Overheid, Politiek & Wetgeving

Voor 1 januari 2020 moeten politie, Belastingdienst, het Openbaar Ministerie en bijzondere opsporingsdiensten geautomatiseerd bankgegevens bij Nederlandse banken kunnen opvragen. Dat heeft minister Grapperhaus van Justitie en Veiligheid laten weten.

Er heeft inmiddels bij één grootbank al een test plaatsgevonden, ook al moet het wetsvoorstel dat overheidsdiensten eenvoudiger toegang tot bankgegevens geeft nog aan de Tweede Kamer worden aangeboden. De Politie, het Openbaar Ministerie, de Belastingdienst, de Financial Intelligence Unit (FIU) en bijzondere opsporingsdiensten mogen voor het uitoefenen van bepaalde taken identificerende persoonsgegevens bij banken en betaaldienstverleners vorderen of opvragen

Opsporingsdiensten vragen elke bank om gegevens die die bank nu vervolgens handmatig uit de eigen systemen haalt. Voor een grote bank gaat het om duizenden bevragingen per jaar. "Het project Verwijzingsportaal Bankgegevens (VB) wil dit proces efficiënter maken door het opsporingsdiensten mogelijk te maken om via het VB gegevens op te vragen, indien nodig bij meerdere banken tegelijkertijd. Het portaal wordt hiertoe gekoppeld aan de systemen van banken", aldus de minister.

Banken worden wettelijk verplicht om bevragingen via het portaal geautomatiseerd te beantwoorden. Grapperhaus merkt op dat Nederland met het Verwijzingsportaal Bankgegevens wil voldoen aan de verplichting van de Europese Unie om te voorzien in een geautomatiseerd centraal opvraagsysteem voor identificerende gegevens van banken en betaaldienstverleners. Vanaf augustus 2020 moeten alle EU-lidstaten hieraan voldoen. 

Alles bij de bron; Security


 

Minister Grapperhaus van Justitie en Veiligheid steunt de langere opslag van oudere politiegegevens voor cold case-onderzoeken, ook al horen deze gegevens volgens de Wet politiegegevens (Wpg) te worden vernietigd. 

Het gaat dan om oudere politiegegevens die nog niet eerder in het opsporingsonderzoek zelf waren betrokken. Door het vernietigen van deze gegevens, zoals de Wet politiegegevens verplicht, zou mogelijk relevante informatie voor het oplossen van cold cases verloren kunnen gaan, aldus het ministerie van Justitie en Veiligheid.

De korpschef heeft besloten om deze gegevens niet te vernietigen. Volgens hem zijn de huidige bewaartermijnen voor oudere politiegegevens uit de Wpg te kort voor cold case-onderzoeken. Minister Grapperhaus steunt deze aanpak van de korpschef en merkt op dat het beter is om het niet naleven van de wet in dit geval te accepteren. Het kabinet is van plan om de Wpg aan te passen, om zo een "beter evenwicht" te vinden tussen de taakuitvoering van de politie en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer.

Alles bij de bron; Security


 

SP-Kamerlid Ronald van Raak dient dinsdag zijn nieuwe wet voor een bindend referendum in. De staatscommissie onder leiding van oud-vicepremier Johan Remkes (VVD) adviseerde de regering eind vorig jaar dat een correctief referendum nodig is om de democratie te versterken. Het gaat dan om een volksraadpleging waarvan de uitslag bindend is voor de regering. 

“Steeds vaker zien we dat mensen het vertrouwen in onze democratie hebben verloren. Veel te vaak horen we mensen zeggen dat ze niet meer gaan stemmen, omdat ze in ‘Den Haag’ toch niet bereid zijn om te luisteren. Dat probleem bleek ook bij referenda die in ons land zijn gehouden; in 2005 over de Europese Grondwet; in 2016 over het Verdrag met Oekraïne en in 2018 over de Sleepwet voor de geheime diensten. Steeds bleek dat een meerderheid van de Tweede Kamer het éne wenste, maar dat de bevolking het ándere wilde. Deze referenda legden een crisis bloot in onze democratie.” 

“Deze nieuwe wet zal ook moeten leiden tot een serieuze discussie over het functioneren van de Tweede Kamer. Het referendum is een spiegel voor het parlement. Elke politicus moet de vraag beantwoorden of hij of zij bereid is om zich te laten corrigeren door de kiezers.”

Van Raak schreef eerder over de geschiedenis van de lange discussie over het referendum.

Alles bij de bron; TPO


 

De Taskforce Brabant-Zeeland, een samenwerkingsverband van gemeenten, politie, Openbaar Ministerie en de Belastingdienst, wil dat er een legitimatieplicht komt voor het versturen van postpakketten. Dit zou nodig zijn om de online drugshandel tegen te gaan.

"Het is voor drugscriminelen wel heel erg gemakkelijk om drugs per post of per pakketje wereldwijd te verzenden", zegt burgemeester Anton Ederveen van Valkenswaard en leidinggevende van Taskforce Brabant-Zeeland. Volgens Ederveen wordt het probleem steeds groter en heeft de politie er nauwelijks grip op. Een legitimatieplicht zou het lastiger voor criminelen moeten maken.

Chris van Dam, Tweede Kamerlid van het CDA, noemt het een goed plan. Hij ziet echter naast praktische en financiële bezwaren ook gevolgen voor de privacy. "Er zit ook een privacy-aspect aan vast. Als ik bijvoorbeeld een pakketje wil versturen naar de nationale ombudsman om iets duidelijk te maken, dan weet ik niet of ik zo blij ben dat het allemaal geregistreerd is." 

Alles bij de bron; Security


 

Biometrische gegevens die Nederlanders voor hun paspoort afgeven kunnen niet worden gebruikt voor opsporingsdoeleinden, zo heeft staatssecretaris Knops van Binnenlandse Zaken op Kamervragen laten weten. VVD-Kamerleden stelden vragen naar aanleiding van een artikel over het delen van vingerafdrukken tussen Nederland en de Verenigde Staten voor opsporing en vervolging.

Knops merkt op dat vingerafdrukken nu alleen voor het paspoort worden opgenomen. Na de aanvraag worden de vingerafdrukken tijdelijk en decentraal bij de uitgevende instantie in het Reisdocumenten Aanvraag en Archiefstation (RAAS) bewaard. Nadat het aangevraagde paspoort aan de aanvrager is uitgereikt, worden deze vingerafdrukken gewist. "Deze vingerafdrukken worden niet aan derden verstrekt. Nadat de vingerafdrukken uit het RAAS zijn gewist, zijn de vingerafdrukken alleen nog versleuteld te vinden in de chip van het paspoort zelf", aldus de staatssecretaris.

De politie pleitte eind vorig jaar voor de terugkeer van één Nederlandse database van vingerafdrukken van identiteitsdocumenten, voor identificatie bij rampen en voor onbekende doden. 

Volgens de staatssecretaris heeft een centrale biometrische database, in het geval dat de data alleen gebruikt wordt voor reisdocumenten, verschillende voordelen. Zo zou het eenvoudiger zijn om bij verlies van een paspoort of identiteitskaart de identiteit van de aanvrager te verifiëren waardoor misbruik wordt tegengegaan. Ook zou een database moeten helpen bij het tegengaan van identiteitsfraude en biedt het ondersteuning als er twijfel over iemands identiteit ontstaat.

Destijds heeft het kabinet afgezien van de centrale opslag van vingerafdrukken vanwege zorgen over privacy, de veiligheid van een centrale database en function creep. Knops voegt daaraan toe dat biometrische data die afgegeven is voor het paspoort niet voor opsporingsdoeleinden gebruikt kan worden. Wanneer er zou worden besloten om vingerafdrukken voor het reisdocumentenstelsel centraal op te slaan, zouden de Paspoortwet en onderliggende regelgeving moeten worden aangepast.

Alles bij de bron; Security


 

Van Facebook tot de handel in schulden – privacyschendingen halen voortdurend het nieuws. Maar de waakhond die de privacy moet beschermen staat er slecht voor. Profiel van een toezichthouder die bijna dertig jaar lang klein en machteloos is gehouden.

Het is begin 1998 als Albert Heijn zijn bonuskaart lanceert. Met de bonuskaart is Albert Heijn een van de eerste bedrijven die op technologische, grootschalige wijze gegevens verzamelt over het gedrag van zijn klanten om dat te kunnen beïnvloeden. Binnen twee weken hebben twee miljoen klanten een bonuskaart op zak. Onbekommerd vullen ze hun gegevens in – geboortedatum, gezinssamenstelling – om korting te krijgen én de grootgrutter mee te laten kijken in hun mandjes. Niets lijkt Albert Heijn in de weg te staan om een van de grootste databanken van Nederland te worden.

Dan komt de privacytoezichthouder in actie. Een bijzonder moment, want sinds de oprichting in 1989 heeft deze zelden een vuist gemaakt. De komst van de bonuskaart was de waakhond bekend, die is met Albert Heijn overlegd. Maar dit is niet de uitvoering waarop was gehoopt. ‘Albert Heijn speelt geen open kaart’, zegt toenmalig bestuurslid Ulco van de Pol tegen de pers.

Met de strenge woorden zet de toezichthouder zichzelf in één klap op de kaart, maar mobiliseert ook weerstand. Albert Heijn is woest en dreigt de organisatie voor de rechter te slepen. VNO start een lobby bij de politiek om de macht van het privacytoezicht te beperken. De toezichthouder schrikt en gaat opnieuw overleggen met de supermarkt. Gezamenlijk vinden ze een oplossing: het alternatief van een anonieme bonuskaart. ‘Ook mijn moeder nam zo’n anonieme kaart’, vertelt Van de Pol trots.

Sinds de bonuskaartaffaire is het aantal bedrijven, instanties en organisaties dat onze persoonsgegevens verzamelt, analyseert en verhandelt explosief gestegen. Dit gebeurt vaak buiten ons zicht en zonder onze bewuste toestemming. Onze persoonsgegevens zijn goud waard en daar wordt gretig gebruik van gemaakt. Zo legden kredietbureaus met deels illegaal verkregen informatie profielen aan van bijna alle acht miljoen Nederlandse huishoudens om deze te verkopen aan woningcorporaties en energieleveranciers. ‘Smart cities’ Eindhoven en Utrecht volgen bezoekers in uitgaansstraten met camera’s, microfoons, bewegingssensoren en sociale-mediamonitoring om in te kunnen grijpen bij agressief gedrag. Talpa verzamelde de afgelopen jaren geruisloos gegevens over inkomen, interesse en beroep van 7,5 miljoen mensen, om te verdienen aan gepersonaliseerde advertenties.

De privacytoezichthouder viel in al deze gevallen die Platform voor onderzoeksjournalistiek Investico eerder onderzocht vooral op door afwezigheid...

...Ook in twee andere zaken, aangespannen door Miek Wijnberg, voorzitter van burgerrechtenvereniging Vrijbit, spreekt de rechter de toezichthouder vermanend toe. Corien Prins, hoogleraar recht en informatisering en huidig voorzitter van de WRR, vindt dat de privacytoezichthouder te lang klachten van burgers heeft genegeerd. ‘Als je niet bij de toezichthouder terechtkunt, waar moet je dan heen? De rechter? Die drempel is hoog.’

Alles bij de bron; deGroene [Long-Read]


 

 In de loop van 2019 zal de eerste zitting plaatsvinden in de rechtszaak die een maatschappelijke coalitie aanspande tegen het Systeem Risico Indicatie (SyRI). De zittingsdatum zal tussen mei en september liggen, een uitspraak wordt verwacht binnen een halfjaar na de zitting. Tijdens de zitting zullen beide partijen de gelegenheid krijgen om de eerder ingenomen standpunten en argumenten nader toe te lichten, verder te onderbouwen of te verdedigen. Op basis daarvan zal de rechtbank haar definitieve oordeel vellen – al is het uiteraard mogelijk om tegen de uitspraak in hoger beroep te gaan.

SyRI koppelt grote hoeveelheden persoonsgegevens uit verschillende overheids- en private databases aan elkaar, om de centraal bijeengebrachte informatie tegen burgers te gebruiken. Met behulp van geheime algoritmen wordt bepaald of burgers een risico vormen om een lange lijst aan fraudevormen, overtredingen en misdrijven te plegen. Op deze manier zijn sinds 2008 tientallen wijken, buurten en regio’s met behulp van SyRI doorgelicht. De forse kritiek die de Autoriteit Persoonsgegevens en de Raad van State in 2014 hadden op de wettelijke vastlegging van SyRI, werd grotendeels genegeerd door toenmalig minister Asscher van Sociale Zaken. De wetgeving rondom SyRI werd vervolgens als hamerstuk (zonder debat) aangenomen door de Eerste en Tweede Kamer.

Alles bij de bron; PlatformBurgerrechten

De rechtszaak tegen SyRI en de campagne Bij Voorbaat Verdacht die ermee samenhangt, wordt volledig mogelijk gemaakt door donaties en giften. U kunt ons in deze procedure steunen door uw gift over te maken aan Stichting Platform Bescherming Burgerrrechten onder vermelding van SyRI. U kunt uw gift ook overmaken via de donatiepagina op onze campagnesite Bij Voorbaat Verdacht.

 


 

Het Jaarboek van de Protestantse Kerk in Nederland 2019 wordt niet meer publiek beschikbaar. De bundel met gegevens van alle predikanten, scriba’s en classes, wordt alleen voor intern gebruik gedrukt. Reden: de nieuwe privacywet.

Tot nu toe lag het jaarboek van de Protestantse Kerk, 649 pagina’s dik, voor iedereen te koop in de boekhandel. Maar het publiek verspreiden van persoonlijke gegevens, zoals adressen, telefoonnummers en geboortedata, mag niet langer zonder toestemming van de betreffende persoon.

Voor intern gebruik is die toestemming niet nodig, vertelt dominee Hans van Ark, plaatsvervangend directeur van de dienstenorganisatie die gaat over het jaarboek. ‘Als kerk hebben we een zogeheten gerechtvaardigd belang om de gegevens van onze predikanten te bundelen en intern te verspreiden. 

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha