45PNBANNER22
Gefaciliteerd door Burgerrechtenvereniging Vrijbit

Databases

Google Lens: een even indrukwekkend als angstaanjagend kijkje in de toekomst

Google presenteerde afgelopen week een even futuristische als angstaanjagende nieuwe technologie, genaamd Google Lens. Via de camera van je telefoon kan Google Lens objecten in de echte wereld identificeren en interpreteren. Het analyseert alles wat het waarneemt, begrijpt de context en komt er zo achter waar je bent en wat je wilt.

Google Lens kan bijvoorbeeld direct je gebruikersnaam en wachtwoord van een wifi-router lezen en je telefoon er automatisch mee verbinden. Ook kan het allerlei restaurants voorstellen door te bepalen waar je bent en waar je heen zou willen. Je hoeft alleen maar je camera in de juiste richting te laten wijzen. Verder zal Google Lens extreem handig zijn voor het snel bewerken van foto’s en ze direct doorsturen naar de juiste mensen, aangezien Lens zal herkennen wie er op de foto’s staan.

Zo transformeert Google in stilte je camera tot een zoekmachine. Hoewel het een natuurlijke stap vooruit is, is de hoeveelheid data die smartphone-gebruikers aan het bedrijf aanleveren verbijsterend. Het lijkt erop dat Lens de meer sociaal acceptabele versie van Google Glass moet worden. Deze mislukte, omdat mensen buiten de techwereld het een huiveringwekkend idee vonden. Googles visie op de toekomst klinkt geweldig, maar al dat gebruiksgemak komt tegen een hoge prijs.

Alles bij de bron; WelingelichteKringen


 

Misdaad voorspellen, het kan echt met het ‘Criminaliteits Anticipatie Systeem’ (CAS)

Nederland is op weg het eerste land ter wereld te worden waar de politie overal inbraak en roof voorspelt met ‘big data’. 

Het is géén „glazen bol”, volgens de Nationale Politie. Toch probeert een nieuw computersysteem de plaats en het tijdstip van zakkenrollerij, straatroof, geweld, diefstal en bedrijfsinbraken te voorspellen. Maandag presenteerde de politie resultaten van proefprojecten in onder meer Hoorn, Enschede, Groningen en Den Haag. De politie wil dit ‘Criminaliteits Anticipatie Systeem’ (CAS) nog dit jaar invoeren in heel Nederland. Lukt dat, dan is Nederland het eerste land ter wereld waar predictive policing in alle regio’s wordt toegepast. In andere landen, zoals het Verenigd Koninkrijk of de Verenigde Staten, gebeurt het alleen lokaal.

CAS gebruikt data, héél veel data. Hoe meer gegevens het systeem heeft, hoe slimmer het voorspelt. Algoritmen bepalen waar en wanneer de politie een verhoogde kans op criminaliteit kan verwachten. De politie speelt daarop in. Het systeem wordt nu ingevoerd naar alle 168 basisteams van de politie. Op dit moment krijgen tientallen politieteams al elk weekend een set kaarten met voorspellingen over de volgende week. Op basis van deze kaarten met voorspellingen worden van sommige politieteams al de roosters opgesteld. Het algoritme vertelt niet waaróm een bepaald delict kan worden verwacht; het laat conclusies trekken over aan lokale agenten.

CAS verschilt nog flink van het beeld uit Minority Report: het systeem wijst geen individuen aan omdat ze mogelijk een delict willen plegen, maar houdt het bij wijken waar het risico op criminaliteit hoger is. Ook worden geen gegevens over etniciteit met het systeem gedeeld. Toch is niet uit te sluiten, zegt Melchers, dat bijvoorbeeld wijkagenten met hun kennis op basis van de kaarten met voorspellingen conclusies trekken wie bepaald crimineel gedrag zou kunnen gaan vertonen.

CAS lijkt in de huidige vorm niet zo ingericht dat het allerlei privacyalarmbellen doet afgaan, zegt Nico van Eijk, hoogleraar informatierecht. „Over het algemeen is de norm: data-analyse tot op postcodeniveau is relatief acceptabel, maar analyseren op persoonlijk niveau is een ander verhaal.”

Toch wijst Van Eijk op het gevaar dat een systeem, wanneer het effectief blijkt, wordt uitgebouwd en geleidelijk morele grenzen overschrijdt. Wordt CAS bijvoorbeeld in de toekomst gekoppeld aan andere politiesystemen, zoals slimme camera’s waarmee verdacht gedrag wordt vastgesteld? Inlichtingendiensten in Nederland hebben te maken met een toezichthouder, maar er is geen onafhankelijke partij die het gebruik van CAS controleert.

Alles bij de bron; pdfNRC


 

Resterend overzicht ANPR-toepassingen Rijksoverheid

Op 3 maart 2016 heb ik van uw Kamer vragen ontvangen1 over het besluit administratieve bepalingen inzake het wegverkeer (BABW). De leden van de D66- fractie verzochten om een interdepartementaal overzicht van alle besluiten, algemene maatregelen van bestuur, ministeriële regelingen en convenanten waarbij Automatic Number Plate Recognition (ANPR) gegevens op dit moment worden gebruikt. Alsmede om een overzicht door wie die gegevens worden gebruikt en met welk doel.

In mijn brief van 14 oktober 20162 heb ik u reeds een overzicht toegestuurd met daarin alle toepassingen van ANPR binnen het Ministerie van Infrastructuur en Milieu. In die brief heb ik u tevens toegezegd een soortgelijk overzicht na te sturen voor ANPR-toepassingen buiten mijn departement.pdf Bijgevoegd vindt u de overzichten van ANPR toepassingen per departement die met ANPR werken.

Alles bij de bron; RijksOverheid


 

Kentekenparkeren blijft in A'dam voorlopig toegestaan

Kentekenparkeren in Amsterdam blijft voorlopig toegestaan. Dat bepaalde het gerechtshof in Amsterdam dinsdag in het hoger beroep van een door pdfPrivacy First aangespannen kort geding. Het verplicht invoeren van een kenteken zou in strijd zijn met de privacy. Het hof meldt dat een kort geding niet de juiste procedure is om over deze kwestie te oordelen en geeft daarom geen inhoudelijke beslissing.

De rechtbank in Amsterdam had de vorderingen in eerste aanleg ook al afgewezen. Het gerechtshof bekrachtigt dat vonnis nu. Over het al dan niet toestaan van kentekenparkeren lopen al jaren meerdere procedures, tot aan de Hoge Raad toe.

Door parkeerders hun kenteken te laten invullen, kunnen parkeerwachters controleren of er is betaald door alleen de kentekens te scannen. Maar als iemand - bewust of onbewust - een verkeerd kenteken invoert, maar wel betaalt en een bonnetje heeft, is dat geen reden is voor een boete. In de wet staat namelijk dat er alleen een boete opgelegd kan worden als er geen parkeergeld is betaald.

Alles bij de bron; BinnlandsBestuur


 

Eigendomsregister is een schending van de privacy

De angst voor terrorisme en de verontwaardiging over belastingontduiking zijn een gevaarlijke mix voor het recht op privacy. Dat blijkt uit het eigendomsregister dat de landen van de Europese Unie moeten invoeren, nadat zij zich daartoe hebben verplicht middels een Europese richtlijn tegen het witwassen van crimineel geld en de financiering van terrorisme. Het Nederlandse register, zoals het demissionair kabinet dat ter consultatie heeft voorgelegd, leidt tot een onevenredige schending van het recht op privacy...

...Familiebedrijven, notarissen maar ook VNO-NCW en MKB-Nederland zijn tegen zo veel openbaarheid. Zij waarschuwen onder meer dat het criminelen wel erg gemakkelijk wordt gemaakt om slachtoffers te zoeken voor afpersing en ontvoering. Los van zulke specifieke tegenargumenten dient een overheid in een rechtsstaat in beginsel goede redenen te hebben om inbreuk te maken op de privacy van haar burgers. Dat geldt des te meer nu de overheid persoonlijke gegevens volledig vrij wil geven. Blinde angst en algemene verontwaardiging volstaan niet voor zo'n vergaande stap.

Alles bij de bron; FD [gratis registratie verplicht]


 

App vertelt Britse politie of een verdachte vrij mag

Het politiekorps van de Engelse stad Durham wil voortaan op artificiële intelligentie beroep doen om te bepalen of verdachten van een misdrijf best aangehouden blijven of daarentegen op borgtocht opnieuw in vrijheid kunnen worden gesteld. Daarbij zal het korps gebruik maken van de Harm Assessment Risk Tool (Hart), een programma dat door wetenschappers aan de Cambridge University werd ontwikkeld.

Hart berekent aan de hand van het geslacht, de postcode en het strafregister van de verdachte of er sprake is van een laag, middelmatig of hoog risico op recidivisme. De app werd vier jaar geleden door computer-wetenschappers in Cambridge voor de eerste keer gebruikt. Aan de conclusies van het algoritme werden toen echter geen beleidsbeslissingen gekoppeld. Verdachten werden aan de hand van de parameters in verschillende risico-categorieën ondergebracht, waarna gedurende twee jaar eventuele gevallen van recidivisme werden geregistreerd. Bij een hoog risico op een herval kon een accuraatheid van 88 procent procent worden gemeld, maar bij een laag risico liep dat zelfs op tot 98 procent.

Critici zien diverse gevaren. In eerste plaats wordt opgemerkt dat in werkelijkheid de keuze aan het algoritme zal worden overgelaten, aangezien weinig officieren zin zullen hebben om een alternatieve beslissing tegenover de hogere hiërarchie te verdedigen. Bovendien wordt aangegeven dat nog nauwelijks naar de argumenten van de raadsmannen van verdachten zal worden geluisterd. Tenslotte wordt gewaarschuwd voor schadeclaims van personen die door het algoritme onterecht in de cel worden gehouden.

Alles bij de bron; Express [Thnx-2-Luc]


 

VDAB [Belgisch UWV] is watching you

We kijken al lang niet meer op als Siri, de IPhone-assistente onze verzoeken met tal van suggesties beantwoordt of wanneer Bol.com denkt dat we ook wel geïnteresseerd kunnen zijn in een paar modieuze teenslippers net nadat we een design lamp aankochten. Ons rechtvaardigheidsgevoel krijgt zelfs een opkikkertje als we lezen dat controlediensten Financiën data-analyse toepassen om fiscale fraude te detecteren.

De verbazing is dan ook beperkt nu we vernemen dat de VDAB-toepassingen binnenkort heel wat voorspellende informatie zullen aanleveren. De VDAB heeft als publieke bemiddelingsdienst de afgelopen decennia een hele transformatie doorgemaakt;  “VDAB wordt de Amazon van de arbeidsmarkt” dixit Fons Leroy.

VDAB beschikt niet alleen over honderdduizenden digitale dossiers van werkzoekenden maar ze ontvangen jaarlijks ook tienduizenden nieuwe vacatures. VDAB zorgt voor een automatisch vacatureaanbod door in enkele milliseconden honderdduizenden werkzoekenden te matchen met de tienduizenden vacatures. Daarnaast beheert de overheid in tal van andere levensdomeinen databanken die de burgers en diensten toelaten dezelfde informatie niet altijd opnieuw te moeten opgeven.  Door het koppelen van deze databanken kan de VDAB ook andere parameters uit de loopbanen kruisen met hun bemiddelingsgegevens.

En nog meer tot de verbeelding spreekt de registratie van het clickgedrag van diezelfde mensen wanneer ze gebruik maken van de tools die VDAB beschikbaar stelt. Deze gigantische berg aan dossier- en arbeidsmarktinformatie vormen samen met de matchings-, navigatie- en historische gegevens, de Big Data van de VDAB. Via een statistische benadering kunnen er aanbevelingen worden geformuleerd die de klant moet vooruithelpen in zijn zoektocht. Ze doen dit door data te verzamelen in grote datasets, deze te analyseren en vervolgens patronen en verbanden voor te stellen die een voorspellende uitspraak doen over het gedrag van de klant/gebruiker.

Het opgraven van deze informatieschat heet Datamining, het proces om via deze algoritmes voorspellende modellen te creëren die door een voortdurende stroom aan nieuwe data gevoed en aangepast worden, omschrijft men als Machine Learning. Volgens professor Max Welling, hoogleraar Machine Learning aan de Universiteit van Amsterdam is het naïef om blind te blijven voor de gevaren van de dataficatie, zoals privacy schendingen, misbruik van gegevens, het trekken van verkeerde conclusies, of de ontmenselijking van de dienstverlening...

...De digitalisering is een realiteit en het opgraven en exploiteren van dit nieuwe goud zal nog exponentieel toenemen. De overheid moet gebruik maken van de merites van deze technologieën om wins voor haar burgers te realiseren. Maar ze moet ook maatstaven ontwikkelen zodat deze platformen betrouwbaar zijn in analyse, rechtvaardig in hun output en transparant in hun opzet. Pas dan zal de nieuwe technologie bij de overheid een breed maatschappelijk draagvlak verdienen.

Alles bij de bron; deWereldMorgen


 

Patiënt zonder EPD krijgt medicatie soms maar moeilijk mee

Patiënten die hun medische gegevens niet willen delen via het Landelijk Schakelpunt (LSP), de opvolger van het elektronisch patiëntendossier (EPD), krijgen bij de apotheek vaak moeizaam of helemaal geen medicatie mee. Het gaat daarbij om patiënten die naar een andere dan hun eigen apotheek gaan, blijkt uit onderzoek van EenVandaag.
 

De recepten die worden uitgeschreven door een huisarts, tandarts of specialist blijken voor verschillende apothekers niet voldoende om de gewenste medicijnen mee te geven. Soms wekken apothekers de indruk dat mensen moeten zijn aangesloten bij het LSP voor ze medicatie mee kunnen krijgen.

De KNMP, de beroepsvereniging voor apothekers, zegt in een reactie; "Het kan niet zo zijn dat iemand medicatie wordt geweigerd, alleen omdat hij niet in het LSP is opgenomen", aldus KNMP-voorzitter Gerben Klein Nulent. Ook vZVZ, de beheerder van het LSP, stelt dat het weigeren van medicatie niet de bedoeling is. "Deelname aan en gebruik van het LSP is vrijwillig voor zorgverleners en patiënten. Het gebruik ervan is een hulpmiddel voor medicatieveiligheid, geen doel op zich."

Alles bij de bron; NU