het BKR omgaat met persoonsgegevens, maar van andere toezichthouders heeft het BKR weinig te vrezen. Het betekent onder meer dat het BKR grotendeels vrij is zijn eigen regels precies zo op te stellen als het zelf wil; wie er wanneer en hoe lang geregistreerd moeten worden kan het BKR zelf bepalen.

Ondertussen is het productenpalet van het BKR groeiende en begint het BKR steeds meer weg te hebben van een commercieel databedrijf zoals bijvoorbeeld Experian. Zo biedt de organisatie naast veel andere diensten bijvoorbeeld een BKR-insolventietoets die inzichtelijk maakt of consumenten te maken hebben met een faillissement of dat in het verleden hebben gehad.

Een andere opvallende dienst is de BKR-statustoets. Die heeft het BKR speciaal ontwikkeld voor tussenpersonen die geen toegang hebben tot het centrale registratiesysteem. Om hen toch te kunnen bedienen, geeft het BKR deze partijen via de statustoets en tegen betaling informatie over betalingsachterstanden van consumenten. Dat het BKR op zoek is naar steeds meer data, mag in dat kader geen verrassing heten. Werden vroeger uitsluitend leningen door kredietverstrekkers opgenomen in het BKR, inmiddels geldt dat ook voor bijvoorbeeld de aanschaf van telefoons op afbetaling, steeds kleinere potentiële roodstanden en creditcardbetalingen.

Alles bij de bron; FD [registratie noodzakelijk]


 

Wij hebben het afgelopen jaar veel ervaring opgedaan met personalisatie van de customer journey over verschillende kanalen. We doen dit onder andere met behulp van Selligent Marketing Cloud. Selligent is ooit begonnen als e-mailmarketingsysteem met de e-mail opt-in als hart. De afgelopen jaren is het platform consequent doorontwikkeld zodat niet alleen e-mail en sms maar ook social koppelingen (zoals met Facebook), in-app en browsercommunicatie vanuit het systeem kunnen worden meegenomen in campagnes.

Een van de recente doorontwikkelingen is Selligent Site, een module waarmee je onbekende sitebezoekers identificeert en kunt koppelen aan CRM-informatie. Zo ontstaat een CRM-profiel waaraan je je content kunt aanpassen. Daarbij maakt het niet uit of iemand op je website of in de app komt of dat de interactie via Facebook plaats vindt – via alle kanalen is gepersonaliseerde communicatie mogelijk...

...Het interessante van deze opzet is dat je cross-device kunt targeten en data kunt opbouwen. Als de nieuwsbrief is geopend op desktop en er vervolgens mobiel op de website wordt gekeken, dan wordt dat alsnog allemaal vastgelegd in het profiel.

Dit gebeurt real-time – een customer journey is immers niet statisch. Als iemand zich anders gaat gedragen, pas je de boodschap aan. Een simpel voorbeeld: iemand bezoekt je site en bekijkt een bepaalde productcategorie. Dan zorg je ervoor dat er een pop-in verschijnt met de vraag of die persoon zich in wil schrijven voor de nieuwsbrief die specifiek over die productcategorie gaat....

...Ik ben er heilig van overtuigd dat als je je site wilt personaliseren met behulp van een 360-gradenklantbeeld, je nog niet kunt zonder het e-mailadres van de klant. Er zijn meer mogelijkheden maar e-mail blijft het meest waardevolle stukje vastgoed op het internet.

De AVG zorgt ervoor dat het niet meer alleen gaat om een opt-in voor het gebruik van het e-mailadres van de consument. Het gaat nu ook om een opt-in voor privacy. Je moet immers duidelijke toestemming zien te krijgen om 1st en 3rd party cookies te plaatsen en informatie te delen met Facebook om in alle kanalen gepersonaliseerd te kunnen communiceren. Doordat de regels strenger worden, is het alleen maar belangrijker geworden dat je de consument overtuigd van je toegevoegde waarde zodat je hem of haar op basis van zijn interesses mag benaderen. Dit is alleen succesvol, als je boodschap relevanter wordt.

Alles bij de bron; Emerce


 

The Wall Street Journal meldt  dat bedrijven, waaronder Nissan en RBC, door Facebook op een 'whitelist' zijn gezet, en daardoor konden doorgaan met het inzien van persoonlijke gegevens, ondanks dat Facebook had beloofd zijn api's af te sluiten voor bedrijven voor het vergaren van persoonlijke gegevens.

Facebook maakt het al mogelijk om bedrijven hun advertenties te laten richten op speciaal gedefinieerde gebruikersgroepen, maar de praktijk om bedrijven direct toegang te geven tot gebruikersdata zou dus enkele jaren geleden al gestopt moeten zijn. In een reactie nuanceert Facebook het verhaal van The Wall Street Journal enigszins en stelt het bedrijf dat onder de nieuwe deals er veel minder toegang tot data werd gegeven dan voorheen. Zo zou persoonlijke informatie niet zijn gedeeld, maar is de lijst met vrienden dus wel inzichtelijk gemaakt zoals The Wall Street Journal bericht. De deals met bedrijven om de toegang tot persoonlijke gegevens te verlengen, zouden enkele jaren geleden al zijn geëindigd.

Eerder deze week kwam al naar buiten dat Facebook deals met verscheidene smartphonefabrikanten heeft gesloten voor inzage in gebruikersgegevens. Dit verhaal werd gepubliceerd door The New York Times, en lijkt dus nauw verwant aan het verhaal van The Wall Street Journal over het verlengen van deals met bedrijven om persoonlijke gegevens inzichtelijk te maken. 

Alles bij de bron; Tweakers


 

De campus van de Erasmus Universiteit stond donderdag volop in het teken van privacy. Op verschillende plekken vond het event Mind Your Data. Privacy! plaats. Hoe veel willen studenten kwijt aan de universiteit? Dat was de vraag. ’s Middags was het tijd voor een paneldiscussie waarin studenten hun mening konden geven over de nieuwe plannen voor studentendata-analyse.

Het toepassen van data-analyse in universitair onderwijs wordt ook wel ‘Learning Analytics’ genoemd; een combinatie van de observatie van de docent, evaluatie door studenten en de data verzameld in een online leeromgeving, zoals Canvas. “De komst van Learning Analytics draagt bij aan de nieuwe visie die de universiteit uitdraagt, waar participatie door studenten een essentieel onderdeel van is.”

“Online leeromgevingen als Canvas openen de poort naar een schat aan data om de kwaliteit van het onderwijs te verbeteren”, zegt Stabel. Verder kan het leergedrag van studenten worden gemonitord en geëvalueerd, legde Stabel uit.

Dit laatste voorbeeld stuitte op weerstand vanuit het publiek. Op de vraag hoeveel aanwezigen het eens zijn met de mogelijkheid dat docenten de activiteiten van studenten in de online omgeving kunnen bekijken, staken slechts drie aanwezigen hun hand omhoog – onder wie twee docenten.

De mening van het publiek sloot meer aan op het betoog van universiteitsraadslid en student Daniel Sieczkowski. Hij toonde zich veel sceptischer: “Ik ga altijd uit van eerst volledig nee zeggen, en na informatie te verzamelen misschien besluiten mijn data te delen.” Volgens Sieczkowski wordt er namelijk te weinig gekeken naar mogelijke risico’s en nadelen voordat een nieuwe techniek in gebruik gaat. Een student uit het publiek stemde hiermee in: “Voordat ik iets toezeg, moet je me eerst laten zien dat het loont”. 

De grootste angst leek echter een reactie op recente privacy-inbreuken door iCloud-hackers, Facebook en Cambridge Analytica. Sieczkowski daarover: “Je data zijn veilig totdat ze gehackt worden. Het hacken van een ERNA-account hoeft soms maar enkele minuten te kosten.”

Filosofiestudent Mark Tieleman sloot zich hierbij aan. “Je geeft eerst volledige toestemming, en weet vaak later pas wat er wordt gedeeld en gebruikt. We zouden toch eigenaar van onze eigen data moeten zijn? Zo kunnen we instellingen verantwoordelijk houden voor het beschermen hiervan.”

In zijn essay More Privacy Equals More Autonomy protesteerde hij ertegen dat er vaak geen optie is om wel een techniek te gebruiken en geen, of niet alle, persoonlijke informatie te delen.

Alles bij de bron; ErasmusMagazine


 

Ruim 89.000 Nederlanders zijn getroffen door het dataschandaal bij Facebook, zo heeft minister Ollongren op Kamervragen laten weten

Cambridge Analytica maakte gebruik van informatie die via de app "This Is Your Digital Life" was verkregen. De app verzamelde niet alleen gegevens van mensen die de persoonlijkheidstest deden, maar ook van al hun vrienden. Zodoende kreeg Cambridge Analytica de data van 87 miljoen mensen wereldwijd in handen zonder dat die hiervan wisten of hier toestemming voor hadden gegeven.

28 Nederlanders deden de app, waarmee uiteindelijk toegang tot de gegevens van 89.345 Nederlanders werd verkregen, zo blijkt uit navraag van de minister bij Facebook.

Alles bij de bron; Security


 

Optimisme drijft de auteurs, het voorwoord van Vertrouwen in de slimme samenleving van neerlands bekendste big data expert Sander Klous (UvA en KPMG) en Nart Wielaard komt van Cathy O’Neil.

Zij eindigt haar voorwoord met ‘Op een of andere manier moeten we de nieuwe algoritmes kunnen vertrouwen. Deze principes zouden daar een goed begin van kunnen zijn’. Ze doelt op de principes die dit boek beschrijft om de formules in de klauwen te houden. O’Neil klinkt eerder sceptisch dan hoopvol, maar weerhoudt Klous en Wielaard niet van hun optimisme met voorstellen om algoritmes te beheersen en te reguleren.

En dat onze samenleving slim is en nog veel slimmer zal worden, betwijfelen de auteurs kennelijk geen moment. Wel noemen ze, alvorens tot hun oplossingen te komen, een aantal risico’s met bekende, van elders overgenomen voorbeelden. We zijn, vinden de auteurs, ‘verslaafd aan algoritmes’ zonder dat we het door hebben.

Op drie wijzen kan het fout gaan:

1. HET ALGORITME WERKT VERKEERD DOOR VOEDING MET ONJUISTE DATA

2. HET ALGORITME LEERT ZICHZELF DE VERKEERDE DINGEN

3. DE GEBRUIKER PAST HET ALGORITME VERKEERD TOE

Apart van deze drie oorzaken sommen de auteurs meer problemen met big data op. Pas hier komt, zij het beperkt, privacy om de hoek kijken, met een verwijzing naar een artikel van Morozov over onzichtbaar prikkeldraad. Oftewel: niet het gezien worden door big brother is het grote privacyprobleem, maar gestuurd worden door onbekende algoritmes.

...toezicht op algoritmes kun je tweeërlei regelen:

1. CONTROLE OP DE UITLEGBAARHEID VAN ALGORITMES
We moeten dus altijd kunnen verklaren hoe het werkt, zo zegt ook Darpa in Explainable Artificial Intelligence, onderdeel in een groeiend veld van dergelijke pleidooien. Ook het Europees Parlement wil die kant op. De auteurs waarschuwen dat we niet teveel moeten eisen, en soms de uitkomsten van de machine maar beter kunnen vertrouwen, hoe donker ook hun wezen. Voorbeeld: een medisch voorspelsysteem voor leverkanker dat ineens ook nauwkeurig het risico op schizofrenie bleek te kunnen voorspellen. Daar heb je wat aan, en uiteindelijk controleert toch een dokter of de suggesties vanuit de data juist zijn.

Een eerste controle van algoritmes en hun werking is mogelijk met een systeem zoals de accountancy voor organisaties werkt. De principes, maar ook gebreken daarvan, doen opgeld voor het controleren van en rapporteren over systemen die big data analyses doen en van zichzelf leren.

2. OPLOSSING VAN NIEUWE ETHISCHE VRAAGSTUKKEN MET ALGORITMES

Dit stuk is ‘vele malen uitdagender’, want betreft de gedeelde verantwoordelijkheid tussen mens en machine voor de uitkomsten van big data toepassingen op basis van algoritmes. Een simpel voorbeeld is de kwestie van handhaving van solidariteit in verzekeringen, als we straks van ieder individu de – medische - risico’s verfijnd in beeld krijgen

We moeten algoritmes inhoudelijk beoordelen alvorens ze in praktijk worden gebracht. Dat kan, vinden de auteurs, het best decentraal. Zelfs via crowdsourcing, waarbij slimme geesten in het volk zich aandienen als controleurs. Bijvoorbeeld in een systeem van ‘peer reviews’, net als in de wetenschap.

Leuk boek om de formele discussie te openen, want de auteurs proberen een overtuigende theorie neer te zetten aan de hand van praktijkgevallen. Maar meeslepend kan ik ‘Vertrouwen in de slimme samenleving’ het niet noemen. Da’s wel jammer, maar ook logisch na de inspirerende voorganger ‘Wij zijn big data’ die een nieuw onderwerp bij de horens vatte. De opvolger is in verschillende opzichten een consolidatie en dit levert geen hoogst inspirerende uitkomst op, maar wel een noodzakelijk boek.

Alles bij de bron; NetKwesties


 

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha