Betalingsverkeer

Onder de Europese bankenwet PSD2 kunt u niet bepalen welke betalingsgegevens worden gedeeld. U geeft toestemming, of u geeft het niet. Ook als u géén toestemming geeft kunnen ánderen een deel van uw betalingsgegevens delen. Als u toestemming geeft deelt u een volledig financieel profiel, dat jaren teruggaat. Daarin kunnen betalingsgegevens zitten die u liever geheim houdt. 

De PSD2-me-niet website wijst bezoekers, individuen en professionals, op de privacyrisico’s van de PSD2. Beseffen politieke partijen, vakbonden en patiëntenorganisaties dat zij een belangrijke verantwoordelijkheid richting hun achterban hebben?

Op de website zijn in een aantal blokken dossiers opgenomen. Over bijzondere persoonsgegevens, over het project en het PSD2-me-niet register. Gedurende het project zal steeds informatie worden toegevoegd en bijgewerkt en voegen we dossiers toe.

PSD2meniet LoGo

Alles bij de bron; PSD2-me-niet [via PrivacyFirst mailing]


 

 

PSD2 staat voor ‘Payment Services Directives 2’ (Herziene Richtlijn Betaaldiensten 2’). Deze Europese richtlijn voor betalingsverkeer van consumenten en bedrijven is sinds 19 februari van dit jaar in Nederland van toepassing, al treedt een deel van de wetgeving pas per 14 september in werking.

In het kort regelt PSD2 dat commerciële bedrijven zoals techgiganten Google, Amazon en Apple bij onze betaalgegevens kunnen - mits wij toestemming geven. Maar hoe weten we wat wel en niet mag onder de nieuwe betaalwet? Rhode Benissan Jonker, juridisch adviseur bij webwinkelkeurmerk Trusted Shops, zet de belangrijkste onderdelen van PSD2 op een rij.

Behalve dat niet-bancaire bedrijven om toestemming moeten vragen voor toegang tot onze betaalgegevens, is er nog een veiligheidsmaatregel vastgelegd in PSD2. Dat is Strong Consumer Authentication (SCA), een beveiligingscheck met twee authenticatiefactoren waarmee consumenten hun transacties moeten goedkeuren. Vanaf 14 september moeten webshops hieraan voldoen. Simpel gezegd komt het erop neer dat elke online betaling boven de 30 euro uit twee stappen moet bestaan.

Naast deze betaalvoorschriften regelt PSD2 nog een aspect: rekeninginformatie. Met jouw toestemming kan een dienst of app toegang krijgen tot je betaalhistorie, tot 18 maanden terug. Voorbeelden van dat soort diensten zijn een app waarmee je een huishoudboekje bijhoudt of een online- aanvraag van een hypotheek.

Directeur Maarten Timmerman van Awareways, specialist in informatieveiligheid en privacy, is sceptisch over PSD2. ,,Ik zou een app of bedrijf geen toestemming geven voor inzage in mijn financiële gegevens.’’ Veel consumenten staan onvoldoende stil bij wat ze openbaar maken, meent hij. ,,Online worden kleine stukjes persoonlijke data laagdrempelig gedeeld, zoals je locatie in Google Maps, zoekopdrachten of adresgegevens. Maar al die stukjes vormen samen een profiel. Bovendien laat je met een transactie, zoals een betaling aan een politieke partij of een organisatie die je seksuele voorkeur onthult, een nog duidelijker spoor achter van informatie dat iets over je zegt.’’

Stichting Privacy First bepleitte eerder dit jaar al een ‘PSD2-me-niet-register’ voor rekeningnummers. Consumenten zouden inzage in transacties met bijzondere persoonsgegevens moeten kunnen blokkeren.

Alles bij de bron; AD


 

Zelfscannen is een trend die misschien al wel tien jaar bezig is, zegt retailexpert Mark Veldkamp van Q&A. "Uit onderzoek blijkt dat ongeveer een derde van de consumenten ervoor openstaat om af te rekenen bij een onbemande kassa. Twee derde geeft nog de voorkeur aan een bemande kassa."

Voor de retailer speelt enerzijds de wens van de klant een grote rol bij het wel of niet invoeren van zelfscannen, zegt hij. "De klant vindt het gemakkelijk en denkt dat het sneller is. Daar kun je over discussiëren, maar feit is dat de perceptie is dat een rij bij de kassa langer duurt dan het zelf doen. Zelf boodschappen scannen vergt ook minder handelingen van de klant."

Anderzijds zijn er de voordelen voor de retailer zelf. "In eerste instantie gaat het om kostenefficiëntie, al zullen ze dat zelf misschien niet zo zeggen."

Een andere reden voor winkelformules om zelfscannen in te voeren: data. Dat geldt als klanten bijvoorbeeld hun smartphone gebruiken om hun boodschappen te scannen. Of hun klantenkaart scannen voor of na het boodschappen doen. Het hoeft niet per se om persoonlijke gegevens te gaan, zegt Veldkamp. "Het kan ook om de looproute gaan."

"Dat ligt gevoelig met alle nieuwe regelgeving rondom privacy, maar is wel een reden om mensen te willen volgen in de winkel. Het beschermen van zulke datastromen is iets waar retailers steeds meer in investeren. Er hangt een risico aan het verzamelen van data, je wilt er niet mee blunderen, maar uiteindelijk is de uitkomst dat je een betere klantreis kunt aanbieden, met voordelen voor de retailer én de klant." 

Het allerbelangrijkste bij het invoeren van een zelfscanoptie, aldus Veldkamp: het moet persoonlijk relevant zijn voor de consument én efficiënt. "Het moet toegevoegde waarde bieden. Dan zou in principe elk merk, elke branche het kunnen toepassen." 

Een supermarkt als Jumbo speelt op de wens voor bemande kassa's in door het afrekenen van zelfgescande boodschappen nog door een caissière te laten doen. "Zo blijft de persoonlijk service behouden", zegt een woordvoerster.  Marktleider Albert Heijn telt nu zo'n 500 winkels met een of meerdere vormen van zelfscan. "We hebben gemerkt dat klanten het een prettige manier vinden om hun boodschappen af te rekenen. Het creëert bovendien ruimte in de winkel, want er zijn minder vierkante meters nodig, waardoor we meer assortiment kunnen bieden", aldus een woordvoerder.

Alles bij de bron; RTL


 

De ministers Grapperhauss en Hoekstra willen het gebruik van contant geld inperken. Volgens hen is dat nodig om het witwassen van crimineel geld tegen te gaan.

Hun onderbouwing is echter flinterdun, terwijl de maatregel wel de vrijheid van burgers beknot. Banken zijn de lachende derde: zij krijgen een schat aan data in hun schoot geworpen, die ze vervolgens voor eigen gewin kunnen uitbaten.

Alles bij de bron;  FTM [betaalmuur dus abo nodig]


 

Heike Mai, analist bij Deutsche Bank, breekt in een pamflet een lans voor cash geld als beschermer van persoonlijke data. 

De trend in Nederland en in de rest van Europa is onmiskenbaar: contant geld is op zijn retour. Aan de andere kant is mobiel en contactloos betalen aan een schijnbaar ongebreidelde opmars bezig. En inderdaad, het wordt consumenten allemaal ook erg makkelijk gemaakt door de innovatie. Het leidt volgens Mai tot een groeiende onbalans in de informatiepositie tussen bedrijven en burgers.

“Cash geld laat amper sporen na, digitale betalingen doen dat wel”, stelt Mai. Waar de data die bij elektronische betalingen gegenereerd wordt traditioneel enkel gebruikt werd voor de uitvoering, is het inmiddels een waardevol product. Persoonlijke data kan verrijkt worden met data uit andere bronnen, zoals uit zoekmachines of social media. Moderne data-analyse stelt organisaties in staat om burgers te targeten voor specifieke aanbiedingen of informatie. Bedrijven kunnen hun sales opdrijven, politieke partijen kunnen burgers gerichte informatie laten ontvangen.”

Mai bekijkt het nut van cash geld echter vooral vanuit een privacy-oogpunt. Enkele jaren terug schreef Mai al een rapport getiteld ‘Cash: In the long winter of its reign’. De strekking van dit stuk moge duidelijk zijn: contanten zullen niet spoedig uitsterven, ook niet als de EU besluit om bijvoorbeeld het biljet van €500 af te schaffen.  

“Burgers hebben recht op individuele privacy. Fysiek geld werkt zonder een systeem van registraties, zoals elektronische betalingen wel doen. Bij een betaling met munten en briefjes weten alleen de koper en de verkoper van de transactie: intrinsiek hele waardevolle persoonlijke informatie.” Ze nuanceert dat wel door te stellen dat er vermoedelijk ook een online voetafdruk is die zou kunnen leiden tot de voorkeuren van een consument. Cash geld vlakt niet alle sporen uit, maar bevordert de individuele privacy wel. 

De digitalisering van nu zorgt volgens Mai voor veranderende relaties. Los van het economische aspect heeft de digitalisering ook invloed op de verhouding tussen burger en autoriteiten. Een maatschappij waar uitsluitend nog elektronisch betaald kan worden zet de deur open voor data-misbruik en inbreuk op burgerrechten. In minder democratische regimes helpt cash geld zelfs de oppositie om zichzelf te beschermen tegen misbruik van publieke macht. 

De lans die Mai breekt voor een herwaardering van cash geld gaat verder op het spoor van tegenstrijdigheid tussen privacy en innovatie. Hoewel die twee elkaar kunnen versterken, kunnen ze elkaar ook zeker bijten. In een maatschappij die blijft digitaliseren komt het niet zelden voor dat de privacy-positie van burgers steeds verder onder druk komt. “Cash geld helpt de groeiende ongelijkheid van het bezit van data tussen burgers en bedrijven én burgers en autoriteiten te verkleinen”, besluit Mai.

Alles bij de bron; Banken


 

Privacytoezichthouder Autoriteit Persoonsgegevens (AP) betwijfelt of banken de betaalgegevens van klanten wel voor marketing- doeleinden mogen inzetten. AP zegt te betwijfelen of de ongevraagde verwerking van betaalgegevens van bankklanten wel in overeenstemming is met de Europese privacywet AVG.

Onlangs kondigde ING aan dat het 'persoonlijke aanbiedingen' aan klanten zou gaan doen op basis van de af- en bijschrijvingen op hun rekening. Het privacystatement werd aangepast en klanten doen automatisch mee. Wie zijn gegevens niet voor aanbiedingen wil laten gebruiken, moet zich nadrukkelijk afmelden bij ING. De autoriteit roept banken nu op om hun plannen te heroverwegen. AP heeft de Nederlandse Vereniging van Banken (NVB) een brief gestuurd, met spelregels waar banken zich aan moeten houden.

De regels gelden ook voor bedrijven die middels de nieuwe PSD2-regeling toegang krijgen tot de betaalgegevens van Nederlanders. Via PSD2 kunnen Nederlanders hun rekening koppelen aan bijvoorbeeld een app die hun betaalgedrag inzichtelijk maakt. De maker van die app krijgt dan inzicht in het betaalgedrag van de klant, maar moet nadrukkelijk om toestemming vragen om die voor marketingdoeleinden te gebruiken.

ABN Amro kijkt mee met de betalingen van klanten om ze persoonlijke aanbiedingen te kunnen doen. Hoe lang dit al gebeurt weet de bank bij navraag niet. In 2014 schreef De Correspondent al een verhaal over de manier waarop ABN Amro de betaalgegevens van klanten gebruikt. Toen kwam informatie over de betaalgegevens ook bij andere bedrijven terecht, dat is nu niet het geval, zegt de bank.

Ook de Rabobank overweegt, net als ING, om dit in te voeren. Dat blijkt na een rondgang langs banken door de NOS, naar aanleiding van een nadrukkelijke oproep van de Autoriteit Persoonsgegevens om een dergelijke vorm van marketing te 'heroverwegen'. In reactie op de brief van de toezichthouder laat ING weten dat de bank klanten voorlopig geen aanbiedingen zal doen voor ING-producten en -diensten op basis van transactiegegevens. ABN Amro laat via de Nederlandse Vereniging van Banken weten in gesprek te zijn met de waakhond.

Alles bij de bronnen; Bright & NOS


 

De Politie, het Openbaar Ministerie, de Belastingdienst, de Financial Intelligence Unit (FIU) en bijzondere opsporingsdiensten mogen voor het uitoefenen van bepaalde taken identificerende persoonsgegevens bij banken en betaaldienstverleners vorderen of opvragen. Het opvragen gebeurt op dit moment meestal handmatig en op individuele basis.

Het wetsvoorstel voor de Wet Verwijzingsportaal Bankgegevens regelt dat banken en andere financiële instellingen die rekeningen met een IBAN-nummer aanbieden worden aangesloten op een portaal waarin overheidsdiensten geautomatiseerd gegevens kunnen opvragen over klanten van deze instellingen. Banken worden dan wettelijk verplicht om bevragingen via het portaal geautomatiseerd te beantwoorden.

Grapperhaus en Hoekstra hebben gisteren met hun "nationale aanpak witwassen" allerlei nieuwe maatregelen tegen witwassen aangekondigd (pdf). De Tweede Kamer moet zich nog buigen over het wetsvoorstel dat het Verwijzingsportaal mogelijk maakt. Als het aan Grapperhaus ligt zal het wetsvoorstel op 1 januari 2020 in werking treden. De mogelijkheid om saldo- en transactiegegevens op te vragen zou in december 2021 gereed moeten zijn. Het Verwijzingsportaal komt voort uit een Europese richtlijn om te voorzien in een geautomatiseerd centraal opvraagsysteem voor identificerende gegevens van banken en betaaldienstverleners. Vanaf augustus 2020 moeten alle EU-lidstaten hieraan voldoen.

Alles bij de bron; Security


 

Cash afrekenen voor een nieuwe keuken of auto behoort binnenkort tot het verleden. Niet iedereen is blij. Gaat het verbod op contante betalingen vanaf 3.000 euro echt helpen in de strijd tegen witwassen? Vijf vragen over de nieuwe plannen van het kabinet. 

1) Waarom verbiedt het kabinet grote cash betalingen?

‘Doordat de regels voor contante betalingen in Nederland soepeler zijn dan in een aantal omringende landen, is het voor criminelen nu makkelijker om in Nederland via contant geld wit te wassen’, schrijft het kabinet in zijn nieuwe ‘Plan van aanpak witwassen’. Het blijkt in de praktijk alleen om België te gaan dat al zo'n cashverbod voor aankopen vanaf drie mille heeft. Duitsland, Groot-Brittannië, Denemarken en Luxemburg hebben helemaal geen plafond.

2) Wie gaan de nadelen ondervinden van dit verbod?

Behalve autodealers hebben bijvoorbeeld ook juweliers, bouwmarkten, onderhoudsbedrijven, kunsthandelaren en chiquere kledingwinkels regelmatig te maken met klanten die grote aankopen contant afrekenen. Dat hoeven zeker niet altijd criminelen te zijn. Detailhandel Nederland, dat de belangen van winkeliers behartigt, noemt het verbod dan ook ‘een stap te ver’. ‘Dit gebeurt zonder dat goed is onderzocht of hiermee de problematiek van witwassen echt effectief wordt tegengegaan’, laat de brancheorganisatie weten in een reactie. Zij vreest voor inkomstenderving. Zo betalen juist toeristen vaak cash. ‘Grote kans dat zij de aankoop dan achterwege laten.’ 

De Bovag is iets positiever, al moet het volgens hem wel werkbaar blijven. ‘Veel mensen verkopen bijvoorbeeld hun oude caravan via Marktplaats. Met de contante opbrengst gaan ze dan naar de caravandealer om een nieuwe te kopen. Daar moet je niet tussen gaan zitten.’

4) Wat heeft het kabinet tegen cash geld?

Het overgrote deel van ons contante geld is foetsie. Overheden en centrale banken hebben geen idee waar het is. Tel daarbij op dat het vooral om grote biljetten gaat, en je kunt wel raden wat hiermee gebeurt. Vandaar dat minister Hoekstra eerder dit jaar in Washington zelfs zinspeelde op een cashverbod vanaf 1.000 euro en een nieuwe aanval op het briefje van 500 euro. Als het aan Rutte III ligt, verdwijnt dit ‘criminelenbiljet’ helemaal.

5) Maken we ons niet te afhankelijk van digitaal geld?

Ja, vinden de critici die spreken van een ‘war on cash’.  Het principiële argument is dat een verbod op contant, anoniem geld ons nóg afhankelijker maakt van banken of overheden met minder goede bedoelingen. Niet voor niets noemde een Britse financieel activist de cashloze samenleving ‘een eufemisme voor een ‘vraag-je-bank-toestemming-om-te-betalen’ samenleving’.

Alles bij de bron; Volkskrant


 

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha