Politie en Justitie

Interne documenten van een kerkbestuur waarin persoonsgegevens van een lid worden genoemd, vallen onder het inzagerecht van de privacywetgeving. Dat heeft het gerechtshof in Den Haag dinsdag beslist. Daarmee gaat het hof in tegen een eerdere uitspraak van de rechtbank Rotterdam. Die oordeelde een jaar geleden dat documenten met "intern overleg" van het kerkbestuur niet onder het inzagerecht van de Nederlandse privacywet vallen. 

Een lid vroeg de kerkenraad in december 2017 om documenten waarin "zeer belastend" over haar wordt gesproken te overhandigen. De vrouw, zich beroepend op het inzagerecht van de privacywet, vroeg de stukken op nadat zij in de jaren daarvoor in een langslepend conflict met het kerkbestuur was beland.  

De kerkenraad reageerde een maand later met een overzicht van de persoonsgegevens die in het ledenregister over de vrouw vermeld staan. De overige opgevraagde documenten overhandigde het bestuur niet, waardoor de kwestie bij de rechter kwam te liggen.

Alles bij de bron; NU


 

Erik Akerboom wil de politie uitrusten met Taserwapens, bodycams en een veel repressiever beleid gaan inzetten. Onlangs rapporteerde het WODC kritisch over de gezondheidsrisico's van Taserwapens. Zelfs de Verenigde Naties hebben Nederland dringend verzocht om dergelijke wapens niet grootschalig in te voeren.

In breder verband staat Privacy First al jaren op het standpunt dat een repressieve politie, ondersteund door martelwapens, geen enkele oplossing is voor het door henzelf gecreëerde probleem, namelijk de invoering van de landelijke politie waarbij lokale eenheden zijn verdwenen. ....het blauw op straat is verdwenen, er heerst een enorme chaos binnen de organisatie en het contact met de burger is uit het oog verloren en de afstand tot die burger in rap tempo vergroot.

In plaats van alle generieke taken dichtbij de burger te houden en meer franchise-achtige wijkbureaus te openen zodat (toekomstige) misdadigers direct in het vizier staan en preventief aangepakt kunnen worden, hebben jonge criminelen vrij spel. De pakkans is verkleind, aangifte doen heeft weinig zin ("doe maar via internet") en de burger komt de agent alleen tegen via anonieme boetesystemen en als gemakkelijk slachtoffer voor kleine vergrijpen waarbij de boetes niet in verhouding staan tot het vergrijp. De Nationale Politie zou eens in de leer moeten gaan in Duitsland, waar nog steeds 70% van de aangiftes wordt opgelost en er direct contact is met de wijkagent. Ouderwets wellicht, maar effectief.

...Ik wens de Nationale Politie veel sterkte met de verkeerde oplossing voor het verkeerde probleem en hoop dat er toch nog iemand rondloopt die eens in de leer gaat bij onze oosterburen. Hoe moeilijk kan eenvoudig zijn? Wij zullen als Privacy First blijven strijden tegen repressieve technologieën die onze samenleving en vrijheid ondermijnen en staan open voor een gesprek en uitwisseling van goede ideeën.

Alles bij de bron; PrivacyFirst


 

De voormalige hoofdagent van de eenheid Den Haag zou tussen januari 2015 en juni 2017 ruim dertienhonderd keer data hebben opgezocht in het informatiesysteem van de politie. Hij bekeek onder andere informatie over personen en zocht kentekens op. De man printte de informatie vaak en nam die mee naar huis zegt het OM. De officier van justitie heeft een werkstraf van 240 uur tegen hem geëist vanwege computervredebreuk en schending van het ambtsgeheim. Ook wil de officier dat de man vijf jaar lang geen publiek ambt meer mag uitoefenen.

De Rijksrecherche startte in februari 2017 een strafrechtelijk onderzoek naar het gedrag van de man. Het 'grote aantal bevragingen' die hij deed in het systeem, viel op. Niet alleen haalde hij veel informatie uit het systeem, hij deed dat ook buiten werktijden. Dat gebeurde ruim vijfhonderd keer. De man bekeek ook informatie die helemaal niet relevant was voor zijn werk.

Alles bij de bron; Tweakers


 

De gemeente Deventer moet 500 euro betalen aan een man van wie de gemeente de naam en woonplaats doorspeelde naar tientallen andere gemeenten. Dat blijkt uit een recent gepubliceerd vonnis van de rechtbank Overijssel. 

De uitspraak is volgens rechtsbijstandverlener Nick Voorbach, die de man in kwestie bijstaat, bijzonder. Schadevergoedingen worden zelden toegekend in privacyzaken. Zelfs nog nooit op grond van de AVG, beweert hij. "Dit geeft hoop voor de toekomst", aldus Voorbach. 

De rechtbank bevestigt dat er niet eerder AVG-schadevergoedingen zijn toegewezen in Overijssel, maar kan dat niet zeggen voor heel Nederland. Bij kenners zijn in elk geval geen gevallen bekend. "Ik weet het niet 100 procent zeker, maar het zou me niets verbazen", zegt Nynke Wisman, privacyadvocaat en bestuurslid bij de Vereniging Privacy Recht, tegen RTL Z. 

Alles bij de bron; RTL


 

Dit is het verhaal van een jonge arts die al jaren rondloopt met een strafblad. Daarop staat een term die hij er tot nu toe met geen mogelijkheid van afkrijgt – justitie weigerde meermaals. Eens veroordeeld, altijd veroordeeld...

...Een paar maanden na zijn verhoor rijden David en zijn ouders naar de rechtbank omdat ze zijn uitgenodigd voor een gesprek met het Openbaar Ministerie. Ze spreken een OM-medewerkster. ‘Ze zei: we kunnen het voor de rechter laten komen, maar we kunnen ook gewoon een transactie sluiten. Dan doe je 40 uur werkstraf en dan is het klaar.’ Wat ze er volgens David en zijn ouders niet bij vertelt, is dat het accepteren van deze straf dus wél betekent dat hij schuld bekent. Dat hij een strafblad krijgt voor een zedendelict en dat dit voor altijd blijft bestaan.

Wel vroegen ze uitdrukkelijk of dit gevolgen had voor de studie geneeskunde die ik wilde doen. Mijn vader zei: anders gaat hij iets anders studeren. Maar de vrouw van het OM zei letterlijk: ‘Nee, dit heeft geen consequenties. Over een paar jaar verjaart dit en dan is het klaar.’’ 

Het OM ontkent dit, maar criminoloog Elina van ’t Zand-Kurtovic van de Universiteit Leiden, gespecialiseerd in Verklaringen Omtrent het Gedrag (VOG) en in het verleden betrokken bij de zaak, zegt dat ze dit vaker hoort. ‘Ik heb veel veroordeelden gesproken die me vertelden dat het OM tegen hen zei: als je deze transactie accepteert, heeft dat geen gevolgen voor je carrière of een VOG. Zoiets valt achteraf moeilijk te bewijzen, maar ik hoor dit echt regelmatig. Ik geef vaak cursussen, ook aan officieren van justitie, en dan merk ik dat de kennis over de gevolgen voor een VOG niet bij iedereen aanwezig is.’...

Hij weet dat elke zorginstelling bij justitie moet vragen om een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG). Voor de zekerheid gaat hij eerst als doktersassistent werken. ‘Tegen mijn baas zei ik: wil je iets voor me doen? Ik heb ooit een akkefietje gehad, zou je even willen kijken of ik een VOG kan krijgen? En ja hoor: zes weken later kreeg ik een brief. Justitie was voornemens het af te wijzen.’ Hij besluit alsnog een advocaat in te schakelen. Die slaagt er na veel brieven in om alsnog een VOG voor hem te krijgen, al duurt dat bijna een half jaar. Daarna durft David het aan om als arts te gaan werken en krijgt hij meermaals een VOG. Maar telkens met vertraging.

...In 2016 begint hij daarom een unieke zaak: hij vraagt de minister van Justitie om de veroordeling uit zijn strafblad te laten verwijderen, omdat hij als arts hier veel last van heeft. ‘We kwamen er ook achter dat justitie fouten had gemaakt’, zegt advocaat Van Oosten. ‘Bij het opleggen van de taakstraf hebben ze ten onrechte geconstateerd dat hij het meisje had gedwongen, maar het was duidelijk dat dit niet klopte.’ In een brief, in bezit van de Volkskrant, geeft de hoofdofficier dit onomwonden toe, maar weigert alsnog Davids strafblad te veranderen.

Al drie jaar lang is David nu bezig deze beslissing aan te vechten: bij het ministerie, bij de rechtbank. Het is een eindeloze strijd met brieven, met bezwaarschriften, met hoorzittingen. Met tot nu toe telkens hetzelfde resultaat: het strafblad blijft ongewijzigd. Het is voorjaar 2019 als er nog maar één hoogste rechter over is in hun zaak: de Raad van State. 

De zaak diende deze week ‘Als iedereen toen juist was geïnformeerd’, zegt advocaat Van Oosten, ‘dan zou dit hebben geleid tot een opvoedend of een bemiddelend gesprek. Of een Halt-straf, waardoor hij geen strafblad had gekregen.’ Tijdens de zitting besloot de Raad van State de zaak twee maanden aan te houden: mogelijk is de minister van Justitie na jaren strijd alsnog bereid een oplossing te zoeken.’

Voor David is de onverwachte steun van het meisje en haar vader zijn laatste hoop. ‘Als dit niet lukt, dan moet ik de rest van mijn leven het etiket pedoseksueel met me mee dragen. Maar dat bén ik niet. Tot twintig jaar na mijn dood blijft dat in mijn dossier staan. Ik begrijp echt dat ze de zaak serieus hebben opgepakt toen, maar dit is ontspoord. Elke dag voel ik me besmet. En dan te bedenken dat dit elke puberjongen kan overkomen. Ik kan niet begrijpen dat er niemand is bij justitie die denkt: dit is toch zwaar overtrokken?’

Lees het volledige verhaal bij de bron; Volkskrant [LongRead]


 

De rechtbank in Leeuwarden heeft opnieuw twee bezwaarschriften van zogenoemde blokkeerfriezen tegen afname van DNA-materiaal gegrond verklaard. Dat meldt advocaat Tjalling van der Goot. In totaal heeft de rechtbank nu negen keer in het voordeel van de blokkeerfriezen beslist.

De rechtbank vindt dat er sprake is van een uitzondering op de regel dat DNA moet worden afgestaan na een veroordeling. Volgens de rechter gaat het niet om misdrijven waarbij celmateriaal een rol speelt bij de opsporing.

Alles bij de bron; TPO


 

Vijf personen die eind 2017 betrokken waren bij een blokkade op de A7 hoeven hun dna niet af te staan aan de dna-databank van het Nederlands Forensisch Instituut (NFI). Negen van de veroordeelde verdachten ging tegen de afname van hun dna in beroep. Van twee verdachten mag het dna wel worden opgenomen. Bij twee veroordeelden zijn bij de dna-afname fouten gemaakt in een formulier. Hun bezwaren zijn formeel gegrond verklaard, maar hun dna mag eventueel opnieuw worden afgenomen. Dat heeft de raadkamer van de rechtbank in Leeuwarden bepaald.

Eind vorig jaar werden 34 mensen veroordeeld tot een taakstraf voor hun betrokkenheid bij de blokkade van de A7 op 18 november 2017. Op grond van de Wet dna-onderzoek voor veroordeelden kan van iemand die - kort gezegd - veroordeeld is wegens een misdrijf tot een werkstraf of een gevangenisstraf dna worden afgenomen, aldus strafrechtadvocaten Anker & Anker.

Volgens de rechtbank zijn de feiten waarvoor de klagers zijn veroordeeld niet "dna-waardig". Hetgeen waar de verdachten zich schuldig aan hadden gemaakt is redelijkerwijs niet op te sporen met dna-onderzoek. Op grond van die feiten alleen kon volgens de rechtbank geen dna worden afgenomen. Daarna toetste de rechtbank op de kans op herhaling van feiten die wel dna-waardig zijn. Dit werd gebaseerd op het strafblad van de klagers, als dit aanwezig was.

De vijf personen van wie het beroep gegrond werd verklaard hadden geen strafblad of waren veroordeeld voor feiten die heel oud en heel licht waren, of die niet met dna-onderzoek zijn op te sporen. De twee klagers van wie het dna wel mag worden opgenomen hadden een strafblad met wel dna-waardige feiten. Bij de resterende twee klagers waren fouten gemaakt in de formulieren rond de afname. Hun bezwaren zijn formeel gegrond verklaard maar hun dna mag eventueel opnieuw worden afgenomen.

Alles bij de bron; Security


 

De politie mag een verdachte dwingen om zijn eigen smartphone met een vingerafdrukscan te ontgrendelen. De methode is niet in strijd met het beginsel dat een verdachte niet mee hoeft te werken aan zijn eigen veroordeling, oordeelt de rechtbank Noord-Holland donderdag.

Volgens de rechter was de handeling rechtmatig, omdat het plaatsen van de duim een "beperkte inbreuk" op de lichamelijke integriteit is. Ook had de politie de "gerechtvaardigde verwachting" dat op de iPhone afbeeldingen en chatgesprekken te vinden waren die de schuld van de verdachten zouden aantonen. Een verdachte kan niet gedwongen worden om de toegangscode van een smartphone af te staan, omdat deze verklaring wél valt onder het beginsel dat verdachten niet gedwongen kunnen worden aan hun eigen veroordeling mee te werken.

iPhone-fabrikant Apple biedt gebruikers de optie om het onmogelijk te maken het toestel met biometrische gegevens te ontgrendelen, zonder eerst de pincode in te voeren.

Gebruikers van een iPhone 8 of later model kunnen dat doen door een van de volumeknoppen en de sluimerknop een tijd in te houden tot het noodscherm verschijnt. Voor eerdere modellen geldt dat zij vijf keer achter elkaar de zijknop moeten indrukken, mits het toestel minimaal is voorzien van het besturingssysteem iOS 11.

Alles bij de bron; NU


 

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha